Σκέψεις για το Έπος του 1940, με βάση ένα διπλωματικό έγγραφο

*Άγνωστος Στρατιώτης. Εγγραφές στο Μνημείο από το έπος του Σαράντα

 

*Οι προβλέψεις για Ιταλική και

Γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδας

*Η πίστη της Ελλάδας στην τελική νίκη

*Τα ελληνικά αμυντικά επιτελικά σχέδια

Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

 

 

Τώρα, με την επέτειο της ένδοξης αυτής μέρας, της 28^ης Οκτωβρίου, αξίζει να κάνουμε μια αναδρομή, κυρίως για να δούμε ότι η ηγεσία της χώρας, είχε συναίσθηση τι θα αντιμετώπιζε και ήταν αποφασισμένη να αντισταθεί στην Γερμανική λαίλαπα, μετά την Ιταλική.

Υπάρχει στα Αμερικανικά Εθνικά αρχεία ένα έγγραφο που είχε συντάξει ο Αμερικανός πρεσβευτή στην Αθήνα Λίνκολν Μακβή, στις 6 Αυγούστου 1941 και το απηύθυνε προσωπικά στον πρόεδρο των ΗΠΑ Φραγκλίνο Ρούζβελτ, με τον οποία διατηρούσε προσωπικές και φιλικές σχέσεις, αφού τον αποκαλεί «Dear Franklin» δηλαδή «Αγαπητέ Φραγκλίνε».

Είναι σημαντικό ότι στην εισαγωγή του μακροσκελέστατου εγγράφου του, ο Μακβή υπογραμμίζει ότι η Ιταλία επιτέθηκε στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου 1940 και οι Έλληνες προέβλεψαν αμέσως ότι η Γερμανία θα συμμετείχε στον πόλεμο, όταν θα ερχόταν η κατάλληλη στιγμή.

-Ο στρατηγός Μεταξάς μού είπε στις αρχές Νοεμβρίου: Ας μην έχουμε αυταπάτες· όταν έρθει η άνοιξη, οι Γερμανοί θα μας επιτεθούν, έγραφε ο Αμερικανός πρεσβευτής. Μου είπε τότε- και αυτή η στάση επιβεβαιώθηκε επανειλημμένα από τον ίδιο μέχρι την τελική κατάρρευση, καθώς και από τον βασιλιά διάδοχό του και τον διάδοχό του, ότι η Ελλάδα θα αντιστεκόταν στη γερμανική επίθεση με τον ίδιο τρόπο που είχε αντισταθεί και στην ιταλική. Αυτό δεν σήμαινε ότι πίστευε πως θα μπορούσε να αποφύγει την κατάκτηση της χώρας. Η Ελλάδα, όμως, πίστευε στην τελική νίκη της Αγγλίας και θεωρούσε ότι όφειλε, για χάρη του μέλλοντός της, να διατηρήσει τουλάχιστον ζωντανή την ψυχή της.

Μια άλλη σημαντική επισήμανση του Αμερικανού διπλωμάτη, ήταν ότι ούτε ο στρατηγός Μεταξάς, ο οποίος επέμενε στην εφαρμογή του αμυντικού του σχεδίου, και πριν από την είσοδο των Γερμανών στον πόλεμο, ούτε ο βασιλιάς πίστευαν, ότι η Μεγάλη Βρετανία θα μπορούσε να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια, πέρα από τη ναυτική υποστήριξη. Και αυτή η επισήμανση δείχνει την αποφασιστικότητα της Ελλάδας, να αντισταθεί στα πανίσχυρα στρατεύματα του Χίτλερ. Φυσικά, ζητούσαν όση βοήθεια μπορούσαν να εξασφαλίσουν από την Αγγλία. Ωστόσο, η στρατηγική τους ήταν σχεδιασμένη έτσι ώστε να μπορεί να εφαρμοστεί, ανεξάρτητα από το αν οι Βρετανοί θα έστελναν επτά ή μόλις τρεις μεραρχίες.

Επίσης, δεν έδιναν ιδιαίτερη βαρύτητα στα σχέδια που είχε προτείνει ο Άντονυ Ήντεν για ενδεχόμενη συνεργασία της Γιουγκοσλαβίας και της Τουρκίας. Το Βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών ισχυριζόταν ότι εξακολουθούσε να πιστεύει στις διαβεβαιώσεις της Τουρκίας μέχρι την τελευταία στιγμή. Οι στρατιωτικοί, όμως, θεωρούσαν ότι θα έπρεπε να πολεμήσουν χωρίς τέτοια στηρίγματα, απέναντι στις συνδυασμένες δυνάμεις της Ιταλίας και της Γερμανίας, και κατάρτιζαν τα σχέδιά τους ανάλογα.

*Το συνοδευτικό έγγραφο του πρεσβευτή Μακβή 

προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ Φραγκλίνο Ρούζβελτ

Το πρώτο σχέδιο

 

Το πρώτο σχέδιο των Ελλήνων προέβλεπε την εκδίωξη του ιταλικού στρατού πριν από την άνοιξη, όταν, με έναν στρατό 300.000 ανδρών, συν όσες εκστρατευτικές δυνάμεις ενδεχομένως θα έστελναν οι Βρετανοί, θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την ελαφρά οχυρωμένη αμυντική γραμμή κατά μήκος των αλβανικών συνόρων, έχοντας μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη εγκατεστημένη στη στενή, ορεινή ζώνη της περιοχής  Ηπείρου– Ολύμπου.

Το σχέδιο αυτό προϋπέθετε την ουδετερότητα της Γιουγκοσλαβίας, αλλά μπορούσε εύκολα να τροποποιηθεί, ώστε να αντιμετωπιστεί μια εχθρική προέλαση από τη Βουλγαρία, μέσω του νότιου τμήματος της χώρας αυτής.

 

Το δεύτερο σχέδιο

 

Ωστόσο, καθώς πλησίαζε η άνοιξη, οι Ιταλοί δεν είχαν ακόμη εκδιωχθεί από την Αλβανία, κυρίως εξαιτίας της δριμύτητας του χειμώνα, του ορεινού εδάφους και των δυσκολιών, που αντιμετώπιζε ο ελληνικός στρατός σε όλα τα ζητήματα ανεφοδιασμού.

Στο μεταξύ, οι Γερμανοί είχαν ήδη καταλάβει τη Ρουμανία και φαινόταν πιθανό ότι σύντομα θα εισέρχονταν και στη Βουλγαρία.

Τότε οι Έλληνες, επιχείρησαν μια επίθεση εναντίον των Ιταλών, με σκοπό να επιτύχουν τουλάχιστον τη δημιουργία μιας συντομότερης αμυντικής γραμμής κατά μήκος του ποταμού Σκούμπι (Shkumbin) και να απελευθερώσουν ορισμένες μεραρχίες, ώστε να χρησιμοποιηθούν για την άμυνα εναντίον των Γερμανών. Επρόκειτο για μια τροποποίηση του αρχικού σχεδίου.

Ταυτόχρονα, προκειμένου να μην προκαλέσουν τη γερμανική επίθεση, οι Έλληνες επέμεναν να μην αποσταλούν βρετανικά στρατεύματα στην ηπειρωτική Ελλάδα, προτού οι Γερμανοί διασχίσουν πράγματι τον Δούναβη.

Μία βρετανική μεραρχία αποβιβάστηκε στην Κρήτη για την άμυνα του κόλπου της Σούδας, ενώ επετράπη σε μια βρετανική στρατιωτική αποστολή να μεταβεί στην Αθήνα για να μελετήσει την κατάσταση.

Ωστόσο, η μικρή βρετανική αεροπορική δύναμη που υποστήριζε τους Έλληνες στον πόλεμο εναντίον της Ιταλίας δεν ενισχύθηκε ουσιαστικά, ενώ δεν επιτράπηκε σε Βρετανούς αξιωματικούς ή στρατιώτες να εγκατασταθούν στην ελληνική Μακεδονία και τη Θράκη.

*Με πηχιαίους τίτλος, εκείνη τη μέρα...

Το τρίτο σχέδιο

 

Όταν οι Γερμανοί διέσχισαν τον Δούναβη και άρχισαν, στις αρχές Μαρτίου, να συγκεντρώνουν στρατεύματα στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, οι Βρετανοί άρχισαν να φθάνουν στην Ελλάδα.

Η ελληνική επίθεση μέχρι τον ποταμό Σκούμπι είχε επιτύχει μόνο εν μέρει. Στη συνέχεια, αντιμετωπίστηκε με μια ιταλική αντεπίθεση, η οποία, αν και δεν κέρδισε εδάφη και κόστισε ακριβά στους Ιταλούς, κατάφερε ουσιαστικά να εμποδίσει τους Έλληνες να αποσύρουν στρατεύματα, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τη γερμανική απειλή.

Έτσι, οι Βρετανοί ανέλαβαν ουσιαστικά μόνοι τους την κεντρική αποστολή άμυνας στην περιοχή του Ολύμπου. Υπολογιζόταν ότι ο μηχανοκίνητος εξοπλισμός τους και η φύση του εδάφους θα αντιστάθμιζαν την αριθμητική τους μειονεξία.

Όσα ελληνικά στρατεύματα ήταν διαθέσιμα στην περιοχή αυτή τοποθετήθηκαν στα βουνά, ενώ αναμενόταν από τους Βρετανούς να αναχαιτίσουν τις γερμανικές φάλαγγες, που ενδεχομένως θα επιχειρούσαν να χρησιμοποιήσουν τις κοιλάδες.

Το σχέδιο τροποποιήθηκε και πάλι.

Όπως και σε όλα τα προηγούμενα σχέδια, η άμυνα των βουλγαρικών συνόρων θα είχε αποκλειστικό σκοπό την καθυστέρηση της εχθρικής προέλασης, ενώ η κύρια προσπάθεια θα επικεντρωνόταν στην υπεράσπιση της περιοχής του Ολύμπου.

Τώρα, όμως, αυτό δεν σήμαινε πλέον την απόσυρση μεραρχιών από μια συντομότερη αμυντική γραμμή στην Αλβανία, αλλά μια υποχώρηση υπό εχθρικά πυρά ολόκληρου του ελληνικού στρατού από την Αλβανία, και ιδιαίτερα της δεξιάς πτέρυγάς του, μέχρι να καταστεί δυνατή η σύνδεσή του με τις βρετανικές δυνάμεις.

            Στο μακροσκελές έγγραφό του πρεσβευτής Λίνκολν Μακβή, γίνεται αναφορά και σε ευρύτερες πολεμικές και διπλωματικές εξελίξεις στα Βαλκάνια. Όμως αυτό που μένει ως συμπέρασμα είναι ότι η Ελλάδα, έδειξε τότε πρωτοφανή δυναμισμό και τιτάνια αποφασιστικότητα στην υπεράσπιση της πατρίδας. Άρτια πολεμική προετοιμασία της χώρας και προνοητικότητα. Κοντά σε όλα αυτά- και αυτό δεν περιγράφεται στο έγγραφο του Μακβή- είναι ο πρωτοφανής ενθουσιασμός των Ελλήνων, που από πρώτη μέρα έσπευσαν να καταταγούν στο στρατό, χωρίς να λογαριάζουν θυσίες και πάντα με την ελπίδα, ότι θα νικηθεί ο φασισμός και ο ναζισμός.

            Και κάτι ακόμα. Ο Μεταξάς είχε κατηγορηθεί για γερμανοφιλία λόγω των σχέσεών του με το βασιλιά Κωνσταντίνο και των στρατιωτικών σπουδών του στη Γερμανία. Διέβλεπε όμως πολύ νωρίτερα, ως επιτελικός νους, τη στρατιωτική ήττα των δυνάμεων του Άξονα και κράτησε τη χώρα στο πλευρό της Αγγλίας.

            Το Έπος του Σαράντα, είναι η περηφάνια  των Ελλήνων.

Αθάνατοι οι πεσόντες στο έπος της 1940 και μετά…

            Αθάνατοι οι πεσόντες στο έπος της 1940 και μετά…

 

Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

 

ΠΗΓΗ

*Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ (https://catalog.archives.gov/medialive/85/6185/16618585/content/arcmedia/presidential-libraries/roosevelt/psf/psfa0372.pdf)