Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

Ποιος έκλεψε τη χρυσή λάρνακα με τα οστά του Κυρίλλου ΣΤ’;

*Ο αδριάντας του Κυρίλλου στην Νέα Ορεστιάδα



*Μέγιστη ύβρις του Ελληνικού κράτους

κατά του Θρακικού Ελληνισμού



Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

                Μια από τις μεγαλύτερες ύβρεις της διοίκησης του ελληνικού κράτους προς τη Θράκη, για την οποία δεν γίνεται ποτέ συζήτηση και σκεπάστηκε από τη σκόνη της ιστορίας, είναι η εξαφάνιση της χρυσής λάρνακας, με τα οστά του εθνομάρτυρα Πατριάρχη Κύριλλου ΣΤ΄, που τον απαγχόνισαν οι Τούρκοι στην Αδριανούπολη, το 1821!!!
                Η κατηγορία που διατυπώνω σήμερα με το άρθρο αυτό, είναι βαρειά, και δεν περιμένω να βρεθούν τα οστά αυτά!!! Για την χρυσή λάρνακα δεν το συζητάω, αυτήν κάποιοι θα την έλειωσαν και θα την πούλησαν για χρυσό…
                Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος ανακήρυξε το 1993 άγιο τον απαγχονισθέντα Πατριάρχη Κύριλλο, με ενέργειες του τότε Μητροπολίτη Διδυμοτείχου Ορεστιάδος και Σουφλίου Νικηφόρου (Πράξη 403/8-7-1993) χωρίς να εντοπίσει και αυτή, κατά την μελέτη τον φακέλων, τι έγινε από το 1922 και μετά, η λάρνακα αυτή. Η μνήμη του τιμάται στις 18 Απριλίου ή μεταφέρεται την Κυριακή του Θωμά.
*Ο Άγιος Κύριλλος ΣΤ'

                Για τον νέο άγιο της Εκκλησίας μας συνετέθησαν και ανάλογοι ύμνοι όπως:
                *Το Απολυτίκιον σε Ήχο α’ του Χαραλάμπους Μπουσίου
                «Της ερήμου πολίτης. Βυζαντίου τον θρόνον αρεταίς κατεκόσμησας, Αδριανουπόλεως θρέμμα, Ιερότατε Κύριλλε, ζηλώσας, γαρ τας τρίβους αθλητών δεινώς αγχόνη ηωρήθης απηνώς και Πυθίου ανεδείχθης πανσθενουργός προστάτης. Όθεν κράζομεν. Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε κραταιώσαντι, δόξα τω νεοάθλων κοινωνόν σε αναδείξαντι».
                *Το Κοντάκιον σε Ήχο πλάγιο δ΄.
                «Τον Πατριάρχην τον φιλόθεον και άριστον οφθέντα πάσιν αθλητήν εγκωμιάσωμεν, Βυζαντίου τον κοσμήτορα και ποιμένα αληθή του εν πικρά δουλεία στένοντος ορθοδόξων δήμου, θείοις μελωδήμασιν ανακράζοντες, Χαίροις, πάντιμε Κύριλλε».
                *Το Μεγαλυνάριον
                «Χαίροις, ο προθύμως αποκτανθείς ως ποιμήν, θεόφρων, Εκκλησίας Χριστού καλός, Κύριλλε τρισμάκαρ, υπέρ του σου ποιμνίου, Αγαρηνών προτάσσων την ιταμότητα».
 *Ο Κύριλλος ΣΤ΄ σε απεικόνιση των Πατριαρχικών Τυπογραφείων του 1802

Η ζωή και το μαρτύριο του Κυρίλλου

                Τι ακριβώς συνέβη με τον άγιο Κύριλλο;
                Ο Κύριλλος ΣΤ΄ (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Σερμπετζόγλου) γεννήθηκε περί το 1760 στη Αδριανούπολη, σπούδασε στα φημισμένα εκπαιδευτήρια εκεί και ακολούθησε τον ιερατικό κλάδο. Υπηρέτησε ως αρχιδιάκονος στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Το 1803 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ικονίου και μετατέθηκε στην Αδριανούπολη το 1810.  Στις 4 Μαρτίου 1813, όταν παραιτήθηκε ο Πατριάρχης Ιερεμίας Δ΄, η Ιερά σύνοδος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως τον εξέλεξε Οικουμενικό Πατριάρχη.
                Ο νέος Πατριάρχης με την πλούσια παιδεία, ίδρυσε μεταξύ άλλων μουσική σχολή, αναδιοργάνωσε το ελληνικό νοσοκομείο και εξέδωσε πολλά βιβλία, κυρίως θρησκευτικά. Συμμάζεψε τα οικονομικά του Πατριαρχείου και επαναλειτούργησε το πατριαρχικό τυπογραφείο και τη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Υπήρξε συγγραφέας θεολογικών βιβλίων. Υπάρχουν πληροφορίες ότι ήταν σύμβουλος της Φιλικής Εταιρίας. Έχουμε όμως ως δεδομένο, ότι η εποχή της πατριαρχείας του Κυρίλλου ΣΤ΄ συμπίπτει με την ίδρυση και εξάπλωση της Φιλικής Εταιρείας. Επί Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ αναγκάσθηκε να παραιτηθεί στις 13 Δεκεμβρίου 1818. Στον Οικουμενικό Θρόνο ανήλθε ο Γρηγόριος Ε΄που και αυτός απαγχονίσθηκε το 1821.‘Όταν ο Κύριλλος παραιτήθηκε αποσύρθηκε στη γενέτειρά του την Αδριανούπολη.
*Ο απαγχονισμός του Κυρίλλου
   
            Όταν εξερράγη η Επανάσταση του 1821, το όνομά του μπήκε στο φιρμάνι του Σουλτάνου με το οποίο δίνονταν η διαταγή να εκτελεστούν περί τους 30 κληρικούς και προύχοντες της Αδριανούπολης. Το φιρμάνι του Σουλτάνου προς τον βαλή της Αδριανούπολης έγραφε  μεταξύ άλλων: «Επειδή εξηκριβώθη ὅτι ο εν Κωνσταντινουπόλει Πατριάρχης των Ρωμαίων, ο ἀπολυθείς και εις Αδριανούπολιν ἐξορισθείς Κύριλλος, ο προκάτοχος του φονευθέντος Πατριάρχου, ενέχεται εις το κίνημα το παρασκευαζόμενον μεταξὺ του Ρωμαϊκοῦ ‘Εθνους και πρέπει να ἐξαφανισθή και ούτος από προσώπου γης, προς παραδειγματισμόν, εξέδωκα το μυστικὸν τούτο φιρμάνιον καὶ διατάσσω τον ἀπαγχονισμὸν του Κυρίλλου. Να τον συλλάβης αμέσως και να τον κρεμάσης με την περιβολήν του ἐντὸς της Αδριανουπόλεως». 
*Η ανεύρεση της σορού του Κυρίλλου ΣΤ΄ στον ποταμό Έβρο

          Πράγματι ο εφυσηχάζων Πατριάρχης εκτελέστηκε δι' απαγχονισμού στη Μητρόπολη και το σώμα του έμεινε κρεμασμένο με εντολές των αρχών τρεις ημέρες και κατόπιν ρίχτηκε στον ποταμό  Έβρο με εντολή και πάλι να μην το περιμαζέψει κανένας. Το νεκρό σώμα του Κυρίλλου παρασύρθηκε από τα νερά του ποταμού και τελικά βρέθηκε σε ένα νερόμυλο, του ποταμού από το αγρότη του Πυθίου Χρήστο Αργυρίου, ο οποίος το αναγνώρισε, το πήρε με το βοϊδάμαξό  του το μετέφερε στο σπίτι του και το έθαψε κρυφά. Η ευσεβής οικογένεια, λάτρευσε το ιερό σκήνωμα. Ο χώρος του τάφου του Κυρίλλου, υπάρχει ακόμα μέχρι σήμερα στο Πύθιο Διδυμοτείχου.
*Η Μητρόπολη της Αδριανούπολης

Η απελευθέρωση της Αδριανούπολης

                Το καλοκαίρι του 1920 ο ελληνικός στρατός ελευθέρωσε την Αδριανούπολη και την υπόλοιπη Ανατολική Θράκη πλην της ζώνης της Κωνσταντινούπολης. Τα λείψανά του Κυρίλλου, μεταφέρθηκαν από το Πύθιο, στη Μητρόπολη της Αδριανούπολης. Τότε, έγινε πάνδημο μνημόσυνο για τον εθνομάρτυρα ανοίχθηκε το επί εκατό χρόνια κλειστό παράθυρο, δίπλα στην πύλη, από το κιγκλίδωμα του οποίου είχαν κρεμάσει τον Πατριάρχη και εντοιχίσθηκε εκεί μία μαρμάρινη πινακίδα με το ακόλουθο επίγραμμα: «Κυρίλλω τω ΣΤ΄ γόνω μεν τήσδε πόλεως ευκλεεί, δεξιώς δε την Ολκάδα της Μ. Εκκλησίας οιακοστροφήσαντι υπέρ πίστεως και πατρίδος τον δι’ αγχόνης υποστάντι θάνατον η Πατρίς ελευθερωθείσα και μεγάλη ήδη, τούτο ιδρύσατο σήμα, μνημείον μεν της προς αυτόν αϊδίου τιμής και σεβασμού δείγμα δ’ αρετής τοις επιγιγνομένοις».
                Το όνειρο ελευθερίας του Θρακικού Ελληνισμού, δεν κράτησε πολύ, δυστυχώς. Με την καταστροφή του 1922, και τη συμφωνία των Μουδανιών, η Αδριανούπολη και η άλλη Ανατολική Θράκη, παραδόθηκε και πάλι στους Τούρκους και όλος ο πληθυσμός της διατάχθηκε να την εγκαταλείψει.
                Μαζί με τον κόσμο, μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα πολλά λείψανα και άλλα πολύτιμα κειμήλια. Και εδώ αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά η ύβρις του Ελληνικού κράτους κατά της Θράκης. Η χρυσή λάρνακα με τα οστά του Κυρίλλου, από τότε, δεν εμφανίσθηκαν πουθενά!!! Πουθενά….
                Για το ζήτημα αυτό όμως, έχουμε μια σημαντική μαρτυρία, τι ακριβώς έγινε με τα λείψανα και άλλα πολύτιμα κειμήλια, όταν ο Ελληνισμός άρχισε να εγκαταλείπει την Αδριανούπολη.
                Είναι του δικηγόρου Πέτρου Αξιώτη, ο οποίος το 1949 εξέδωσε στη Θεσσαλονίκη και βιβλίο με τα τραγικά γεγονότα εκείνων των ημερών. Αντίτυπο του βιβλίου, υπάρχει στη βιβλιοθήκη της Βουλής και στη βιβλιοθήκη της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και πιθανόν αλλού.
*Το βιβλίο του Πέτρου Αξιώτη

Η δραματική μαρτυρία του Πέτρου Αξιώτη

                Κατά την εκκένωση της Αδριανούπολης- γράφει ο Αξιώτης- ο μητροπολίτης Πολύκαρπος (κατά κόσμον Βαρβάκης) και οι δημογέροντες Κωνσταντίνος Ορφανός και Γαβριήλ Αποστολίδης, συσκεύασαν όλα τα ιερά κειμήλια του Μητροπολιτικού Ναού «μεταξύ των οποίων ήσαν τα οστά του Πατριάρχη Κυρίλλου, η Μίτρα του ολόχρυση, ποικιλμένη με μαργαριτάρια και άλλους πολύτιμους λίθους, αξίας 7000 περίπου χρυσών λιρών και μεγίστης ιστορικής σημασίας, δύο πατερίτσες, η μία από ελεφαντόδοντο και η άλλη αργυρή, χειρόγραφα επί μεμβράνης, δεμένα με δέρμα, χρονολογούμενα από τον 3ο μ.Χ. αιώνα, κι ένα χρυσό μυροδοχείο με άγιο Μύρο».
                Ο Αξιώτης αναφέρει στη συνέχεια ότι επίσης και όλα τα άλλα κειμήλια των άλλων εκκλησιών της πόλης και των προαστίων, είχαν συγκεντρωθεί στην αυλή της Μητρόπολης, καθώς και η περίφημη και πλουσιότατη συλλογή σε βιβλία και χειρόγραφα του Γυμνασίου.
                Προσέξτε τώρα, τι άλλο γράφει ο Αξιώτης:
                «Όλα τα ανωτέρω πολύτιμα αντικείμενα μεταφέρθηκαν από τους Δημογέροντας Κωνσταντίνο Ορφανό και Χριστόφορο Πανταζίδη στας Αθήνας και τοποθετήθηκαν σε ένα υπόγειο της Ακαδημίας σε κιβώτια και σφραγίσθηκαν με λευκές ταινίες και οι δυο δημογέροντες έβαλαν πάνω τις σφραγίδες των. Επίσης συντάχθηκε πρωτόκολλο παραδόσεως του αριθμού των κιβωτίων, με σημείωση του περιεχομένου των, χωρίς όμως να αριθμηθή και να καταγραφή».
*Η πατριαρχική υπογραφή του Κυρίλλου ΣΤ'. 
 
                Και ο τραγικός επίλογος, κατά τον Αξιώτη, γραμμένος πλέον το 1949:
                «Τι απέγιναν όλα αυτά τα πολύτιμα πράγματα; Πού βρίσκονται τώρα; Η Βιβλιοθήκη της Κοινότητας της Αδριανουπόλεως παραδόθηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη των Αθηνών, μαζί με τα μεγίστης σημασίας χειρόγραφα, τα οποία είχαν εξετασθή άλλοτε στην Αδριανούπολη από το γνωστό Βυζαντινολόγο Κρουμπάχερ, ο οποίος και τα κατέγραψε σε ιδιαίτερο βιβλίο».
                               
Ανασυνθέτοντας το παζλ της ύβρης!!!

                Γράφοντας ο Αξιώτης το 1949, το κτίριο στο οποίο εναποτέθηκαν το ιερά λείψανα και τα άλλα κειμήλια, ανήκε στην Ακαδημία Αθηνών. Όμως αμέσως μετά την καταστροφή του 1922… Ακαδημία Αθηνών δεν υπήρχε!!! Υπήρχε μόνο το περίφημο κτίριο της δωρεάς του Σίνα, το οποίο ανήκε διοικητικά στο υπουργείο Παιδείας. Το κτίριο παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό αχρησιμοποίητο, με εξαίρεση τη στέγαση σε ορισμένους χώρους του Νομισματικού Μουσείου και των Γενικών Αρχείων του Κράτους (η φιλοξενία των τελευταίων εκεί συνεχίστηκε κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του 20ού αιώνα), ενώ υπήρξε και σκέψη (το 1888) να αξιοποιηθεί ως ξενώνας διακεκριμένων επισκεπτών.
                Ο θεσμός της Aκαδημίας Aθηνών δημιουργήθηκε με τη Συντακτική Aπόφαση της 18 Mαρτίου 1926 ως Aκαδημία των Eπιστημών, των Γραμμάτων και των Kαλών Tεχνών, επί δικτατορίας Θεόδωρου Πάγκαλου.  Έτσι περιήλθε το κτίριο στο νέο πνευματικό ίδρυμα. Mε την ίδια απόφαση διορίσθηκαν και τα πρώτα μέλη της, τα οποία ήταν διακεκριμένοι εκπρόσωποι της επιστήμης και της πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας της εποχής.
*Σιγίλιο του Πατριάρχη Κύριλλου ΣΤ'. Υπάρχει στο Εθνολογικό Μουσείο


                Από εκεί και μετά, δεν μίλησε κανένας για τα αντικείμενα του Κύριλλου. Ποιος τα έκλεψε; Ποιος τα καταχράσθηκε; Ποιος έβαλε χέρι σε κειμήλια του Έθνους; Δεν είμαστε σε θέση να απαντήσουμε. Αγιεμπορία δεν πρέπει να έγινε, γιατί οστά κ.λπ. δεν εμφανίσθηκαν πουθενά τόσα χρόνια. Η λάρνακα έστω και κενή επίσης δεν εμφανίσθηκε. Την έλιωσαν και πούλησαν το χρυσάφι της; Μπορεί... Η ύβρις προς τον Θρακικό Ελληνισμό, συνετελέσθη… Και τίποτα δεν την ξεπλένει...
                Πριν λίγα χρόνια, στο Μουσείο Μπενάκη έγινε μια έκθεση με αντικείμενα (αρχιερατικός σάκος, μίτρα, πατερίτσα κ.λπ.) που ανήκαν στον Κύριλλο. Χωρίς επεξηγήσεις της προέλευσή τους. Αλλά και χωρίς να μπορούμε να ισχυριστούμε εμείς, ότι είναι από αυτά που είχαν εναποτεθεί τότε στα υπόγεια του κτιρίου της Ακαδημίας.
*Το εγκόλπιο του Μητροπολίτη Γρηγορίου με το οστό του Κυρίλλου, που σώζεται στη Μονή Βατοπαιδίου. Φωτογραφία του Ερευνητικού Κέντρου Αδριανούπολης 

                Το μοναδικό οστό που σώζεται βρίσκεται στην Μονή Βατοπαιδίου του Αγίου Όρους, μέσα σε επιστήθιο οστεοφυλάκιο το οποίο έφερε ως εγκόλπιο,  ο Μητροπολίτης Γρηγόριος Αδριανουπόλεως, ο οποίος από το 1840 ως και την κοίμησή του το 1860, ήταν μοναχός στο Βατοπαίδι. Άρα το οστό αυτό προϋπήρχε εκεί, πριν τα ιερά λείψανα μεταφερθούν στην Αθήνα.
                Τα ερωτήματα παραμένουν: Έχει ευθύνη το υπουργείο Παιδείας εκείνης της εποχής για την εξαφάνιση το οστών του Κυρίλλου ή κάποιο υπηρεσία του; Και ποιος τα εξαφάνισε; Γιατί ουδέποτε εμφανίσθηκαν!!!
                Και μερικές σκέψεις: Εάν το Μουσείο Μπενάκη ή άλλα Μουσεία κατέχουν παρανόμως αντικείμενα του Κυρίλλου ΣΤ’ μήπως πρέπει να τα παραδώσουν στην Νέα Ορεστιάδα, νόμιμη και πανελληνίως αποδεκτή συνέχεια της Αδριανούπολης;


Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

45 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Kosmas Demirtzier
Tο διάβασα πoλύ ενδιαφέρον

Christos Kastamonitis είπε...

θερμα συγχαρητηρια.

Χρηστος Κασταμονιτης

Ανώνυμος είπε...

Christos Kastamonitis
Πολυ ωραιο....

Ανώνυμος είπε...

Manolis Simos
ΕΙΧΑΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΣΑΜΙΩΤΕΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΛΟ Ζ'

Ανώνυμος είπε...

Xristina Rigo
Eίναι πολύ ενδιαφέρον!

Ανώνυμος είπε...

Σύρος 16 Αυγούστου 2015. Ώρα 21.20.
Φίλε συμπατριώτα Παντελή.
Με το ανήσυχο πνεύμα του ιστορικού ερευνητού, που αναμφισβήτητα διαθέτεις, πρόσθεσες με τεκμηριωμένα στοιχεία στην μέχρι τώρα αδιαφορία και εγκατάλειψη της αγαπημένης μας Θράκης από την Ελληνική Πολιτεία και την ύβρη. Συχνά σκέπτομαι αν δεν υπήρχε η απειλή από την Τουρκία, η οποία επιβάλλει την διαρκή παρουσία του Στρατού, ποια θα ήταν η κατάσταση στη Θράκη μας από κάθε άποψη.
Θερμά συγχαρητήρια για το κείμενό σου.
Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας.

Ανώνυμος είπε...

Vera Spyrakou
Βοήθειά μας, Κε Αθανασιάδη...

ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ είπε...

Πάντως κάποιοι επίορκοι της εποχής 1923-26, βοηθήθηκαν επαρκώς!!!

Ανώνυμος είπε...

Vera Spyrakou
Και όχι μόνο!

Ανώνυμος είπε...

Constantina Casadei
Εξαιρετικό όπως πάντα κai παντελώς άγνωστα στοιχεία της ιστορίας μας! Eυχαριστω

Ανώνυμος είπε...

Aphrodite Christodoulidou
Όντως!!!

Ανώνυμος είπε...

Chryssi Baboura
Πολύ ενδιαφέρον, ευχαριστώ, Παντελή! Γνωρίζω επίσης ότι το ίδιο συνέβη με πολλά πολύτιμα κειμήλια, θησαυρούς, που έφεραν οι Αινίτες πρόσφυγες στην Αλεξανδρούπολη, τα οποία εστάλησαν κάπου στην Αθήνα για φύλαξη, έκθεση, δεν γνωρίζω, και έκτοτε η τύχη τους αγνοείται...

SITALKIS είπε...

Ληστεία και από Τούρκους και από Έλληνες.

Ανώνυμος είπε...

Chryssi Baboura
...και αν οι πρώτοι "δικαιολογούνται", οι δεύτεροι είναι κατάπτυστοι!

Ανώνυμος είπε...

Αλέξανδρος Καραδέδος
Και πόσα άλλα θα έχουν "χαθεί" !!!!!

βικτωρια τσονιδου είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ κ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ! ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΛΕΤΕ! Ο ΤΑΚΗΣ ΤΣΟΝΙΔΗΣ [ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ] ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΗΛΙΩΝ ΤΗΣ ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΣΤ'ΕΚΔ. 1986 ΣΕΛ 127 "...ΣΤΑ 69 ΚΙΒΩΤΙΑ ΑΠΟ ΤΑ 227 ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΤΗΣ ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΤΑΝ & ΤΑ ΟΣΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΣΤ' ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΑΝ". ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΜΟΥ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ TV ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ ΣΤΙΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΓΟΝΩΝ ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΠΩΣ ΗΛΘΑΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΕΩΣ & ΠΗΡΑΝ ΤΑ ΟΣΤΑ ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΥΘΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΔΡ/ΠΟΛΕΩΣ & ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΑΝ!ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΛΑΡΝΑΚΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑ ΟΤΙ ΥΠΗΡΧΕ! ΠΡΕΠΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΟΛΑ ΣΤΗΝ Ν.ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ-ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΔΡ/ΛΕΩΣ ΟΠΩΣ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ & Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΑΔΡ/ΠΟΛΕΩΣ. ΕΞ'ΑΛΛΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΕΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ.

Ανώνυμος είπε...

Θερμά συγχαρητήρια για το άρθρο σου. Επειδή τίποτα "δεν ...χάνεται", ψάξε ακόμα μήπως και είναι κάπου καταχωνιασμένο. Θέλει βέβαια χρόνο και υπομονή η έρευνα. Μπορεί να είναι σε απίθανα μέρη όπως Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και αλλού.
Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να το εντοπίσεις.
Λεωνίδας Καρνάρος

Ανώνυμος είπε...

Panagiotis Grigorenas
Σ' ευχαριστω Παντελη ..ειλικρινα .... μαθαινω την ιστορια του τοπου μας,.... κι οχι μονο... ... απ τις αστειρευτες πηγες, της τεκμηριωμενης γνωσης... που μας προσφερεις... να εισαι παντα καλα..... την καλησπερα μου......

SITALKIS είπε...

Κυρία Τσονίδου, όποιος κατέχει και δεν εμφανίζει τα οστά του Κυρίλλου, τόσα χρόνια μάλιστα, διαπράττει έγκλημα και ύβρη κατά της ιστορίας της Θράκης. Τα οστά δεν είναι μόνο... αρχαιολογικό εύρημα, αλλά και μέρος της θρησκευτικότητας των Ελλήνων Χριστιανών, που θα ήθελαν να τα τιμήσουν ανάλογα. Σκεφθείτε και το άλλο. Αν κάποιος τα παρουσιάσει τώρα, δεν θα θεωρηθεί από κάποιους απατεώνας και αγιέμπορος;

Ανώνυμος είπε...

Andreas Makrides
Τόσοι βουλευτές, υπουργοί, ομοσπονδίες, δεν μπορούσατε να απευθύνετε ένα ερώτημα στο μουσείο Μπενάκη;

Κατά τα άλλα, εγώ στη θέση σου δεν θα έπαιρνα όρκο για την μαρτυρία του Αξιώτη. Δεν είχε η Εκκλησία της Ελλάδος χώρους να υποδεχθούν τα οστά του Πατριάρχη, και έπρεπε να αποθηκευτούν στα υπόγεια ενός κτηρίου σε αχρησία και χωρίς επαρκή φύλαξη;

ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ είπε...

Είναι η μόνη μαρτυρία που έχουμε, Συν μία άλλη του Τσονίδη, την οποία δεν γνώριζα, όπως μπορείς να δεις στα σχόλια, που κάνει λόγο για εναπόθεση στο Βυζαντινό Μουσείο. Αν υπάρχουν που δεν το πιστεύω πλέον, όποιος τα κατακράτησε και δεν τα εμφάνισε, διέπραξε έγκλημα και ύβρη προς την Θράκη. Και αν κάποιος τα παρουσιάσει τώρα, δεν θα θεωρηθεί απατεώνας και αγιέμπορος; Τα οστά δεν είναι μουσειακό έκθεμα, αλλά μέρος της εκκλησιαστικής παράδοσης.

Ανώνυμος είπε...

Maria Derliki
Μου άρεσε ΤΡΟμερα!!! Δεν γνωριζα τίποτα. Συγχαρητήριά!!!!!! Εμαθα κ θρησκευτική Ιστορία!!!!!! Ευχαριστώ

Ανώνυμος είπε...

Μαρια Δαλακογλου
Ο τάφος του Αγίου Κυρίλλου βρίσκεται στο χωριό μου...
Θυμάμαι μικρό παιδί που άκουγα να λένε για τα θαύματα του Αγίου, πως έκανε αισθητή την παρουσία του....
Ο Χρήστος Αργυρίου που βρήκε το πτώμα του στον ποταμό Έβρου, το πήρε κ το έθαψε κρυφά σε μια γωνιά της αυλής του, δίπλα στο σπίτι του, για να μην γίνει αντιληπτό έβαλε από πάνω χόρτα κ έδεσε εκεί κοντά κ την κατσίκα του.
Το ίδιο βράδυ λέει, ο Άγιος εμφανίστηκε στον Αργυρίου κ του είπε να πάρει αυτά τα χόρτα από πάνω του κ να μην φοβάται....
Μικρό παιδάκι τότε μου έκανε μεγάλη εντύπωση όλα αυτά που άκουγα...
Για τις επισκέψεις του, σε διάφορους που κοροϊδεύαν.......
Θυμάμαι που πηγαίναμε σε εκείνο τον χώρο που ήταν ο τάφος του Αγίου να ανάψουμε το καντήλι... Ως συνήθως ήταν αναμενο..

SITALKIS είπε...

Είναι πολύ ενδιαφέροντα αυτά που γράφετε. Όμως το ερώτημα παραμένει: Ποιος άθλιος στην Αθήνα έκλεψε τη χρυσή λάρνακα με τα οστά του Αγίου Κυρίλλου;

Ανώνυμος είπε...

Μαρια Δαλακογλου
Κάθε χρόνο τιμούμε τον Άγιο μας την Κυριακή του Θωμά, μετά το Πάσχα!! Έχουμε τα Κυριλλια...
Πρωτα ο Θεός, Θα ήταν τιμή μας αν μπορούσατε να παραβρεθείτε, να δώσετε τα φώτα σας στην τοπική μας ιστορία....
Θέλω να σας πω τα θερμά μου συγχαρητήρια κ θα χαρώ να τα πούμε κ από κοντά...!
Καλό ξημέρωμα!!

SITALKIS είπε...

Ευχαριστώ πολύ.... Είμαι μακριά, στην Αθήνα.

Ανώνυμος είπε...

Tasoula Stamati
Χρονια πολλα !!! να μας βοηθαει Ο Αγιος Κυριλλος ολους μας!!! ευχαριστω πολυ που μας τον θυμησατε !!!

Ανώνυμος είπε...

Τασίτσα Καζακίδου
Εξαιρετική η ανάρτηση!!!!!Δεν είναι γνωστό σε μας τίποτα από αυτά!!Να είσαι καλά Παντελή!!!!!!

Ανώνυμος είπε...

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥΟ
Συγχαρητήρια! εξαιρετικό άρθρο!

Ανώνυμος είπε...

Μενεξια Μαργαζογλου
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΤΟ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ...

Ανώνυμος είπε...

Litsa Mpimp
Σε ευχαριστουμε που μας μαθαινεις ιστορια που δεν γνωριζουμε. Να εισαι καλα.

Ανώνυμος είπε...

Τελικώς τί έχει γίνει από το 2015 μέχρι σήμερα;; Η έρευνα είχε αποτέλεσμα;

Ανώνυμος είπε...

Eleni Chioni
,,,δικαια η αγανακτησις ,,,,Αλλα , πως να βρεθει ακρη με τοσους,,,,τυφλοποντικες?? Καλο απογευμα Παντελη!!!

Ανώνυμος είπε...

Vaso Istavrinakioğlu
Καλο βράδη κάί εύχαριστούμε γιά τα ιστορικά πού μας έξειγητε.

Ανώνυμος είπε...

Χάρης Αντωνακούδης
Πολύ πολύ ενδιαφέρουσα ενημέρωση (σήμερα ίσως είναι και επίκαιρο για να θυμηθούμε και τα Παιδια μας στις φυλακές της Αδριανούπολη). Ευχαριστω

Ανώνυμος είπε...

Katerina Papanicolaou
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ενημέρωση Παντελή! Ευχαριστούμε!

Ανώνυμος είπε...

Athanassios Alogaris
Χρόνια μας πολλά βοήθεια του. Κατάγομαι από το Πύθιο και ο τάφος του είναι μπροστά στο σπίτι μου. Έχει κτιστεί εις μνήμη του με βοήθεια των γειτόνων εκκλησάκι είς μνήμη του χωρίς την συμμετοχή της εκκλησίας ή της Μητρόπολης. Φυσικά και συμμετοχή χρηματική δική μου.

Ανώνυμος είπε...

Ελευθέριος Χατζόπουλος
ΑΓΑΠΗΤΕ ΄ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΟΥ. ΣΙΓΟΥΡΑ ΓΝΩΡIΖΕΙΣ ΟΤΙ Η Π.Ο.Θ.Σ. ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΠΕΤΥΧΑΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΗΣΑΝ.........

SITALKIS είπε...

Το γνωρίζω αυτό, πρόεδρε

Ανώνυμος είπε...

Χάρης Αντωνακούδης
Απίστευτα θλιβερή ιστορία. Υπάρχει όντως κάτι στο Πύθιο να δει κανείς;

Ανώνυμος είπε...

Μαντας Ινδιανος
Διαχρονική αξία τα σκάνδαλα και η λαμογιά στην Ελλάδα...

π. Αθανάσιος είπε...

Πριν από 30 περίπου χρόνια, που ήμουν εφημέριος στους Αγίους Θεοδώρους Ορεστιάδος, έκανα Αγιασμό σε γειτονικό μου σπίτι. Μετά τον Αγιασμό, στην συζήτηση που κάναμε με την οικοδέσποινα, μου φανέρωσε πως έχει στην κατοχή της λείψανα ενός Αγίου, του οποίου το όνομα αγνοούσε. Πάνω στο εικονοστάσι της είχε φυλαγμένο τον πολύτιμο θησαυρό όπως τον παρέλαβε από την μητέρα της, κι εκείνη από την γιαγιά της. Την περεκάλεσα να μου τα δείξει. Κατέβασε με ευλάβεια ένα ορθογώνιο πακέτο τυλιγμένο και ραμμένο με ύφασμα. Μέσα υπήρχε μια ξύλινη κασετίνα η οποία διαλύθηκε μόλις βγήκε από το ύφασμα που προφανώς την συγκρατούσε. Με έκπληξη είδαμε το περιεχόμενο.Τρία τεμάχια οστών, μια μικρού μεγέθους ξύλινη εικόνα, της οποίας τα χρώματα είχαν τελείως χαθεί, ένα κομμάτι από μελισσοκέρι και ένα κομμάτι εκκλησιαστικού υφάσματος. Παρεκάλεσα την κυρία να μου πει ότι ξέρει για την προέλευσή τους. Δυστυχώς δεν γνώριζε σχεδόν τίποτα. Μου ανέφερε πως κάτοχός τους ήταν κάποιος ιερέας στην Αδριανούπολη, ονόματι Βασίλειος. Αυτός τα παρέδωσε στην μοναχοκόρη του, την οποία πάντρεψε με τον Κων/νο Σκεμπετζή, γουνέμπορο από την Ήπειρο. Η παπαδοκόρη σύζυγός του έφυγε από την ζωή πολύ νέα, λίγο καιρό μετά τον γάμο τους. Ο γουνέμπορος Κων/νος ξαναπαντρεύτηκε και η γυναίκα που πήρε για σύζυγό του ήταν η γιαγιά της κυρίας που μου διηγούνταν όλα αυτά. Το κασελάκι με τα λείψανα έφθασε στα χέρια της χωρίς να ξέρει τίποτα γι' αυτά. Την παρεκάλεσα να μου δώσει ένα τεμάχιο και την συμβούλεψα να ενημερώσει τα παιδιά της για την ύπαρξη των λειψάνων για να μην καταλήξουν μετά την εκδημία της στα σκουπίδια. Η κυρία αυτή έφυγε από την ζωή αυτή πριν ένα χρόνο. Τώρα τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά με τον Άγιο Κύριλλο; Ο μακαριστός Τ.Τσονίδης γράφει πως όταν ελευθερώθηκε η Αδριανούπολη και μεταφέρθηκαν από το Πύθιο τα λείψανα του Αγίου και ψάλθηκε Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεώς του, ο μητροπολίτης Πολύκαρπος έδωσε στους παρευρισκόμενους κληρικούς τεμάχια λειψάνων του Αγίου. Μεταξύ αυτών αν θυμάμαι καλά, αναφέρεται το όνομα κάποιου ιερέα Βασιλείου. Μπορεί η ιστορία να δένει, ίσως, όχι. Εγώ θα χαιρόμουν πολύ να είναι έτσι.

Ανώνυμος είπε...

Δήμητρα Θωμά
Όλα αυτά μου προκαλούν μεγάλη θλίψη. ...

Vassilios Kazakidis είπε...

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει/υπήρξε καλή θέληση για να διερευνηθεί το θέμα. Οι αποθηκάριοι και τα μουσεία γενικά κάνουν καταγραφή κάθε λίγα χρόνια εισόδου νέων αντικειμένων. Η πιθανότερη εκδοχή είναι το μουσείο Μπενάκη, αλλά δεν έχουν λόγο να ρισκάρουν να απολέσουν κάτι σήμερα. Ίσως να υπάρχει κάπου καταγεγραμμένη εκεί η προέλευση των εκκλησιαστικών κειμιλίων που βρίσκονται εκεί.Το 1922 η Αθήνα βρισκόταν σε μεγάλη πολιτική & κοινωνική αναστάτωση με την μικρασιατική καταστροφή και το μόνο που ξέρουμε είναι ότι φθάσανε στην Αθήνα. Πιστεύω και ο μητροπολίτης Πολύκαρπος από την Ορεστιάδα ίσως έκανε τότε ενέργειες για την ταυτοποίησή τους στην Αθήνα. Ίσως ο Μητροπολίτης Διδυμοτείχου & Ορεστιάδος θα μπορούσε σήμερα να απευθυνθεί στο Μουσείο Μπενάκη για την έρευνα. Ιστορικά κειμήλια έχουν μεγάληψσυναισθηματική αξία σήμερα για τους απογόνους αυτών που ήρθαν πριν ένα αιώνα.

SITALKIS είπε...

Πατέρα Αθανάσιε,
ενδιαφέρουσα η αφήγησή σας Ίσως μια εξέταση DNA του τεμαχίου της Ορεστιάδας με το τεμάχιο που υπάρχει στην Άγιον Όρος να απεδείκνυε τουλάχιστον αν αυτά προέρχονται από το ίδιο σώμα....

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...