Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μεντερές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μεντερές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018

Επέμβαση του στρατού στην Τουρκία, το 1971


*Απρίλιος 2012. Το πλακάτ με το πρόσωπο του Γκεζμίς (αριστερά) κρατούν σε μία ακόμη εκδήλωση διαμαρτυρίας οι συγγενείς των θυμάτων της χούντας που εγκαθίδρυσε ο Κενάν Εβρέν το 1980.




Του κ. MOGENS PELT*


Στις 12 Μαρτίου 1971, οι στρατιωτικοί στην Τουρκία ανέτρεψαν την εκλεγμένη κυβέρνηση. Αυτό συνέβαινε για δεύτερη φορά μέσα σε διάστημα λίγο μεγαλύτερο της δεκαετίας. Αντίθετα από το κλασικό στρατιωτικό κίνημα της 27ης Μαΐου 1960, η επέμβαση του στρατού τον Μάρτιο του 1971 υλοποιήθηκε μέσω ενός υπομνήματος, που ζητούσε την παραίτηση του πρωθυπουργού Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ και τον διορισμό μιας μη-πολιτικής κυβέρνησης. Η Βουλή θα εξακολουθούσε να λειτουργεί.
Το κίνημα του 1971 πραγματοποιήθηκε στο μέσον του τουρκικού «1968». Καταλήψεις πανεπιστημίων, συγκρούσεις μεταξύ των φοιτητών και της αστυνομίας αλλά και μεταξύ δεξιών και αριστερών ομάδων, καθώς και απεργίες βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη. Το ίδιο και ο αντιαμερικανισμός, οι ρίζες του οποίου βρίσκονταν στη δημοσίευση της περιβόητης επιστολής του προέδρου Λίντον Τζόνσον προς τον πρωθυπουργό Ισμέτ Ινονού, με την οποία οι Αμερικανοί είχαν προειδοποιήσει, το 1964, ότι αν η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο, οι ΗΠΑ δεν θα εγγυόνταν πως το ΝΑΤΟ θα προστάτευε την Άγκυρα σε περίπτωση σοβιετικής αντίδρασης.

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

Η επίσκεψη Καραμανλή στην Τουρκία

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ   http://www.kathimerini.gr/809315/article/epikairothta/ellada/h-episkeyh-karamanlh-sthn-toyrkia

*Κων. Καραμανλής και Αντνάν Μεντερές κατά την άφιξη του Ελληνα πρωθυπουργού στο αεροδρόμιο της Αγκυρας. Στις συνομιλίες διαπιστώθηκε το εκατέρωθεν ενδιαφέρον 
για την αναβίωση της διμερούς συνεργασίας.


 Γράφει ο κ. ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΛΑΨΗΣ*


            Τον Μάιο του 1959 ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, συνοδευόμενος από τον υπουργό Εξωτερικών Ευάγγελο Αβέρωφ-Τοσίτσα, πραγματοποίησε πολυήμερη επίσημη επίσκεψη στην Τουρκία. Ήταν ο πέμπτος επικεφαλής ελληνικής κυβέρνησης που διέσχισε το Αιγαίο με προορισμό τη γειτονική χώρα. Είχαν προηγηθεί ο Ελευθέριος Βενιζέλος το 1930, ο Παναγής Τσαλδάρης το 1933, ο Ιωάννης Μεταξάς το 1937 και ο Αλέξανδρος Παπάγος το 1953.
            Για πολλά χρόνια η συνεννόηση με την Τουρκία είχε αποτελέσει έναν από τους θεμέλιους λίθους της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η σύμπνοια των δύο βασικών αστικών παρατάξεων προσέδιδε σε αυτή την επιλογή χαρακτήρα μακρόπνοης εθνικής στρατηγικής, ανεξάρτητης από τις κομματικές αντιπαραθέσεις.

Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

Η δεύτερη ελληνοτουρκική προσέγγιση, το 1952

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ  http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_21/04/2013_518231

*Ο βασιλεύς Παύλος επιβαίνων στο "Λευκό Τρένο" του Κεμάλ Ατατούρκ, στην Τουρκία

*Η επίσκεψη του βασιλικού ζεύγους στην Άγκυρα
και την Κωνσταντινούπολη
ήταν το επιστέγασμα μιας τάσης.
που δεν κράτησε πολύ 61 χρόνια πριν

Του κ. Κώστα Μ. Σταματόπουλου*

          Η ανάγκη προστασίας από την κοινή για αμφότερες τις χώρες σοβιετική απειλή και η αυτονόητη καταφυγή της Ελλάδος και της Τουρκίας στον μόνο δυνατό προστάτη, που ήσαν οι ΗΠΑ- που πρόθυμα δέχονταν να παίξουν τον παγκόσμιο ρόλο του εγγυητή-κηδεμόνα της Δύσεως- αποτέλεσαν την κύρια αιτία της μείζονος προσπάθειας, μαζί με εκείνη του 1930, ελληνοτουρκικής προσέγγισης στον 20ό αιώνα.
          Υπό τη σημαία του ΟΗΕ και από τον Δεκέμβριο του 1950 και μετά, η Ελλάδα και η Τουρκία συμπολεμούν στην Κορέα, εντάσσονται δε ταυτόχρονα στο ΝΑΤΟ στις 15/18 Φεβρουαρίου 1952. Εις ό,τι αφορά την Τουρκία -με το κυπριακό πρόβλημα να υποβόσκει μεν, αλλά να μη δηλητηριάζει ακόμη τις ελληνοτουρκικές σχέσεις- οι εξελίξεις αυτές επέφεραν σημαντικές πολιτικές μεταβολές, με πρώτες και κύριες την εγκατάλειψη τόσο του κεμαλικού μονοκομματισμού (που δεν είχε θέση πλέον στον μεταπολεμικό κόσμο) όσο και του κρατισμού στον χώρο της οικονομίας. Η τάση αυτή εντάθηκε μετά την εκλογική νίκη του «Δημοκρατικού Κόμματος» στις 14 Μαΐου 1950 και την άνοδο του Αντνάν Μεντερές στην εξουσία.

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Όταν το φάντασμα του ΔΝΤ, επλανάτο επάνω από την Τουρκία




Από το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
http://www.tovima.gr/world/article/?aid=408087

*Αντνάν Μεντέρες και Τζελάλ Μπαγιάρ. Στιγμιότυπο από τη δίκη τους

*Σήµερα ο Ερντογάν φιλοδοξεί 
να καταστήσει τη χώρα του υπερδύναµη. 
Ωστόσο πέντε δεκαετίες πριν 
ο τότε πρωθυπουργός Μεντερές 
πλήρωσε µε απαγχονισµό την αποτυχία 
της οικονοµικής πολιτικής της κυβέρνησής του

Οι τελευταιες εθνικές εκλογές στην τουρκία, οι οποίες ανέδειξαν τον πρωθυπουργό ερντογάν και το κόµµα του θριαµβευτικά νικητές κατά τρίτη συνεχή θητεία, αποτελούν αναµφίβολα παράγοντα σταθερότητας τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στην ευρύτερη περιοχή, επηρεάζοντας θετικά και τις σχέσεις της µε την ελλάδα. ςήµερα θα παρακολουθήσουµε τα δεινά της γείτονος πέντε δεκαετίες πριν, όταν η κυβέρνηση Μεντερές, εξαιτίας της αποτυχίας τής οικονοµικής της πολιτικής, οδήγησε την Τουρκία στον αναπόφευκτο εξωτερικό δανεισµό και τον ίδιον τον τότε πρωθυπουργό και τους συνεργάτες του στην περίφηµη δίκη της Πλάτης και, εν τέλει, στον απαγχονισµό του µε αφορµή τον δυσµενή για τη χώρα απόηχο που είχαν τα θλιβερά γεγονότα του 1955, µε το πογκρόµ κατά του ελληνικού στοιχείου σε Κωνσταντινούπολη και Σµύρνη. 
Μαζί µε τον Μεντερές οδηγήθηκαν στην αγχόνη οι δύο υπουργοί της κυβέρνησής του Φατίν Ζορλού και Χασάν Πολατκάν, Εξωτερικών και Οικονοµικών αντιστοίχως. 

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...