Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2020

Επιτροπή της Βουλής ερευνά τις βουλγαρικές θηριωδίες του 1913

*Σέρρες: Από εδώ πέρασαν οι Βούλγαροι υποχωρώντας.... (Αρχείο ΕΛΙΑ) 





Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης




        Το διάστημα από την έναρξη του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου στις 15 Ιουνίου 1913, έως την αναγγελία της υπογραφής της συνθήκης του Βουκουρεστίου στις 24 Ιουλίου, υπήρξε κρίσιμο και οδυνηρό για τους Ελληνικούς και Τουρκικούς πληθυσμούς της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Βέβαια υπήρξαν και άλλα διαστήματα Βουλγαροκρατίας εξίσου οδυνηρά.

        Οι Βούλγαροι έφεραν βαρέως την απώλεια της Θεσσαλονίκης, με αποτέλεσμα η συμπεριφορά τους (που ποτέ δεν ήταν άλλωστε καλή) να καταστεί άκρως τυραννική και επικίνδυνα εκδικητική για τους Έλληνες κατοίκους των περιοχών, που είχαν καταλάβει από τους Τούρκους στη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου. Υποχρέωναν τους Έλληνες να υπογράψουν δηλώσεις προσχώρησης στη Βουλγαρική Εξαρχία και να τελούν όλα τα θρησκευτικά μυστήρια (γάμους, βαπτίσεις κ.λπ.) στη βουλγαρική γλώσσα. Υποχρέωσαν τα παιδιά να φοιτούν σε βουλγαρικά σχολεία, επέβαλαν αλλαγή επιθέτων με βουλγαρικές καταλήξεις σε -ώφ και επέβαλαν τη γενική χρήση της βουλγαρικής γλώσσας.

        Το χειρότερο όμως ήταν ότι τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής, προέβησαν σε σειρά ανομολόγητων φρικαλεοτήτων σε πόλεις και χωριά.

        Ο Τύπος, ελληνικός και ξένος, είχαν πλημμυρίσει με δραματικές περιγραφές, που ξεσήκωσαν έντονες διαμαρτυρίες και διπλωματικές κινητοποιήσεις. Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος, που ηγείτο των ελληνικών στρατευμάτων, ζήτησε από την κυβέρνηση, να του επιτρέψει να απαντήσει με αντίποινα.

*Το ξεκίνημα της κοινοβουλευτικής επιτροπής για Μακεδονία και Θράκη

        Ο Πρόεδρος της Βουλής Κωνσταντίνος Ζαβιτσιάνος, συνέστησε αμέσως ειδική δεκαμελή κοινοβουλευτική επιτροπή, η οποία με επιτόπου μετάβαση, έπρεπε να ερευνήσει τα βουλγαρικά εγκλήματα.


*Ο βουλευτής Λάρισας Δ. Χατζηγιάννης

        Την επιτροπή αποτελούσαν μεταξύ άλλων οι βουλευτές Αττικής Σπυρίδων Θεοδωρόπουλος, Λάρισας Δημήτριος Χατζηγιάνης κ.ά. καθώς και οι εξωκοινοβουλευτικοί Παντελής Κοσμίδης, Γεώργιος Στ. Χωναίος και ο δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Π. Σπανούδης. Ο Κοσμίδης είχε διατελέσει κατά το παρελθόν βουλευτής του Οθωμανικού Κοινοβουλίου και ήταν άριστος γνώστης της Τουρκικής, όπως και ο Σπανούδης, που παλαιότερα είχε διατελέσει διευθυντής της εφημερίδας “Πρόοδος” της Κωνσταντινούπολης και είχε στενές σχέσεις με τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο. Πρώην βουλευτής στην Οθωμανική Βουλή ήταν και ο Χωναίος.


*Ο εξωκοινοβουλευτικός Κ. Σπανούδης

        Με την επιτροπή συνεργάσθηκε στενά και την βοήθησε ο αξιωματικός Αλέξανδρος Μαζαράκης, ενώ σημαντική ήταν η βοήθεια του διευθυντή του Γραφείου Τύπου Θεσσαλονίκης Βασιλείου Δενδραμή.

        Τα μέλη της κοινοβουλευτικής επιτροπής περιόδευσαν σε Ανατολική Μακεδονία και Δυτική Θράκη επί 35 μέρες, επισκεπτόμενοι μαρτυρικές πόλεις και χωριά.



Ολοκαυτώματα σε Δοξάτο, Νιγρίτα, Σέρρες, Ντεμίρ Ισσάρ...



        Οι βουλγαρικές θηριωδίες δεν έχουν αρχή και τέλος. Εντελώς συμβατικά, θεωρούμε ότι άρχισαν από τη Νιγρίτα η οποία αποτεφρώθηκε (1450 καμένα σπίτια, 470 δολοφονημένοι και 300 αγνοούμενοι Νιγριτινοί) από τους ηττημένους Βουλγάρους και τα χωριά της περιοχής.


*Οσμή ανθρωπίνου κρέατος στη Νιγρίτα!!!

        Ο ανταποκριτής του “Νταίηλυ Τέλεγκραφ” που πήγε επί τόπου είχε τηλεγραφήσει μεταξύ άλλων από τη Νιγρίτα: “Η δριμεία οσμή του ανθρωπίνου κρέατος και οστών μου δυσκολεύει την αναπνοήν, ενώ γράφω”.


*Ανταπόκριση από το μαρτυρικό- κατ' επανάληψη- Δοξάτο Δράμας 

        Χαρακτηριστική είναι η καταστροφή του Δοξάτου Δράμας. Την Παρασκευή προς Σάββατο 28 προς 29 Ιουνίου 1913 οι Βούλγαροι στρατιώτες, υποχωρώντας προ της προελάσεως των ελληνικών στρατευμάτων μπήκαν στο Δοξάτο. Αφού άρπαξαν ότι πολύτιμο βρήκαν, το κατέκαψαν και έσφαξαν 650 από τους 1500 κατοίκους, άνδρες γυναίκες και παιδιά. Η πλούσια κοινότητα, με τα λαμπρά οικοδομήματα, καταστράφηκε. Το Δοξάτο αποτέλεσε αντικείμενο βουλγαρικού ολοκαυτώματος και πολύ αργότερα. Ξανά, το 1941.


*Οι Σέρρες δοκιμάσθηκαν σκληρά.

        Απίστευτες θηριωδίες συνέβησαν και στις Σέρρες, μετά τις 20 Ιουνίου όταν επέκειτο η απελευθέρωση τς πόλης από τον Ελληνικό στρατό. Συνελήφθησαν και εκτελέσθηκαν όμηροι, διακεκριμένοι πολίτες των Σερρών. Οι Βούλγαροι μέσα από μια εναλλαγή πολεμικών γεγονότων για τον έλεγχο της πόλης, τελικά συνέλαβαν και απήγαγαν 150 άτομα. Ο διοικητής της αστυνομίας Καραγκιοζώφ, έδωσε εντολή να πυρποληθεί η πόλη. Από τα 6.000 σπίτια των Σερρών κάηκαν τα 4.000, μαζί με άλλα 1000 καταστήματα. Από τη φωτιά υπολογίζεται ότι κάηκαν τουλάχιστον 100 άτομα.

        Το πρώτο τηλεγράφημα προς το Γενικό Στρατηγείο, όταν μπήκαν στις Σέρρες οι Έλληνες, ήταν του διοικητή της 7ης Μεραρχίας υποστράτηγου Ναπολέοντα Σωτήλη και έλεγε, ότι οι Σέρρες είχαν καεί από τους Βουλγάρους και ότι: «Πληθύς γυναικοπαίδων ευρέθησαν φονευμένα ή απανθρακωμένα εντός των οικιών».

        Η κοινοβουλευτική επιτροπή, σε τηλεγράφημά της προς τον Πρόεδρο της Βουλής ανέφερε μεταξύ άλλων ότι 17 Έλληνες, φυλακισμένοι εκτελέσθηκαν μέσα στα κελιά τους με φρικτό τρόπο. Πυρπολήθηκαν 18 εκκλησίες. Από 2350 εβραϊκές κατοικίες έμειναν μόνο 26. Οι λοιπές κάηκαν, όπως συνέβη με την εβραϊκή συναγωγή και το σχολείο.


*Μαρτυρικό και το Σιδηρόκαστρο

        Μια άλλη πόλη που υπέστη τη βουλγαρική βαρβαρότητα ήταν το Σιδηρόκαστρο, τότε Ντεμίρ Ισσάρ.

        Η κοινοβουλευτική επιτροπή που ερευνούσε τα βουλγαρικά κακουργήματα με τηλεγράφημα της προς τον Πρόεδρο της Βουλής γνωστοποιούσε ότι η έρευνα στο Ντεμίρ Ισσάρ αποκάλυψε αφάνταστα κακουργήματα, βιαιότητες, διαρπαγές, και ατιμώσεις, που διέπραξε ο βουλγαρικός στρατός. Δολοφόνησαν ακόμα και τον μητροπολίτη Κωνσταντίνο.

*Η Μαρώνεια

        Τα μέλη της κοινοβουλευτικής επιτροπής έφτασαν έως το άρτι απελευθερωθέν Δεδέαγατς. Προηγουμένως πέρασαν από τη Γκιουμουλτζίνα και έφτασαν έως και τη Μαρώνεια, ταξιδεύοντας με άλογα επί πέντε ώρες στη διαδρομή Κομοτηνή- Μαρώνεια. Την επιτροπή συνόδευε για ρεπορτάζ ο δημοσιογράφος της “Νέας Ημέρας Τεργέστης” Γρ. Βασιλάς, ο οποίος μεταξύ άλλων είχε γράψει:

        Όταν επλησιάζαμε προς την κωμόπολιν κάποιος χωρικός ανεγνώρισε τον κ. Κοσμίδην. Έσπευσεν αμέσως και ειδοποίησε τους κατοίκους. Ο πολιτευτής Κωνσταντινουπόλεως είναι εις τους πληθυσμούς της Θράκης, Ελληνικούς και Τουρκικούς, πρόσωπον τελείως γνωστόν και προσφιλές. Παντού από όπου επεράσαμεν είχε να δεχθή εκδηλώσεις αγάπης και θαυμασμού. ΟΙ Τούρκοι ήθελαν να τον υπηρετήσουν. Οι Έλληνες να τον περιποιηθούν…. Όταν το καραβάνι έφθασεν, αντήχησεν η ζητωκραυγή: “Ζήτω η Θράκη! Ζήτω η Μαρώνεια! Ζήτω το Έθνος!”.


*Και η Αλεξανδρούπολη υπέφερε από τους Βουλγάρους

        Απίστευτες καταγγελίες έκανε η κοινοβουλευτική επιτροπή για τους “βουλγαρισμούς” στο Δεδέαγατς (σήμερα Αλεξανδρούπολη). Ομηρίες πολιτών, είσπραξη λύτρων, δαρμοί, φυλακίσεις, βιασμοί Οθωμανίδων, απαγωγή του Έλληνα πρόξενου Σπαθάρη, με αποκορύφωμα το βιασμό της συζύγου έγκριτου Οθωμανού δικηγόρου από δέκα Βούλγαρους στρατιώτες, οι οποίοι υποχρέωσαν το δικηγόρο, να κρατάει κατά τη διάρκεια του βιασμού αναμμένα δύο κεριά!!!

        Από επιστολή του μέλους της επιτροπής Δ. Χατζηγιάννη, στην εφημερίδα “Νέα Ημέρα” Τεργέστης, προκύπτει ότι η επιτροπή στις 21 Ιουλίου 1913 βρίσκονταν στο Δεδέαγατς.

        Εκ των πραγμάτων, δεν είναι δυνατόν να περιγραφούν όλα τα βουλγαρικά εγκλήματα εκείνο το καλοκαίρι του 1913, γιατί πραγματικά είναι αναρίθμητα. Μπορούν να γεμίσουν τόμους...


*Ο εξωκοινοβουλευτικός Παντελής Κοσμίδης






Οι ιστορικές διαπιστώσεις της επιτροπής της Βουλής



        Η επιτροπή αυτή, που περιόδευσε σε Ανατολική Μακεδονία και σε μέρος της Θράκης, φτάνοντας έως το Δεδέαγατς μετά την ολοκλήρωση της έρευνάς της, επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και από εκεί έστειλε στον Πρόεδρο της Βουλής Κωνσταντίνο Ζαβιτσιάνο, ένα πρώτο συμπερασματικό πόρισμά της. Το κείμενο αυτό, που έχει την αξία ενός ιστορικού ντοκουμέντου, είναι το ακόλουθο!

        Συμπληρώσαντες περιοδείαν ημών προς εξακρίβωσιν των βουλγαρικών ωμοτήτων και διελθόντες την Ανατολικήν Μακεδονίαν και την Δυτικήν Θράκην εν μέρει, συνοψίζομεν ως εξής το πόρισμα της ημετέρας εργασίας:

        Η Βουλγαρική κατοχή καθ’ άπαν αυτής το διάστημα υπήρξεν απιστεύτως βιαία, απάνθρωπος, ληστρική, ασεβής προς πάντα θείον και ανθρώπινον νόμον και δίκαιον. Αυτό τούτο μωρόν, αφού ουδέ τα βουλγαρικά συμφέροντα εξυπηρέτησεν επισπάσασα πάντων ανεξαιρέτως των κατοίκων, Ελλήνων, Τούρκων και Ευρωπαίων την αποστροφήν και το μίσος.

        Το στάδιον των βουλγαρικών βιαιοτήτων περιλαμβάνει τρεις περιόδους. Εν πρώτοις η εγκατάστασις των Βουλγάρων εσημειώθη με ανηκούστους σφαγάς και θηριωδίας κατά των Τούρκων. Πανταχού όπου υπήρχον τοιούτοι ολόκληροι πληθυσμοί εσφάγησαν ή εκάησαν, χιλιάδες εβαπτίσθησαν δια της βίας επί εξευτελισμώ της Ορθοδόξου Θρησκείας. Τεμένη και σχολεία διηρπάγησαν και χωρία εξηφανίσθησαν τελείως.

        Το δεύτερον στάδιον, εξικνούμενον μέχρι Μαΐου, χαρακτηρίζεται από συστηματικήν ληστείαν κατά πάντων των κατοίκων των καταληφθεισών χωρών, πλην των Βουλγάρων. Εκβιασμοί, διαρπαγαί εις χρήματα, ζώα, έπιπλα, κοσμήματα, σκεύη κ.λπ. Ήσαν εν ημερησία διατάξει.

        Εκβιασμοί και ληστείαι ενηργούντο συστηματικώς και επί τη βάσει προγράμματος υπό απλών στρατιωτών, μέχρι των ανωτέρων αξιωματικών. Ακόμη και αυταί αι αγοραί και προμήθειαι του Κράτους εγίνοντο ληστρικώς επί αποδείξει (ράσπικα) αι οποίαι ουδέν είχον κύρος, καθόσον εξεδίδοντο υπό του πρώτου τυχόντος και ουδεμίαν ελπίδα εισπράξεως παρείχον.

        Εις εκατομμύρια ανέρχεται η κατά το στάδιον τούτο διενεργηθείσα ληστεία ούτω δε δικαιολογείται πώς η εν αχρηματία μεγάλη διατελούσα Βουλγαρική κυβέρνησις συντήρησε τον στρατόν αυτής αφού και χρήματα εστέλλοντο εις Σόφιαν εκ της τοιαύτης ληστείας.

        Όσοι αξιωματικοί, πολιτικοί υπάλληλοι και στρατιώται υπήρχον εις τα καταληφθέντα μέρη ανεχώρησαν αποκομίζοντες περιουσίας.

        Το τρίτο στάδιον, ιδιαιτέρως αφορών τους Έλληνας, εσημειώθη από πρωτοφανή εις την ιστορίαν θηριωδίαν.

        Ολόκληρος ο ελληνικός πληθυσμός των μερών, οπόθεν απεχώρησαν οι Βούλγαροι, υπέστη τας φρικαλέας συνεπείας της βουλγαρικής θηριωδίας.

        Σφαγαί Ελλήνων διενεργήθησαν κατά τον αγριώτερον τρόπον υπό στρατιωτών και αξιωματικών Βουλγάρων, μη φεισθέντων ουδέ γερόντων, γυναικών και παιδίων. Πόλεις και χωρία παρεδόθησαν εις το πυρ και δεν υπελείφθη πόλις, κωμόπολις ή χωρίον χωρίς ν’ απογυμνωθή τελείως. Πάντα παρεσκευάζοντο και εξετελούντο συστηματικώς συνεπεία οδηγιών, ας είχον αι πολιτικαί και στρατιωτικαί αρχαί.

        Πάσαι αι τέως ανθούσαι χώραι παρουσιάζουν αφάνταστον εικόνα καταστροφής και ερημώσεως. Ουδείς μη προσωπικώς αντιληφθείς τα πράγματα δύναται να σχηματίση ιδέαν της τελεσθείσης καταστροφής.

        Ένεκα τούτων πάντων, οι ελληνικοί και τουρκικοί πληθυσμοί των εν λόγω μερών τρέμουσι προ της ιδέας ότι είναι δυνατόν να επανέλθουν υπό την βουλγαρικήν κατοχήν.

        Κλαίοντες παρακαλούν όπως μην αφήση αυτούς η Ευρώπη εκ στοιχειώδους ανθρωπισμού εις τας χείρας των Βουλγάρων, εξέφραζον δε με θερμοτάτας εκφράσεις και μάλιστα οι Τούρκοι, την ευγνωμοσύνην αυτών επί τη Ελληνική κατοχή και τη φιλελευθέρα Ελληνική διοικήσει.

Τοιαύτη είναι η κατέχουσα τους πληθυσμούς τούτους απόγνωσις επί τη απλή ιδέα της επανόδου των Βουλγάρων, ώστε έλεγον ότι είναι αποφασισμένοι αμετακλήτως εν τοιαύτη περιπτώσει όπως αποκομίζοντες τα υπάρχοντα αυτών παραδώσωσιν εις το πυρ τας ιδίας αυτών πόλεις και καταστρέφοντες εκ βάθρων τας εστίας και τα ιερά αυτών μετοικήσωσιν αλλαχού, φεύγοντες την Βουλγαρικήν θηριωδίαν.

        Ο πεπολιτισμένος κόσμος θα παραστή μάρτυς τοιούτων σκηνών, εάν οι πληθυσμοί ούτοι υπαχθώσιν υπό τους Βουλγάρους και εκ της απέλπιδος στάσεως αυτών θα αντιληφθεί επακριβώς οποία και οπόση υπήρξεν η βουλγαρική αγριότης”.


*Ο εξωκοινοβουλευτικός Γ. Χωναίος



Ενημέρωσαν και τον Οικουμενικό Πατριάρχη



        Περαίνοντας την έρευνά της η κοινοβουλευτική επιτροπή απέστειλε τηλεγράφημα και προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Γερμανό Ε΄, στο οποίο μεταξύ άλλων έδινε την ακόλουθη εικόνα:

        “Αποκομίζοντες φρικαλεωτάτην εντύπωσιν εκ των Βουλγαρικών θηριωδιών, τας οποίας ιδίοις οφθαλμοίς διεπιστώσαμεν εν κυριωτέραις γραμμαίς κατά την Ανατολικήν Μακεδονίας και Θράκην και εις άς προς αίσχος συνέπραξεν και ο τακτικός Βουλγαρικός στρατός και αρχαί, ιδιαιτέρως σημειούμεν την επιδειχθείσαν εσχάτην ύβριν και αγριότητα προς τους λειτουργούς της θρησκείας και προς τα ιερά τεμένη, αισχυνόμενοι εξ ονόματος της Χριστιανικής θρησκείας, διότι τα ανθρωπόμορφα τέρατα φέροντα την προσωνυμίαν Χριστιανών διέπραξαν αίσχιστα εναντίον παντός θείου και ανθρωπίνου νόμου”.

        Στο ίδιο τηλεγράφημα γίνονταν αναφορά στον γελοίο και αντιθρησκευτικό τρόπο με τον οποίο βάπτιζαν μουσουλμάνους και τους έκαναν χριστιανούς υπογραμμίζοντας ότι με όλα αυτά “κατεσπιλώθησαν τα δόγματα της Ορθοδοξίας” και κατέληγαν ότι “ουδέποτε η Ορθοδοξία υπέστη μεγαλύτερον εξευτελισμόν”.


*Σφάζουν και πυρπολούν εις την Θράκην...

        Δυστυχώς η συνθήκη του Βουκουρεστίου, που ακολούθησε αμέσως μετά, βύθισε την Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη σε μια νέα κόλαση Βουλγαρικής κατοχής, που έδωσε πολύ πολύ αίμα και πολύ πόνο, στους κατοίκους των περιοχών αυτών. Η Δυτική Θράκη ειδικά, περίμενε έως το Μάιο του 1920 για να αναπνεύσει τον αέρα της ελευθερίας.



Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης





        *Αποσπάσματα από το σατυρικό περιοδικό "ΕΜΠΡΟΣ" της Κωνσταντινούπολης (1908) που δείχνουν το κύρος και τη δημοφιλία, που είχαν οι δύο πρώην βουλευτές του Οθωμανικού Κοινοβουλίου Χωναίος και Κοσμίδης (Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων).


ΠΗΓΕΣ

*Γιώργου Μπαρτζούδη "Η Απελευθέρωση της περιοχή της Νιγρίτας και οι συμπλοκές με τους Βουλγάρους".

*Αρχείο εφημερίδων “Ακρόπολις”, “Εμπρός” και “Νέα Ημέρα” Ιουλίου 1913.

*Σατυρικό περιοδικό “Εμπρός” Κωνσταντινούπολης 1908













Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2020

Σύνταγμα και θεμελιώδη δικαιώματα

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ https://www.kathimerini.gr/politics/561103714/syntagma-kai-themeliodi-dikaiomata/

*Το 1969, κατά τη διάρκεια της χούντας, η Ελλάδα είχε ουσιαστικά αποπεμφθεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης έπειτα από κατηγορίες για διενέργεια βασανιστηρίων. Το Σύνταγμα του 1975 είχε ως προτεραιότητα την πλήρη προσαρμογή της Ελλάδας στη διεθνή θεωρία και πρακτική των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σηματοδότησε την επάνοδο της χώρας στη διαμορφούμενη διεθνή νομιμότητα. Φωτ. ASSOCIATED PRESS




Γράφει ο κ. ΣΠΥΡΟΣ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ*



        Το Σύνταγμα του 1975 κατοχύρωσε έναν πλήρη και σύγχρονο (ιδίως για την εποχή του) κατάλογο θεμελιωδών δικαιωμάτων. Σε αντίθεση με τις οργανωτικές διατάξεις του Συντάγματος που αποτέλεσαν αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης λόγω των λεγόμενων «υπερεξουσιών» του Προέδρου της Δημοκρατίας, οι διατάξεις του Δεύτερου Μέρους του Συντάγματος του 1975 περί ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων (άρθρα 4-25) δεν προκάλεσαν τριβές και συγκέντρωσαν τη σχεδόν καθολική αποδοχή των βουλευτών. 

         Ελάχιστες ήταν οι ρυθμίσεις στο πεδίο των δικαιωμάτων που προκάλεσαν τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, όπως η δυνατότητα απαγόρευσης των υπαίθριων συναθροίσεων (άρθρο 11 παρ. 2) και η απαγόρευση της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος.

        Οι ρυθμίσεις του Συντάγματος του 1975 για τα θεμελιώδη δικαιώματα ενσωματώνουν, χωρίς να «δανείζονται» άκριτα, ορισμένες από τις διατάξεις αλλοδαπών Συνταγμάτων και κυρίως του Θεμελιώδους Νόμου της Βόννης. Αποδεικνύεται έτσι ότι ο συντακτικός νομοθέτης πρέπει να παρακολουθεί και να εμπνέεται από τις διεθνείς συνταγματικές εξελίξεις, χωρίς να τις υιοθετεί αβασάνιστα. Το χαρακτηριστικό αυτό του Συντάγματος του 1975 το επισημαίνει και ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ενώπιον της Ολομέλειας της Ε΄ Αναθεωρητικής Βουλής την ημέρα ψήφισης του Συντάγματος στις 7 Ιουνίου 1975: «Το παρόν Σύνταγμα… είναι πράγματι Ελληνικόν. Διότι ανταποκρίνεται εις τας ειδικάς συνθήκας της χώρας μας. Κατά την σύνταξίν του ουδένα εμιμήθημεν. Χωρίς να αγνοήσωμεν την διεθνή πρακτικήν, ελάβομεν υπ’ όψιν μας κυρίως την ιστορίαν του τόπου μας και την ιδιοσυγκρασίαν του λαού μας».

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2020

*Άγνωστες ηρωικές μορφές, της Θράκης, που έμειναν να φυλάγουν Θερμοπύλες!!!

*Ιωάννης Θεοδώρου: Ας μείνει το όνομά του στην ιστορία της Αλεξανδρούπολης





*Σε Αλεξανδρούπολη, Μαρώνεια,

Μάκρη και Αδριανούπολη

στα κρίσιμα 1913, αλλά και 1922.

*Ο λεμβούχος του Δεδέαγατς.

*Ο παπά Πυθαγόρας της Αδριανούπολης.




Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης



        Τα κρίσιμα ιστορικά γεγονότα, συνήθως αναδεικνύουν ήρωες, που γίνονται γνωστοί και καθίστανται αντικείμενα θαυμασμού και εκτίμησης από τους συμπολίτες τους, αλλά και άλλους ταπεινούς και σεμνούς ανθρώπους, οι οποίοι αφού κάνουν το καθήκον τους, αποσύρονται διακριτικά στο παρασκήνιο.

        Τέτοια περιστατικά έχουν να αφηγηθούν όλοι, γιατί τα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα, τα γεγονότα ήταν σημαντικά, οι προκλήσεις μεγάλες και οι άνθρωποι έκαναν το πατριωτικό καθήκον τους πρόθυμα. Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και η περιπέτειά μας στη Μικρά Ασία, ανέδειξαν πολλές τέτοιες περιπτώσεις κυρίως αφανών και ανιδιοτελών ηρώων.

        Σήμερα θα δούμε μερικές τέτοιες περιπτώσεις, που αφορούν τη Θράκη. Νοερά ας ζήσουμε για λίγο τις μέρες μετά την υπογραφή της άδικης συνθήκης του Βουκουρεστίου, που επιδίκασε στην ηττημένη Βουλγαρία τα εδάφη της Δυτικής Θράκης στο μεγαλύτερό τους μέρος. Ήδη οι ελληνικοί πληθυσμοί είχαν γνωρίσει για σύντομο χρονικό διάστημα τον ρεβανσισμό των “συμμάχων” Βουλγάρων, που είχαν εκδιώξει σε πρώτη φάση το 1912 του Τούρκους. Το 1913 οι ελληνικές δυνάμεις είχαν απελευθερώσει μεγάλο μέρος της Δυτικής Θράκης, αλλά η χαρά των Ελλήνων κράτησε πολύ λίγο, αφού η συνθήκη του Βουκουρεστίου άνοιγε ξανά την πόρτα στους Βουλγάρους να επανέλθουν στις πόλεις και τα χωριά της.

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2020

Το ανθεκτικό Σύνταγμα του 1975

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

https://www.kathimerini.gr/politics/561094897/to-anthektiko-

syntagma-toy-1975/

*9 Ιουνίου 1975. Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής υπογράφει το νέο Σύνταγμα της χώρας στην Αίθουσα των Τροπαίων της Βουλής.





Του κ. ΝΙΚΟΥ Κ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΥ*



        Συμπληρώνονται φέτος 45 χρόνια από την ψήφιση του ισχύοντος Συντάγματος. Έτσι, πλην δραματικού απροόπτου, το Σύνταγμα του 1975 θα ξεπεράσει σε μακροημέρευση τον βίο του Συντάγματος του 1864, που εξακολουθεί να κατέχει το σχετικό ρεκόρ.

        Πού οφείλεται η επιτυχία του; Πώς κατάφερε να απορροφήσει τους κραδασμούς της αλλαγής του 1981 και την πρώτη συγκατοίκηση Καραμανλή-Παπανδρέου που επακολούθησε; Πώς διευθέτησε την χωρίς προηγούμενο έξαρση των παθών που προκάλεσε το σκάνδαλο Κοσκωτά, το 1989-90; Μετά το 2010, πώς άντεξε τα τρία μνημόνια, την κατάρρευση του κομματικού συστήματος και την άνοδο στην εξουσία ενός «αντισυστημικού» κόμματος; Μήπως, τέλος, από τον περασμένο Ιανουάριο, συνέβαλε και αυτό στην αποτελεσματική απόκρουση της απειλής του κορωνοϊού;

        Όπως πιστεύω, η μεγαλύτερη δυσκολία για να απαντήσει κανείς τα ανωτέρω ερωτήματα βρίσκεται στο ότι το Σύνταγμα του 1975, ως έργο του Κωνσταντίνου Καραμανλή, δεν μπορεί να αξιολογηθεί αυτοτελώς. Ήταν κατά πολλούς το μείζον επίτευγμά του, που σφράγισε τη «βελούδινη» μετάβαση από τη δικτατορία στη δημοκρατία. Δεν είναι εύκολο, συνεπώς, να αποτιμηθεί ανεξάρτητα από τις προθέσεις του εμπνευστή του, ούτε από το κλίμα της εποχής που ψηφίστηκε.

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2020

Το σχέδιο Άτσεσον για το Καστελλόριζο

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 https://www.kathimerini.gr/politics/561094246/to-schedio-atseson-gia-to-kastellorizo/


*Ο Γεώργιος Παπανδρέου και ο Αμερικανός πρόεδρος Λίντον Τζόνσον κατά την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον, 23-27 Ιουνίου 1964.






Γράφει ο κ. Παύλος Παπαδόπουλος




        «Η [ελληνική] προσφορά του Καστελλόριζου στην Τουρκία δεν μπορεί να θεωρηθεί πολύ γενναιόδωρη. Το νησί είναι γενικά άγονο, δεν έχει κάποιο σημαντικό αγροτικό ή βιοτεχνικό τομέα και υποστηρίζει έναν μειούμενο πληθυσμό. Διαθέτει ένα μικρό προστατευμένο λιμάνι αλλά δεν είναι εξοπλισμένο με εγκαταστάσεις επισκευής πλοίων, αποθηκών ή ανεφοδιασμού. [Επίσης] το Καστελλόριζο δεν είναι κατάλληλο για εγκαταστάσεις αεροπορίας».

        Η παραπάνω παράγραφος αποτελεί τμήμα της απόρρητης αναφοράς της CIA για το Καστελλόριζο που συντάχθηκε τον Αύγουστο του 1964, στο αποκορύφωμα των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό, και αφορούσε την ελληνική πρόταση να δοθεί στους Τούρκους το Καστελλόριζο με αντάλλαγμα μια λύση που θα οδηγούσε στην Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Οι Αμερικανοί πήγαιναν πολλά βήματα πιο πέρα και όπως επιβεβαιώνουν αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA και του Λευκού Οίκου, εξέταζαν το ενδεχόμενο ανταλλαγής πληθυσμού μεταξύ Δωδεκανήσων και Κύπρου. Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, που πάντως δεν είχε τεθεί στο τραπέζι, τα Δωδεκάνησα θα περνούσαν στην Τουρκία, οι Τουρκοκύπριοι θα μετακόμιζαν εκεί και οι Έλληνες Δωδεκανήσιοι θα μετακόμιζαν στην Κύπρο…

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2020

Η προσφορά της Καστοριάς στην Εθνική Βιβλιοθήκη, όταν απελευθερώθηκε

*Η Καστοριά σε παλαιά καρτ ποστάλ





Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης




        Η Καστοριά, υπήρξε αρχοντική πόλη, σε όλες τις περιόδους της ιστορίας της. Το ίδιο και οι κάτοικοί της. Εργατικοί, φιλοπρόοδοι, επιμελείς και πατριώτες.

        Οι Βαλκανικοί πόλεμοι 1912-13, αλλά και ο Μακεδονικός Αγώνας, που προηγήθηκε, υπήρξαν αφορμή για να εκδηλώσουν οι Καστοριανοί τα φιλογενή και πατριωτικά τους αισθήματα.

        Η απελευθέρωση της Καστοριάς έγινε στις 11 Νοεμβρίου 1912. Στην μακραίωνη ιστορία της, η Καστοριά γνώρισε πολιορκίες και κατακτήσεις από Βουλγάρους, Νορμανδούς και Τούρκους, διατηρώντας όμως μέχρι σήμερα τον ελληνικό χαρακτήρα της, καθώς και πλήθος βυζαντινών εκκλησιών, κειμηλίων και αρχοντικών. Όλα, τεκμήρια της ακμής της, λόγω της επιτυχημένης εμπορίας και διακίνησης των γουναρικών σε ακμάζοντα κέντρα της Ευρώπης.

        Ο Δήμος Καστοριάς, ίδρυσε to 1925 Δημοτική βιβλιοθήκη. Στις συλλογές της υπάρχουν μεταξύ άλλων 27.000 τόμοι βιβλίων, ανάμεσά τους και πολλά σπάνια για την τοπική ιστορία, αντίγραφα σπάνιων χειρογράφων της Μητρόπολης, εξαιρετικού ενδιαφέροντος παλαίτυπα, παλαιές φωτογραφίες και καρτ-ποστάλ του 19ου και του 20ου αιώνα, 30 τίτλους περιοδικών και 15 τίτλους τοπικών εφημερίδων.

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2020

Δημόσια διπλωματία και ελληνική εξωτερική πολιτική- Μία αναδρομή

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 

https://www.kathimerini.gr/opinion/561085828/dimosia-diplomatia-kai-elliniki-exoteriki-politiki/

*Το κεντρικό κτίριο του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών





*Του κ. ΑΝΤΩΝΗ ΚΛΑΨΗ*



Πρόσφατα ξεκίνησε μια γόνιμη συζήτηση για τα οφέλη που μπορούν να προκύψουν για την Ελλάδα από την αξιοποίηση της δημόσιας διπλωματίας για την εξυπηρέτηση στόχων της εξωτερικής της πολιτικής. Υπάρχουν, πράγματι, ιστορικά παραδείγματα που καταδεικνύουν τη χρησιμότητα τέτοιων πρωτοβουλιών.

Τον Μάρτιο του 1956 η Ελλάδα κατέθεσε την τρίτη κατά σειράν προσφυγή στον ΟΗΕ με θέμα την αυτοδιάθεση του κυπριακού λαού. Στην πρωθυπουργία βρισκόταν από τον Οκτώβριο του ’55 ο Κων. Καραμανλής, ενώ από τον Μάιο το χαρτοφυλάκιο του υπ. Εξωτερικών ανέλαβε ο Ευ. Αβέρωφ-Τοσίτσας. Από πλευράς περιεχομένου και στόχου, η τρίτη προσφυγή δεν διέφερε επί της ουσίας από τις δύο προηγούμενες. Διέφερε όμως ο τρόπος που οι Καραμανλής και Αβέρωφ προετοίμασαν το έδαφος ενόψει της συζήτησής της στον ΟΗΕ.

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2020

Δεμένους πισθάγκωνα ανά τέσσερις τους έπνιγαν στον ποταμό Έβρο, οι Βούλγαροι, το 1913!!!

*Από την εφημερίδα "Εμπρός" 17 Αυγούστου 1913, κατά την εύρεση των πρώτων 20 πτωμάτων





*Ένα πρωτοφανές άγνωστο έγκλημα

*Μαρτυρίες των Πιέρ Λοτί και Έ. Ζέμερ




Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης



    Η Ιστορία συνήθως καταγράφει τα μεγάλα γεγονότα, που επηρεάζουν την εξέλιξη των πραγμάτων και δικαίως. Καταγράφει πολέμους, μεγάλες μάχες, πολιτικούς αγώνες, μεγάλες ανακαλύψεις, εξαιρετικές πρωταγωνιστικές προσωπικότητες. Βέβαια η Ιστορία, απορροφά άλλα μικρότερα γεγονότα, τα οποία όμως δεν παύουν να έχουν είτε τοπικό ενδιαφέρον, είτε ειδικό ενδιαφέρον για ομάδες προσώπων, είτε ειδικό ενδιαφέρον για μελετητές.

    Τέτοια γεγονότα, τις περισσότερε φορές καλύπτονται από τη λήθη του χρόνου ή από έλλειψη ενδιαφέροντος. Σ’ αυτό συντελούν πολύ παράγοντες, από την γενική αδιαφορία έως την σκόπιμη προσπάθεια να ξεχαστούν κυρίως όταν υπάρχουν ένοχοι.

    Ας έρθουμε όμως στα δικά μας στη Θράκη.

    Οι Βαλκανικοί πόλεμοι υπήρξαν μια τεράστια δοκιμασία για τους αλύτρωτους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, λόγω των πολεμικών γεγονότων, αλλά και λόγω της εναλλαγής νικητών σε κάθε περιοχή. Από τους Οθωμανούς πέρασαν στους Βουλγάρους και στους Έλληνες και μετά πάλι στους Οθωμανούς αλλά και στους Βουλγάρους ξανά. Στο διάστημα των δύο Βαλκανικών Πολέμων ο Ελληνισμός της Θράκης, που άγγιξε την ελευθερία του και την έχασε με την άδικη συνθήκη του Βουκουρεστίου, υπέστη φοβερές ταλαιπωρίες. Χύθηκε πολύ αίμα στις τρομερές σφαγές, υπήρξε προσφυγιά, επιδημία χολέρας και ένα σωρό άλλες δοκιμασίες.

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2020

«Άνοιγμα» Καραμανλή στα Βαλκάνια

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 

https://www.kathimerini.gr/politics/561085594/anoigma-karamanli-sta-valkania/

*Η φιλική υποδοχή που επιφύλαξε ο βουλγαρικός λαός στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον πρώτο Έλληνα πρωθυπουργό που επισκέφθηκε επίσημα τη Σόφια, απεικόνιζε την έναρξη νέας εποχής στις σχέσεις των δύο χωρών. Φωτ. ΙΔΡΥΜΑ «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Γ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ»



Γράφει ο κ. Λυκούργος Κουρκουβέλας



Η στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, το καλοκαίρι του 1974, και η συνακόλουθη μετάβαση, στην Ελλάδα, από τη δικτατορία στην κοινοβουλευτική δημοκρατία μετέβαλαν ουσιαστικά τις θεμελιώδεις παραμέτρους της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Οι κυβερνήσεις Εθνικής Ενότητας (Ιούλιος – Νοέμβριος 1974) και της Νέας Δημοκρατίας, από τον Νοέμβριο του 1974, υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ανέλαβαν την αναδιαμόρφωση της ελληνικής εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής με κύρια διακυβεύματα την έξοδο της χώρας από τη διεθνή απομόνωση και την εμπέδωση των δημοκρατικών κοινοβουλευτικών θεσμών.

Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, οι κύριες εξελίξεις που καθόριζαν το περιφερειακό και διεθνές πλαίσιο ήταν η τουρκική απειλή και η ανάδυση ενός καινοφανούς περιβάλλοντος «ύφεσης» ως προς τον ψυχροπολεμικό ανταγωνισμό. Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο μετέβαλε δραματικά τις προτεραιότητες άμυνας και ασφάλειας της Ελλάδας, καθώς επί δεκαετίες ως κύριοι εχθροί θεωρούνταν τα κράτη στα βόρεια σύνορα της χώρας, ιδιαίτερα η Βουλγαρία. Στο εξής, η αντιμετώπιση του τουρκικού ηγεμονισμού στην ευρύτερη περιοχή της Βαλκανικής και της Ανατολικής Μεσογείου θα αποτελούσε μία από τις κύριες προτεραιότητες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Ως προς το διεθνές σύστημα, οι κυβερνήσεις Καραμανλή αναλάμβαναν τα ηνία της χώρας σε μια περίοδο κορύφωσης μιας πρωτοφανούς «ύφεσης» μεταξύ του καπιταλιστικού και του κομμουνιστικού κόσμου σε δύο επίπεδα: σε αυτό των δύο υπερδυνάμεων, ΕΣΣΔ και ΗΠΑ, και των διακρατικών σχέσεων στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2020

Το κίνημα Αυτονομίας της Δυτικής Θράκης, το 1913 και οι κάπηλοι του

*Κομοτηνή, τότε Γκιουμουλτζίνα, ήταν η έδρα της Αυτόνομης Δοίκησης Θράκης το 1913






*Το στήριξαν Μουσουλμάνοι

και Χριστιανοί κάτοικοι

*Το “πούλησε” η Τουρκία

στην ηττημένη Βουλγαρία





Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης




          Συχνά βλέπουμε διάφορους “παραγοντίζοντες” της Θράκης, να φωτογραφίζονται με φόντο τη σημαία της λεγόμενης Ανεξάρτητης Διοίκησης Θράκης, υποδαυλίζοντας με τον τρόπο αυτό εδαφικές διεκδικήσεις εις βάρος της Ελλάδας. Συνήθως αγνοούν πολλά ιστορικά γεγονότα ή σκόπιμα και δόλια, τα παραγνωρίζουν.

          Δηλαδή παραγνωρίζουν ότι η βραχύβια Ανεξάρτητη Διοίκηση Θράκης, που δημιουργήθηκε το 1913, ήταν ένας συνασπισμός Μουσουλμάνων (κυρίως Πομάκων) και Ελλήνων, εναντίον των Βουλγάρων, στους οποίους επιδικάσθηκε η Δυτική Θράκη με βάση την άδικη συνθήκη του Βουκουρεστίου. Επίσης παραγνωρίζουν ότι το τέλος της Διοίκησης αυτής, διατάχθηκε από την Υψηλή Πύλη όταν Βούλγαροι και Τούρκοι υπέγραψαν συμφωνία για την οριοθέτηση των εδαφών τους στην περιοχή.

          Τι ακριβώς ήταν η Ανεξάρτητη Διοίκηση Θράκης;

          Η είδηση ότι στα εδάφη της Δυτικής Θράκης επιστρέφουν οι Βούλγαροι που είχαν εκδιωχθεί, προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στον πληθυσμό ασχέτως θρησκεύματος, διότι η παρουσία τους στον Α΄ και στο Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο συσσώρευσε δραματικές αναμνήσεις εξαιτίας των εγκλημάτων που διέπραξαν εις βάρος του άμαχου πληθυσμού, όλων των φυλών και θρησκειών.

          Έτσι, προέκυψε η ανάγκη συσπείρωσης Μουσουλμάνων και Χριστιανών για να μην επιτραπεί εκ νέου η εγκατάσταση των Βουλγάρων. Η συσπείρωση αυτή υλοποιήθηκε με τον σχηματισμό προσωρινής Διοίκησης και εθελοντικών ένοπλων ομάδων, κυρίως για την αυτοάμυνα πόλεων και χωριών. Ο κύριος πυρήνας των επαναστατών ήταν στο νομό Ροδόπης. Και μιλούσαν για πληθυσμό εκεί 200.000 ανθρώπων και δυνατότητα παράθεσης 30.000 τυφεκιοφόρων.

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2020

Η επίσκεψη Καραμανλή στη Βόννη το 1975

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ https://www.kathimerini.gr/politics/561077152/i-episkepsi-karamanli-sti-vonni-2/

*Τον Έλληνα πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο ο Γερμανός αντικαγκελάριος και υπουργός Εξωτερικών Χανς Ντήτριχ Γκένσερ, ο οποίος στην προσφώνησή του χαιρέτισε την επιστροφή της Ελλάδας στη δημοκρατία (Φωτ. Ίδρυμα "ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Γ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ")




Γράφει η κ. ΔΕΣΠΟΙΝΑ-ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΚΟΥ*



          Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, πρώτιστο μέλημα του Κων. Καραμανλή αποτέλεσε η υιοθέτηση μιας πολύπλευρης εξωτερικής πολιτικής που θα επανατοποθετούσε την Ελλάδα στο διεθνές σύστημα, επιτρέποντας την πλήρη ενσωμάτωση της χώρας στην ΕΟΚ. Την «ευρωπαϊκή εξόρμηση» της Αθήνας εγκαινίασε το ταξίδι του Έλληνα πρωθυπουργού στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1975 που κρίθηκε ως απολύτως επιτυχημένο.

           Επόμενος σταθμός ήταν η Βόννη. Από τη δεκαετία του 1950, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (ΟΔΓ) είχε αναδειχθεί σε έναν από τους πλέον σημαντικούς οικονομικούς εταίρους της Ελλάδας, διαδραματίζοντας κυρίαρχο ρόλο στις εξαγωγές, στις επενδύσεις, στην παραγωγή ενέργειας αλλά και στην άμεση χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας μέσω διμερών δανείων. Στη διάρκεια της δικτατορίας, οι ελληνογερμανικές σχέσεις περιήλθαν εν πολλοίς σε τέλμα, παραμένοντας ευγενικά τυπικές.

          Οι ομοσπονδιακές αρχές φρόντισαν να κρατήσουν τα προσχήματα, σε μία προσπάθεια να μη θέσουν σε κίνδυνο τα σημαντικά γερμανικά οικονομικά συμφέροντα στην Ελλάδα. Η αναστήλωση της δημοκρατίας έδινε πλέον τη δυνατότητα στις δύο πλευρές να παραμερίσουν τις δυσκολίες του παρελθόντος.

          Η διήμερη επίσκεψη του Κ. Καραμανλή ξεκίνησε στις 15 Μαΐου 1975. Στην ατζέντα βρίσκονταν το Κυπριακό, η επανενεργοποίηση της Συμφωνίας Σύνδεσης με την ΕΟΚ, η ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με την αγορά γερμανικών εξοπλισμών, καθώς και η χρηματοδότηση της χώρας.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...