Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

1879: Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

*Ο Διονύσιος, θύμα του φανατισμού των Βουλγάρων 





*Βουλγαρική επίθεση και κατά
του Μητροπολίτη Διδυμοτείχου 
Μεθόδιου Αρώνη




Γράφει ο Παντελής Στεφ Αθανασιάδης



          Η λήξη της περιπέτειας του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1878 υπήρξε άκρως δραματική για τους Έλληνες της Θράκης.
          Η νίκη του «ξανθού γένους» των Ρώσων στον πόλεμο αυτό, είχε αναπτερώσει τις ελπίδες των Ελλήνων για πολιτική απελευθέρωση και απόκτηση δικαιωμάτων. Οι ελπίδες τους σύντομα διαψεύσθηκαν γιατί οι Ρώσοι εφαρμόζοντας την πολιτική του πρεσβευτή τους στην Κωνσταντινούπολη ναύαρχου Ιγνάτιεφ για επιβολή Πασλαβισμού, έδωσαν προβάδισμα στα αιτήματα των Βουλγάρων, οι οποίοι ήδη εκινούντο δραστήρια σε όλα τα επίπεδα, θρησκευτικά και κοινωνικά, εκτοπίζοντας τους Έλληνες. Είχε επέλθει ήδη από το 1872 και το εκκλησιαστικό βουλγαρικό σχίσμα, γεγονός που φανάτιζε τα πλήθη.
          Οι αποφάσεις του συνεδρίου του Βερολίνου για αποχώρηση των Ρώσων από τα κατακτημένα Οθωμανικά εδάφη, προκάλεσε φόβους στους Βουλγάρους, ότι οι Τούρκοι επανερχόμενοι θα προέβαιναν σε πράξεις αντεκδίκησης εις βάρος τους, γιατί είχαν συνταχθεί με της Ρώσους κατακτητές.

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

Η διαχείριση του τέλους του Εμφυλίου από το ΚΚΕ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_24/06/2012_486749
*Οι εφημερίδες αναγγέλουν το τέλος του εμφυλίου πολέμου

*Η εντολή Στάλιν για λήξη των επιχειρήσεων
και η απόφαση για «το όπλο παρά πόδα»

Του Νίκου Mαραντζίδη*

Στις 27 Αυγούστου 1948, μετά δηλαδή τις μάχες στον Γράμμο και την υποχώρηση στο Βίτσι, η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση δημιούργησε με τον υπ’ αριθμ. 17 νόμο, το Ανώτατο Πολεμικό Συμβούλιο του ΔΣΕ, που: «εξετάζει τη στρατιωτικο-πολιτική κατάσταση και τα ζητήματα της οργάνωσης και διοίκησης του Στρατού και αποφασίζει για τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων».
Στην πραγματικότητα, η συγκρότηση του Ανώτατου Πολεμικού Συμβουλίου ήταν απόφαση του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ, δύο ημέρες νωρίτερα με στόχο την περιθωριοποίηση του Μάρκου Βαφειάδη, την οργανωτική ανασυγκρότηση και τον στενότερο ακόμη έλεγχο της ηγεσίας του κόμματος πάνω στον ΔΣΕ.

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

1873: ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ

*Παλαιά φωτογραφία του Διδυμοτείχου. Αριστερά ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Αθανασίου

Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

          Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, η παρουσία ενός Μητροπολίτη σε μια επαρχιακή πόλη ήταν σημαντικό γεγονός, λόγω του σημαίνοντος εθναρχικού ρόλου της Εκκλησίας.
          Ο Μητροπολίτης που έπαιζε ταυτόχρονα το ρόλο του Ποιμενάρχη αλλά και του πολιτικού εκπροσώπου των υποδούλων, έχαιρε υπολήψεως από τις τοπικές αρχές και φυσικά είχε την αγάπη του ποιμνίου του.
          Βέβαια τα πράγματα, δεν ήταν πάντα ειδυλλιακά και η Εκκλησία πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος σε πολλές περιπτώσεις, όταν οι κατακτητές έδειχναν το πραγματικό πρόσωπό τους.
          Σήμερα, για χάρη των συμπατριωτών μου Διδυμοτειχιτών θα αφηγηθώ την έλευση ενός νέου Μητροπολίτη στην πόλη το 1873. Πρόκειται για την Μητροπολίτη Σωφρόνιο προερχόμενο από την Μητρόπολη Ικονίου. Η τοποθέτησή του στο Διδυμότειχο έγινε την 1η Μαΐου 1873, όταν ο Μητροπολίτης Διονύσιος μετατέθηκε στην Αδριανούπολη. Με το όνομα Σωφρόνιος, στον μακρύ κατάλογο των Μητροπολιτών Διδυμοτείχου προϋπήρξαν και άλλοι δύο Ποιμενάρχες  το 1565 και το 1601.

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Εγκλωβισμός στα αφηγήματα των ηρώων και του τρόμου

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100003_17/06/2012_485833

*Εμφύλιος:Τάφοι παντού...

*«Τι είναι η Ιστορία εκτός από 
ένας συμφωνημένος μύθος»;
Ναπολέων Βοναπάρτης

Του Θανάση Δ. Σφήκα*

          «Αποτιμώντας», και όχι «αποτίμηση», εφόσον η διαδικασία της αποτίμησης ενός ιστορικού φαινομένου συχνά αποδεικνύεται προσαρμοστική στις παρανοήσεις, τις επιθυμίες, τους φόβους και τις ελπίδες όσων έπονται. Για τον λόγο αυτό απαιτεί κάποιες προϋποθέσεις.
           Όμως σε έναν χώρο όπου περισσεύουν οι κανονιστικοί λόγοι, οι προϋποθέσεις εδώ ας εκληφθούν όχι ως άλλη μια απόπειρα κανονάρχησης, αλλά ως δύο απέλπιδα διαβήματα προς διερεύνηση μιας μάλλον ανέφικτης συνεννόησης για το τι, το πού, το πότε, και το γιατί του παρελθόντος.
          Για το πρώτο διάβημα, ας τεθεί έστω ως υπόθεση εργασίας ότι «ιστορίες» του ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου γραμμένες από διαφορετικές «οπτικές», ενδεχομένως έχουν διαφορετική δομή και αρκετές αποκλίσεις σε πολλά σημεία. 

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2012

Ο Εμφύλιος σε ιστορική τροχιά

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100003_17/06/2012_485833
*Ανταρτικός οπλισμός στη Ροδόπη, που έπεσε στα χέρια του εθνικού στρατού

*Ερευνητικές προσεγγίσεις
της δεκαετίας του 1940
από δύο μελετητές,
σε μια κρίσιμη
για το μέλλον της Ελλάδας συγκυρία

Του Στέφανου Χελιδόνη

          Έχουν περάσει 63 χρόνια από τη λήξη του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. Πολλές από τις πληγές του έχουν κλείσει, άλλες όμως με τον καιρό έχουν μολυνθεί και πλέον, αν η ασθενής κοινωνία μας δεν λάβει την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, απειλούν να την οδηγήσουν σε αργό θάνατο.
          Τώρα σαφώς δεν βρισκόμαστε σε εμφύλιο, παρόλο που η εμφυλιοπολεμική ρητορική έχει εσχάτως φουντώσει. Το πλαίσιο της ελληνικής κρίσης το 2012 είναι εντελώς διαφορετικό από εκείνο της δεκαετίας του 1940 και οι λύσεις της σημείο αναφοράς πρέπει να έχουν το μέλλον και όχι το παρελθόν.

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012

Οι συμμαχικές κυβερνήσεις του Εμφυλίου

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_10/06/2012_485021
*Η λήξη του Εμφυλίου Πολέμου


*Οι ΗΠΑ απαίτησαν ευρύτερη
πολιτική συναίνεση με την απειλή
διακοπής της βοήθειας στην Ελλάδα

Της κ. Κωνσταντίνας Ε. Μπότσιου*

          Όταν εξαγγέλθηκε το Δόγμα Τρούμαν, στις 12 Μαρτίου 1947, ήταν εμφανές ότι η Ελλάδα θα κατέρρεε χωρίς ξένη βοήθεια. Κρίσιμο παράγοντα για την αμερικανική στήριξη αποτελούσε η βούληση των ίδιων των Ελλήνων να αντισταθούν στην κομμουνιστική πίεση.
          Αν, αντιθέτως, ο κομμουνισμός αποτελούσε πλειοψηφικό κοινωνικό ρεύμα, θα απέβαιναν μάταιες οι οικονομικές θυσίες που απαιτούσε από τους Αμερικανούς πολίτες το πρόγραμμα αρωγής και, άρα, το Κογκρέσο δεν νομιμοποιούνταν να τις εγκρίνει.
          Καθρέφτης της λαϊκής βούλησης ήταν η ελληνική Βουλή. Είχε προέλθει με απλή αναλογική από τις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946 σε συνθήκες αποχής της κομμουνιστικής Αριστεράς και ορισμένων άλλων μικρών κομμάτων. 

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2012

Η ΔΙΑΝΟΙΞΗ ΤΗΣ ΚΟΙΤΗΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ- ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

*Η φωτογραφία είναι του 1922, όταν περνούσαν στη δυτική όχθη του Έβρου οι διωγμένοι άδικα από τις πατρογονικές τους εστίες, Ανατολικοθρακιώτες. 

«Ἕβρος ποταμός ἐστι τῆς Θρᾴκης.
Ἐκαλεῖτο δὲ πρότερον Ῥόμβος,
τὴν προσηγορίαν εἰληφὼς
ἀπὸ τῆς συστροφῆς τῆς καταφορᾶς τοῦ ὕδατος…»
(Τιμόθεος στο  ΙΑ΄ βιβλίο  «Περὶ Ποταμῶν»).


Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

          Το χειμώνα κάθε χρόνο, όλοι γνωρίζουμε ότι πλημμυρίζει ο ποταμός Έβρος, που κατακλύζει απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις προκαλώντας τεράστιες καταστροφές και απειλώντας πολλά χωριά.
          Αυτό ακριβώς είναι ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα του ποταμού αυτού. Η διάνοιξη της κοίτης του ώστε τα νερά να μην πλημμυρίζουν, αλλά να ρέουν κανονικά προς τη θάλασσα.
Ο Έβρος που πηγάζει από το όρος Ρίλα της Βουλγαρίας, διατρέχει οριζόντια τη χώρα αυτή και μετά στρέφεται κάθετα προς νότια κατεύθυνση και εκβάλει στο Θρακικό Πέλαγος μεταξύ Αίνου και Αλεξανδρουπόλεως, σχηματίζοντας ένα εκτεταμένο λιμνοβαλτώδες Δέλτα με πλούσια πανίδα.
Το συνολικό μήκος του ποταμού είναι 515 χιλμ. Από αυτά το 203 χιλμ. Αποτελούν σύνορο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και τα 15 χιλμ. Σύνορο μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας. 

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

61) ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΒΟΥΛΗΣ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

*Ο Ελευθέριος Βενιζέλος μιλώντας στη Βουλή

Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

          Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, μεγάλος πολιτικός ηγέτης που συνέδεσε το όνομά του με ορισμένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της ελληνικής πολιτικής ιστορίας, διετέλεσε και Πρόεδρος της Βουλής για βραχύτατο διάστημα, το 1924. 
Είναι άγνωστο στους πολλούς, αλλά ο Ελευθέριος Βενιζέλος, τιτάνια μορφή του Νέου Ελληνισμού, που κυριάρχησε στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας επί πολλά χρόνια, διετέλεσε για διάστημα μόλις 15 ημερών, τον Ιανουάριο του 1924 και Πρόεδρος της Βουλής. Ειδικότερα παρέμεινε στο αξίωμα του Προέδρου από τις 5 έως τις 20 Ιανουαρίου 1924 και αμέσως μετά τον διαδέχτηκε ο Κωνσταντίνος Ρακτιβάν.

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

1912: ΟΤΑΝ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΦΑΝΤΑΡΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ!!!


*Η κορύφωση: Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει τη Θεσσαλονίκη

*Μια σύγκριση του ηρωικού παρελθόντος 
με το παρόν, φυγοστράτων πολιτικών 



Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης


Σήμερα μας φαίνεται απίστευτο, αλλά υπήρξαν εποχές, που αρκετοί βουλευτές και οι πρώην βουλευτές, έσπευδαν να καταταγούν εθελοντικά στο στράτευμα όταν η Ελλάδα κινδύνευε!!! ‘Όχι όπως στις μέρες μας με τους πολλούς αστράτευτους κοινοβουλευτικούς άνδρες…
Και αυτό φάνηκε κατά τρόπο μεγαλειώδη στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912- 1913, οι οποίοι διπλασίασαν τότε την Ελλάδα.
Αρκετοί βουλευτές τότε αλλά και πρώην βουλευτές χωρίς να υπολογίζουν τα προβλήματα της ηλικίας τους, έσπευσαν να καταταγούν και να πολεμήσουν δίνοντας ακόμα και τη ζωή τους όπως για παράδειγμα, ο πρώην βουλευτής Κέρκυρας Λορέντζος Μαβίλης.

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Σιωπηλός μάρτυρας της Ιστορίας

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_27/05/2012_483429
*Το ταφικό μνημείο της οικογένειας Δηλαβέρη

*Η ξενάγηση στο Νεκροταφείο της Ανάστασης 
γίνεται αφορμή να γνωρίσουμε 
τον Πειραιά του 19ου αιώνα

Της Όλγας Σελλά

Λίγοι τα επιλέγουν, κι όμως, τα κεντρικά νεκροταφεία κάθε πόλης είναι συχνά η καλύτερη διαδρομή για να γνωρίσουμε την ιστορία ενός τόπου και των ανθρώπων που μετείχαν στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική του ζωή. Γιατί παρότι είναι χώροι σιωπής, είναι εξαιρετικά εύγλωττοι.
 Αυτή την απλή σκέψη έκαναν ο Δήμος Πειραιά, ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας και το Ιστορικό Αρχείο της πόλης, και αποφάσισαν να ανοίξουν στο κοινό το ιστορικό Νεκροταφείο της Ανάστασης που ιδρύθηκε το 1909. Είναι ένας τόπος που δεν έχει να δείξει μόνο σπουδαία ταφικά μνημεία- εφάμιλλα σε αξία και κάλλος μ' εκείνα του Α΄ Νεκροταφείου της Αθήνας. 

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Μέλπω Μερλιέ: Πρωτοπόρος εθνογράφος

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_27/05/2012_483416
*Η Μέλπω Λογοθέτη- Μερλιέ

                                          *Καίρια η συμβολή της Μέλπως Μερλιέ
 στη μελέτη του ελληνισμού της Μικρασίας




Presentation du Centre d’ Etudes d’ Asie Mineure. Recherches d’ Ethnographie
Εισαγωγή: Πασχάλης Μ. Κιτρομηλίδης
εκδ. Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών


Της Ιωάννας Πετροπούλου*


Στα χρόνια του Μεσοπολέμου, μετά τη μικρασιατική ήττα, η Ελληνίδα Μέλπω Μερλιέ μαζί με τον φιλέλληνα σύζυγό της, Οκτάβιο Μερλιέ, ιδρύει το 1930 το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, πρωτοπόρο ερευνητική μονάδα για τη μελέτη τού πέραν του Αιγαίου ελληνισμού. 

Γνωστοί από την πολυσχιδή, καίρια συμβολή τους στα δημόσια πράγματα, οι Μερλιέ μπορούν να θεωρηθούν, δικαιωματικά, και εισηγητές της μικρασιολογίας, νεόκοπης τότε επιστήμης στη χώρα μας. Ακριβώς γι’ αυτό, η έκδοση την οποία παρουσιάζουμε εδώ έχει ειδικό ενδιαφέρον: 

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Αρχαιολόγοι με ρεβόλβερ!!!

ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=459311
*Η «Πύλη του Σειληνού» στο τείχος της αρχαίας πόλης με ανάγλυφη παράσταση (1913)

*Εκατό χρόνια αρχαιολογικών ερευνών στη Θάσο, 
σε ένα λεύκωμα γεμάτο αρχειακό υλικό, 
συγκεντρωμένο από πολλές γενιές 
επιστημόνων και καλλιτεχνών
Τέσσερα καπέλα και ένα ρεβόλβερ. Ο νεαρός γάλλος αρχαιολόγος που έφθανε στις αρχές του 1920 στη Θάσο φέρνοντας στο μόλις πριν από λίγα χρόνια απελευθερωμένο νησί τις συνήθειες της εποχής, εκτός από τα καπέλα του (το φελλένιο, το ψάθινο, το πάνινο και την τραγιάσκα) είχε κρίνει σκόπιμο να έχει μαζί του και ένα όπλο. 
Στο τετράδιό του το μέλος της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής δεν εξηγεί τους λόγους αυτής της ανάγκης, όμως οι συνθήκες που επικρατούσαν στο φτωχό νησί ίσως και να τον φόβιζαν.
Πριν από λίγα χρόνια, Απρίλιο του 1911, είχαν αρχίσει οι ανασκαφές στη Θάσο χάρη στο τουρκικό φιρμάνι που είχε εξασφαλίσει η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή σε μία εποχή όπου απαιτούνταν αριστοτεχνικές «διπλωματικές» ενέργειες. 

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

60) ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΒΟΥΛΗΣ: ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ- ΑΡΓΑΣΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

*Πορτρέτο του Κωνσταντίνου Λομβάρδου- Αργασάρη




Γράφει  ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης


Συνεχιστής της πολιτικής παράδοσης των Λομβάρδων, μεγάλης οικογένειας της Ζακύνθου, ήταν ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος- Αργασάρης. Αναδείχθηκε Πρόεδρος της Γ΄ Συντακτικής Συνέλευσης το 1921, το έργο της οποίας τερματίσθηκε κατ’ απαίτηση της Επανάστασης του 1922. 
          Ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος- Αργασάρης, γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1859. Ήταν ανιψιός του άλλοτε Προέδρου της Βουλής και πρωτεργάτη των επτανησιακών αγώνων Κωνσταντίνου Λομβάρδου, ο οποίος τον υιοθέτησε.
          Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Νάπολη της Ιταλίας. Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του προσελήφθη σε μεγάλη τράπεζα της Κωνσταντινούπολης.

Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

"Balkan Worlds: Ottoman Past and Balkan Nationalism"


Tο Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την έναρξη των Βαλκανικών πολέμων και την προσάρτηση της Θεσσαλονίκης στο ελληνικό κράτος διοργανώνει συνέδριο με τίτλο:

"Balkan Worlds: Ottoman Past and Balkan Nationalism".
Το Συνέδριο θα διεξαχθεί στους χώρους του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στις 5-7
Οκτωβρίου 2012. 

Τα εκατό «πλοία της Ελευθερίας»

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_13/05/2012_482126
 *Το θρυλικό πλοίο Λίμπερτι



*Η αγορά των αμερικανικών Λίμπερτι
από τους Έλληνες εφοπλιστές
αποτέλεσε τη βάση της αναγέννησης
της ναυτιλίας μας

Της Τζελίνας Χαρλαύτη*

Τον Απρίλιο του 1947 παρελήφθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες από Έλληνες εφοπλιστές τα τελευταία από τα εκατό πλοία Λίμπερτι που πωλήθηκαν από την αμερικανική κυβέρνηση με την εγγύηση του ελληνικού κράτους.
Πλοία Λίμπερτι ή πλοία της «Ελευθερίας» ναυπηγήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στο τέλος του πολέμου, ένα τμήμα από αυτά τα πλοία πωλήθηκαν σε ιδιώτες συμμαχικών δυνάμεων με εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους. Ανάμεσα στους κύριους αγοραστές υπήρξαν οι Έλληνες εφοπλιστές.
Η επιλογή αγοράς των «ευλογημένων πλοίων», όπως τα αποκάλεσαν, έθεσε «τον θεμέλιον λίθον για το μεταπολεμικό ελληνικό ναυτιλιακό θαύμα».

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

ΟΙ ΚΙΡΤΖΑΛΗΔΕΣ ΛΗΣΤΕΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

*Ο Σουλτάνος Σελήμ Γ΄αυτός που εξόντωσε τους Κιρτζαλήδες, στα δώματά του. Έργο του Κωνσταντίνου Κυζικινού (Kapıdaglı Konstantin), Μουσείο Τοπ Καπί.








*Ένα φαινόμενο που ταλαιπώρησε
τη Θράκη τον 18ο και τον 19ο αιώνα




Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης




          Οι Κιρτζαλήδες, φαρμακερό αγκάθι στα πλευρά τους Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά και φόβος και τρόμος του πληθυσμού, υπήρξαν αιμοβόροι μουσουλμάνοι ληστές, που για πολλά χρόνια τρομοκράτησαν και καταλήστεψαν σχεδόν το σύνολο της ενιαίας Θράκης.
          Οι ληστές αυτοί είχαν μια ιδιοτυπία. Δεν λήστευαν απλά μεμονωμένους ανθρώπους, αλλά εκστράτευαν ομαδικά και καταλάμβαναν χωριά και κωμοπόλεις, εγκαθίσταντο εκεί και απαιτούσαν τα λύτρα. Το φαινόμενό τους, δεν έχει μελετηθεί επαρκώς και σε βάθος. Διασώθηκαν αρκετά στοιχεία που δείχνουν ανάγλυφα τι ήταν αυτοί οι φοβεροί Κιρτζαλήδες ληστές.
          Βασικά οι Κιρτζαλήδες ληστές ήταν αρχικά Τούρκοι στρατιώτες, που συνήθως είχαν υπηρετήσει στον Οθωμανικό στρατό κατά τον 18ο αιώνα. 
          

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Ο ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ


*Το νεκροταφείο της Ανάστασης Πειραιά

*18 Μαΐου 2012 
Παγκόσμια Ημέρα των Μουσείων

Το Ιστορικό Αρχείο του Δήμου Πειραιά σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας και το Ναυτικό Μουσείο  Ελλάδος οργανώνουν  διήμερο εκδηλώσεων με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Μουσείων

            Παρασκευή  18 Μαΐου 2012
            Πειραιάς –Νεκροταφείο της Ανάστασης :Ένα ανοιχτό Μουσείο
Ξενάγηση στα ταφικά μνημεία της Ανάστασης, την ιστορία των οικογενειών, των ανθρώπων, της πόλης.
            Σημείο συνάντησης: Είσοδος Νεκροταφείου της Ανάστασης ώρα 18.00
            Πληροφορίες: 210 419 4587

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Οι εκλογές του ’50 και του ΄81 και οι ομοιότητες με την 6η Μαΐου

*Παπάγος και Πλαστήρας πρωταγωνιστές των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του ΄50


ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_13/05/2012_482161
και http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_13/05/2012_482114

Πρόσφατα δημοσιεύθηκαν στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ δύο σημαντικά άρθρα πανεπιστημιακών, οι οποίοι συγκρίνουν 
το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μαΐου 
με τα αντίστοιχα αποτελέσματα των εκλογών του 1950 και του 1981. Επειδή παρουσιάζουν πέραν του πολιτικού και ιστορικό ενδιαφέρον, τα αναρτώ στον ιστότοπό μου για τους φίλους και αναγνώστες, που αναζητούν πληροφόρηση και γνώση και πέραν των τηλεοπτικών αλλαζόντων κυμβάλων!!!
Π. Αθ.  


*Πώς η κρίση έπληξε 
τα μεγάλα κόμματα


Του κ. Θάνου Βερέμη*

Το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου, όσο μοναδικό και αν φαίνεται, έχει προηγούμενο στην ελληνική ιστορία. Οι εκλογές του 1950 συμβαίνουν μέσα σε μια χώρα καθημαγμένη από τον εμφύλιο, ακινητοποιημένη από την ανέχεια και την άτακτη συγκέντρωση του πληθυσμού στα αστικά κέντρα.
Υπό την πίεση των προβλημάτων αυτών τα παλιά μεγάλα πολιτικά κόμματα αποσαθρώνονται από την ίδια την αποτυχία τους να διαχειριστούν την κρίση εκείνη. Το δεξιό Λαϊκό και το κεντρώο των Φιλελευθέρων σημειώνουν μεγάλη πτώση στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950.

Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

Τα πρώτα χρόνια του Πατριαρχείου σε αιχμαλωσία

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_06/05/2012_480878
*Ο Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος και ο Πορθητής Μωάμεθ.


*Η προσπάθεια επαναδιατύπωσης
της ορθόδοξης πίστης
μέσα από επίσημα κείμενα
της περιόδου 1454 - 1498

Του Ν. Ε. Καραπιδάκη*


ΜAXH ΠΑΪΖΗ- ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ, Δ. Γ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
«Επίσημα κείμενα του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως
Τα σωζόμενα από την περίοδο 1454-1498»
Έκδοση: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, σελ. 292

Η περίοδος από το 1453 μέχρι και τις αρχές του 16ου αιώνα ήταν για το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως μία από τις πλέον αμφίσημες της ιστορίας του. Αν και η εκκλησιαστική του δύναμη ενισχύεται και αποδεσμεύεται από τους Λατίνους και από τις φιλοδυτικές πολιτικές των τελευταίων Ρωμαίων αυτοκρατόρων ή των φιλολατίνων πατριαρχών, η πολιτική του υπόσταση υποθηκεύεται σε ένα νέο κρατικό μόρφωμα, αλλόφυλο και αλλόθρησκο.
Αν και εξασφαλίζεται μια συνέχεια ως προς την προηγούμενη περίοδο, εγκαινιάζεται ωστόσο και μια τομή που του επιβάλλει στο εξής ένα νέο περιβάλλον λειτουργίας: Περιβάλλον αιχμαλωσίας και πνευματικής ηγεσίας ταυτόχρονα. Περίοδος αναδιοργάνωσης και περίοδος επανορισμού των ρόλων. Ο Πατριάρχης Γεννάδιος είχε δίκιο, που παραλλήλισε την εποχή του με αυτήν των διώξεων των χριστιανών πριν από τον Μ. Κωνσταντίνο: «Και νυν ο χριστιανισμός όμοιός εστι τω προ του Κωνσταντίνου».

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

59) ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΒΟΥΛΗΣ: ΣΟΦΟΥΛΗΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ

*Πορτρέτο του Θεμιστοκλή Σοφούλη


Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

          Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης, εξέχουσα πολιτική προσωπικότητα, με τρεις πρωθυπουργικές θητείες στο ενεργητικό του και διάδοχος του Ελευθερίου Βενιζέλου στην αρχηγία του Κόμματος των Φιλελευθέρων, αναδείχθηκε πρόεδρος της Βουλής εννέα φορές και πρωταγωνίστησε στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδος επί σχεδόν πενήντα χρόνια.
O Θεμιστοκλής Σοφούλης γεννήθηκε στο Βαθύ Σάμου το 1860. Σπούδασε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και κατόπιν στη Γερμανία οπότε και ειδικεύθηκε στην Αρχαιολογία. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, αναγορεύθηκε υφηγητής της Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...