Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2019

Ένα ιστορικό ντοκουμέντο για τη Χηλή της Αλεξανδρούπολης

*Το ιστορικό δημοσίευμα της εφημερίδας της Νέας Υόρκης "Ατλαντίς"





Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης



                Η αλληλεγγύη υπήρξε μια από τις ανεκτίμητες αξίες του ελληνικού λαού και εκδηλώθηκε σε όλες τις περιπτώσεις τραγικών γεγονότων, φυσικών καταστροφών και πολεμικών ή πολιτικών ανωμαλιών. Η αλληλεγγύη είναι η αρετή που δείχνει το μεγαλείο της ψυχής ενός λαού ή ατόμων μεμονωμένα.
                Ένα τέτοιο αξιοσημείωτο περιστατικό, αντλούμε από την ιστορία της Νέας Χηλής Αλεξανδρούπολης.
                Ποια είναι η Νέα Χηλή; Για τους φίλους οι οποίοι δεν γνωρίζουν, η Νέα Χηλή είναι σήμερα ένα πανέμορφο προάστιο της Αλεξανδρούπολης, που δημιουργήθηκε το 1923-24 από την εγκατάσταση εκεί Ελλήνων που προέρχονταν από την Χηλή της Μικράς Ασίας. Η Χηλή (τουρκικά: Şile) είναι μικρή πόλη της Βιθυνίας 70 χλμ. βορειοανατολικά της Κωνσταντινούπολης, στην ασιατική της πλευρά. Έως το 1922-23 υπήρχαν Έλληνες που ζούσαν εκεί. Αναγκάστηκαν όμως να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς προς την Ελλάδα μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την υπογραφή της ελληνοτουρκικής σύμβασης για την ανταλλαγή των πληθυσμών. Η σύμβαση αυτή ενσωματώθηκε στη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923. Ο Ελληνισμός της Χηλής Μικράς Ασίας ήταν ακμαίος. Από την Χηλή κατάγονταν ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σπυρίδων (1873-1956) με έντονη εθνική δράση και ο μεγάλος αρχαιολόγος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γεώργιος Μπακαλάκης (1908-1991).
*Η Νέα Χηλή Αλεξανδρούπολης σήμερα. Αρχείο Ουρανίας Πανταζίδου

                Ένα μέρος των κατοίκων της Χηλής όταν εκδιώχθηκαν από την πατρίδα τους εγκαταστάθηκαν 4 χιλμ. δυτικά της Αλεξανδρούπολης. Άλλοι εγκαταστάθηκαν αλλού, όπως στη Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης, τη Γλύφα Ηλείας, το νομό Σερρών κ.λπ.
                Η έκταση στην οποία εγκαταστάθηκαν, όπως πίστευε ο παλαιός δάσκαλος, λογοτέχνης και αρχαιοφύλακας της Αλεξανδρούπολης Άγγελος Ποιμενίδης, ήταν η αρχαία Σάλη. Την άποψή του, βάσιζε σε μια σειρά αρχαιολογικών ευρημάτων στην περιοχή.
                Στην έκταση αυτή εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι δυστυχείς πρόσφυγες και άρχισαν να οργανώνουν τη νέα ζωή τους. Μια από τις μέριμνές τους ήταν να στήσουν το πρώτο σχολείο, το 1924. Το πρώτο αυτό σχολείο, ήταν μια ξύλινη παράγκα και λειτούργησε ως μονοθέσιο σχολείο.
                Οι Χηλήτες, βλέποντας και την τραγική κατάσταση του καθημαγμένου ελληνικού κράτους έσπευσαν να ζητήσουν βοήθεια από τους συμπατριώτες τους, που ήταν εγκατεστημένοι από πολύ νωρίτερα, όπως φαίνεται, στις Ηνωμένες Πολιτείες.
                Έτσι λοιπόν, έστειλαν μια επιστολή ζητώντας βοήθεια. Στις ΗΠΑ είχε ήδη δημιουργηθεί μια επιτροπή Χηλητών, η οποία για να υποδαυλίσει το ενδιαφέρον των Ελλήνων ομογενών για τους πρόσφυγες. δημοσίευσε την επιστολή των Χηλητών της Αλεξανδρούπολης στην ομογενειακή εφημερίδα της Νέας Υόρκης «Ατλαντίς». Η επιστολή αυτή, αποτελεί ένα σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο για τις συνθήκες της βίαιης εγκατάλειψης της πατρίδας τους, που αξίζει να αναδείξουμε.
*Τα ονόματα της επιτροπής των Χηλητών Αλεξανδρούπολης

                Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
                Στις 18 Μαρτίου 1924 οι Χηλήτες της Αλεξανδρούπολης που είχαν σχηματίσει μια επιτροπή, έστειλαν επιστολή με την έκκληση βοήθειας προς τους συμπατριώτες τους των ΗΠΑ. Στη Νέα Χηλή είχε σχηματισθεί για το σκοπό αυτό μια επιτροπή από τους Δαμιανό Ανεμίδη, Βασίλειο Πάντσο, Αλέξανδρο Φωτιάδη και Παναγιώτη Αγγελίδη.
                Η επιστολή αυτή με το ιστορικό ενδιαφέρον είναι η ακόλουθη:

                «Αξιότιμοι κύριοι,
                Δια την παρούσης μας σπεύδομεν να παρακαλέσωμεν υμάς, βασιζόμενοι εις τα πατριωτικά  και φιλανθρωπικά υμών αισθήματα, όπως και υμείς ως καλοί πατριώται συμμεριζόμενοι και λυπούμενοι δια την μεγάλην δυστυχίαν και την γενικήν καταστροφήν την οποίαν υπέστη η Πατρίς μας, να συνδράμητε τους των πάντων στερουμένους συμπατριώτας μας, ανακουφίζοντες εν μέρει αυτούς εκ της οικτράς και δυσκόλου θέσεως εις την οποίαν ευρίσκονται.
                Εκ των εφημερίδων θα εμάθετε την καταστροφήν την οποίαν υπέστημεν, αλλ’ εν ολίγοις θα εκθέσωμεν υπό ποίας συνθήκας εξεδιώχθημεν υπό των Κεμαλικών αρχών και εκ των ολίγων θα εννοήσητε τι μαρτύρια και τι βάσανα υπέστημεν ημείς οι εναπομείναντες.
*Απόσπασμα της επιστολής των Χηλητών με τα μαρτύρια, που τράβηξαν.

                Καταληφθείσης της πατρίδος μας υπό των Κεμαλικών ορδών όλως απροόπτως (διότι ούσης ουδετέρας ζώνης είχομεν την πεποίθησιν ότι δεν θα παρεβιάζετο) δεν προέβησαν εις την άμεσον εκδίωξίν μας, αλλ’ ήρχισαν από την πρώτην εσπέραν της κατοχής και εξηκολούθησαν επί 15 ημερονύκτια ληστεύοντες, λεηλατούντες, ατιμάζοντες, δέροντες και φονεύοντες. Κορέσαντες τα άγρια και θηριώδη Τουρκικά ένστικτά των υφ’ όλας τας επόψεις, τελευταίως συνέλαβον τους νέους και τους άνδρας ηλικίας 17 ετών μέχρι 55, δηλαδή τους προστάτας των οικογενειών, τους οποίους απήλασαν εις την Ανατολήν, παρήλθον δε έκτοτε 17 μήνες και αγνοούμεν άχρις ώρας την τύχην των.
                Μετά την απέλασιν των ανδρών επέτρεψαν εις τα γυναικόπαιδα να φύγουν δια την Κωνσταντινούπολιν, αφού προηγούμενως εις την παραλίαν τα ελήστευσαν ολοτελώς, δερόμενα και βασανιζόμενα. Δεν επετράπη δε εις αυτά να συμπαραλάβουν ουδέ έν διπλούν υποκάμισον ουδέ έν κλινοσκέπασμα, παρά μόνον εκείνα τα οποία ευρέθησαν φορούντες και εκείνα εάν ήσαν καινουργή, αφηρούντο από επάνω των. Δεν είναι δυνατόν να γραφούν τα βασανιστήρια και αι κακουχίαι τας οποίας υπέστη η Πατρίς μας. Ουδέποτε έγραψεν η ιστορία τοιαύτην καταστροφήν και τραγωδίαν.  
                Εκ των γραφομένων μας δύνασθε να αντιληφθήτε και να εννοήσητε την κατάστασιν της νέας Πατρίδος μας και την άπελπιν και οικτράν θέσιν των ειρημένων γυναικοπαίδων άτινα των πάντων στερούνται, χρημάτων, ρουχισμού, υποδημάτων και άτινα βαθμηδόν υποκύπτουν εις τον εκ πείνης και εκ ψύχους θάνατον.
                Ούτως εχόντων των πραγμάτων και τοιαύτης ούσης της εν γένει καταστάσεως, σπεύδομεν να παρακαλέσωμεν κάθε συμπατριώτην μας, καθώς και πάντας τους φιλανθρώπους χριστιανούς ανεξαρτήτως εθνικότητος, όπως λαμβάνοντες οίκτον και ευσπλαχνιζόμενοι, συνδράμωσι τα δυστυχούντα ειρημένα γυναικόπαιδα ανακουφίζοντες ούτως εν μέρει αυτά και προλαμβάνοντες τοιουτοτρόπως τον επικείμενον εξ ασιτίας και ψύχους θάνατόν των.
                Ας ώσι δε βέβαιοι ότι τοιουτοτρόπως πράττοντες, εκτελούν την θεαρεστοτέραν και φιλανθρωπικωτέραν πράξιν και ευεργεσίαν.
                Ο πανάγαθος Θεός και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, του οποίου την Ανάστασιν ευχόμεθα όπως εορτάσητε μετά των οικογενειών σας εν υγεία και ευτυχία, ας διαφυλάττη εν γένει υμάς υγιείς και ας πολυετή όλους ίνα εορτάζητε το Άγιον Πάσχα εις πολλών ετών περιόδους.
                Επί τη πεποιθήσει ότι θέλει εισακουσθή η ταπεινή παράκλησίς μας και ότι προθύμως θέλετε αναλάβη την πρωτοβουλίαν της παρούσης αγαθοεργού και θεαρέστου πράξεως, διατελούμεν
Μετά προσηκούσης τιμής
και υπολήψεως
Εν Χηλή Αλεξανδρουπόλεως,
18 Μαρτ. 1924
Η Ε π ι τ ρ ο π ή
Δαμιανός Ανεμίδης, Βασίλειος Πάντσος, Αλέξανδρος Φωτιάδης, Παναγιώτης Αγγελίδης»

                Η επιστολή των Χηλητών Αλεξανδρούπολης εστάλη στους Χηλήτες της Νέας Υόρκης, που φαίνεται ότι είχαν σχηματίσει ένα πυρήνα, συσπειρωμένοι μετανάστες και αυτοί στην ξένη γη. Σίγουρα συγκινήθηκαν και αμέσως άρχισαν να μαζεύουν χρήματα για τους πρόσφυγες που δυστυχούσαν στην καινούργια πατρίδα.
                Ταυτόχρονα στις 23 Απριλίου 1924 στέλνουν επιστολή στην εφημερίδα «Ατλαντίς» γνωστοποιώντας ότι δημιούργησαν επιτροπή για συλλογή εράνων. Ήδη είχαν συγκεντρώσει τα πρώτα 84 δολάρια «ως μικράν απαρχήν, ευελπιστούμεν δε ότι και οι εν τω εσωτερικώ συγχωριανοί μας θέλουσι ενισχύση τον έρανον. Τα χρήματα θα αποστείλωμεν άμα τη λήψει του ονομαστικού καταλόγου των δυστυχουσών οικογενειών».
                Τα πρώτα δολάρια πρόσφεραν οι ακόλουθοι ομογενείς της Νέας Υόρκης:
                Χρήστος Τσερόπουλος 20 δολάρια, Κυρία Τσιροπούλου 10, Θεόδωρος Ηγουμενίδης 20, Γεώργιος Κουμάνος 10, Ανώνυμος 5, Γεώργιος Ρηγόπουλος 5, Αθανάσιος Αγγελίδης 2, Χρήστος Στυλιανίδης 2, Σταμάτιος Σταματιάδης 2, Φίλων Παπαβασιλείου 2, Ευάγγελος Μπακαρόζος 2, Ιωάννης Τσάκαλης 2.
                Την επιτροπή των Χηλητών της Νέας Υόρκης, που έδρευε στο Μπροντγουέι, αποτελούσαν οι:
                Θεόδωρος Ηγουμενίδης, Χρήστος Θ. Τσιρόπουλος, George Koumanos.
                Από την επιστολή των Χηλητών της Αλεξανδρούπολης, προκύπτει ότι η κύρια μάζα των κατοίκων δεν έφυγε αμέσως μετά την κατάρρευση του μετώπου της Μικράς Ασίας το Σεπτέμβριο του 1922. Μένοντας σε περιοχή εκτός πολεμικών συγκρούσεων ουδέτερη όπως την χαρακτηρίζουν, πίστευαν αρχικά ότι θα παραμείνουν εκεί. Οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν όταν μπήκαν μέσα οι Κεμαλικοί και άρχισαν τις περιγραφόμενες ωμότητες. Το γεγονός ότι έστειλαν στα βάθη της Ανατολής, τους άνδρες πριν από 17 μήνες και με βάση την ημερομηνία της επιστολής δεν είχαν νέα τους, σημαίνει ότι οι Χηλήτες ήταν ακόμα στο χωριό τους περίπου τα Χριστούγεννα του 1922. Πιο δυστυχισμένα Χριστούγεννα δεν θα μπορούσαν να γιορτάσουν…
                Δεν γνωρίζουμε τη συνέχεια του εράνου και τα αποτελέσματά του. Γνωρίζουμε όμως την αρχή του. Η αλληλεγγύη υπήρξε…

                Υστερόγραφο: Εκ των υστέρων πληροφορήθηκα και τα εξής, από τη Νέα Χηλή. Ο αναφερόμενος Δαμιανός Ανεμίδης και ο ιερέας Ιωάννης Παντελίδης, πρώτα βρέθηκαν στην Αμερική και μετά στη Νέα Χηλή. Η πληροφορία προέρχεται από τον κ. Πρασσά Χρήστο, που το είχε ακούσει από τη γιαγιά του ...


Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης



ΠΗΓΗ
*Εφημερίδα «Ατλαντίς» Νέας Υόρκης, Μάρτιος 1924

10 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ευγενια Ιωαννιδου
Το μεγαλείο του Έλληνα!!!

Ανώνυμος είπε...

Χρυσα Φανφανη Στουρα
Κύριε Αθανασιάδη συγκλονιστικό ντοκουμέντο σας παρακολουθώ και όλη την εργασία σας στην ιστορία της Αδριανούπολης

Ανώνυμος είπε...

Σίσσυ Καζακίδου
Ευκαιρία να μάθουμε την ιστορία της Νέας Χηλής και πως η Χηλή δεν γράφεται Χιλή!!!

SITALKIS είπε...

Σίσυ, η λέξη χηλή, είναι αρχαία ελληνική και έχει διαφορετικές σημασίες με κύρια σημασία την οπλή ζώου, το νύχι του. Μπορεί να σημαίνει και την προέκταση της γης στη θάλασσα. Η άλλη Χιλή πέφτει πολύ μακριά μας...

Ανώνυμος είπε...

Αλέξανδρος Καραδέδος
Εξαιρετικό !!!!!

Ανώνυμος είπε...

Rania Pantazidou
Χθες λοιπόν, συμπτωματικά διαβάζοντας το βιβλίο του Γιάννη Καψή Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ - 1922, μεταξύ άλλων βρήκα και το παρακάτω κείμενο... Διαβάζοντάς το στάθηκα στο σημείο που γράφει για την ουδέτερη ζώνη... Σαν να υπάρχει μια συνέχεια της διήγησης των γεγονότων... Δηλαδή έρχεται να συμπληρώσει το ντοκουμέντο σας...
«Η σειρά της Χηλής – 1922 Προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως απευθύνεται η παρακάτω έκθεση για την εξόντωση των κατοίκων της Χhλής (της Μικράς Ασίας). Την 24ην παρελθόντος μηνός την πρωίαν ηκούσθη η λέξις "έρχονται". Πάραυτα ο προϊστάμενος Παπακωνσταντίνος Παπαδόπουλος μετά του ιερέως και του διευθυντού των σχολείων έσπευσαν να συγκεντρώσουν τινάς των πολιτών και τους μαθητάς προς υποδοχήν των κεμαλικών. Όλοι οι άνω αναφερόμενοι μετέβησαν ακολουθούντες τους εντοπίους Τούρκους, οίτινες είχον εξέλθει πανοικεί προς υποδοχήν των αφικομένων κεμαλικών εις απόστασιν ημισείας ώρας έξωθεν της Χιλής. Την 10ην ώραν ακριβώς έφθσεν ο αγγελιοφόρος των Τούρκων κατοίκων της Χιλής όστις εδήλωσεν ότι εντός μιας ώρας έρχεται η πρωτοπορία. Οι Τούρκοι εσκίρτησαν εκ χαράς ενώ ημάς, λέγει ο κ. Χασιώτης, μόλις μας ηνείχοντο. Μας πέταξαν εις το όπισθεν μέρος της συγκεντρώσεως, αλλά την στιγμήν εκείνην ενεφανίσθη πλέον ολοταχώς αγγλικόν αντιτορπιλλικόν το οποίον παρατηρήσαν την συγκέντρωσιν και το πλήθος των τουρκικών σημαιών, έστη μακρόθεν και εξήτασε επ΄ αρκετόν. Οι Τούρκοι υπέστειλαν τας σημαίας, ενώ οι χωρικοί ιστάμενοι όρθιοι εξhκολούθουν κρατούντες υψηλότερον αυτάς. Την 11ην και 5 μ.μ. ανθυπίλαρχος μετ΄ εφίππου συνοδείας εκ 28 ανδρών έφθασεν. Οι Τούρκοι τους προσεφώνησαν, ηλλάλαξαν χειροκροτούντες, ο δε ειρηνοδικης ο εκτελών το χρέος υποδιοικητού απήγγειλεν ευχήν "υπέρ κατισχύσεως των τουρκικών όπλων" καταλήξας εις το "Καχρ Ολσούν Γκιαουρλάρ". Από της στιγμής ταύτης εσχηματίσθη ωρισμένως πλέον η γνώμη όλων περί της τύχης των. Ο επί κεφαλής ανθυπίλαρχος εβιάζετο να καταλάβη το δικαστήριο, διότι είχεν ήδη την είδησιν ότι εντός 3/4 της ώρας θα έφθανον 35 Αγγλοι ιππείς και εν καλπασμώ έσπευσεν εις την πόλιν καταλαβών τα δικαστήρια. Ακολουθήσας την συνοδείαν μετά των μαθητών εξακολουθεί ο κ. Χασιώτης, εφθάσαμεν προ του Δικαστηρίου ψάλλοντες και καταρτίσαντες επιτροπήν εκ του ιερέως και των προκρίτων μετέβημεν παρα τω κατακτητή. Μετ΄ αναμονήν επί ποδός μιας περίπου ώρας εγενόμεθα δεκτοί παρ΄ αυτού. Τον ωμίλησα εις την γλώσσαν του εκ μέρους της Κοινότητος συμφώνως προς την περίστασιν και προσεπάθησα να μην αφίσω κενά άτινα έχρηζον απαντήσεως. Μας απήντησεν ως άνθρωπος πολύ ολίγον προσέξας εις τα λεχθέντα μου συστήσας ζωηρώς ότι ο σκοπός της καταλήψεως της πόλεώς μας είναι η επανάκτησις του τμήματος τούτου της τουρκικής πατρίδος λίαν χρησίμου δια την κατάληψιν της πρωτευούσης και ότι ημείς πρέπει να ασχολούμεθα ησύχως εις τας εργασίας μας αφόβως και ότι θα έχωμεν τόσον την ιδικήν του προστασίαν όσον την του γενναίου "Καχριμάν" τουρκικού στρατού. Παρά τις διαβεβαιώσεις του συνεστήθη εις τους κατοίκους πάσα προφύλαξις, ήτις δυστυχώς εις ουδένα εχρησίμευσε, διότι την ιδίαν εσπέραν περί ώραν 9.15 ήρξατο συστηματική και προδιαγραμμένη λεηλασία και ατίμωσις καθ΄ όλην την ελληνικήν συνοικίαν. Η αυτή άγρια λεηλασία εγένετο καθ΄όλην την ελληνικήν συνοικίαν συμπεριλαμβανομένων των ανηκούστων ατιμώσεων κορασίδων από 7 ετών μέχρι γραιών 80 ετών.

Ανώνυμος είπε...

(δεύτερη συνέχεια του σχολίου)
Οι θρήνοι και οι κοπετοί των ατιμαζομένων γυναικών τε και ανδρών επισκιάζουσιν εν τη σκληρά πραγματικότητι τελείως και αυτήν τη κόλασιν του Δάντη. Ελεηλατήθησαν οι δυο ναοί της Κοινότητος μέχρι καταστροφής τελείας. Εσυλήθη το άγιον λείψανον του Αγίου Ευθυμίου Μητροπολίτου Σάρδεων η δε ζημία κατά πρόχειρον υπολογισμόν ανέρχεται εις 9.000 Λ.Τ. Εληστεύθη και απεγυμνώθη τελείως ο ναός υπό 2.500 στρατιωτών και άλλων τόσων εντοπίων Τούρκων ανδρών τε και γυναικών. Οτε εύρον χαλαρουμένην την ζώνην έπεμψα πεζόν εις το Μητροπολίτην Χαλκηδόνος , ζητών βοήθειαν και καταγγέλων τα γεγονότα, αλλά μέχρι σήμερον ουδεμίαν δυστυχώς έσχομεν απάντησιν. Την 10ην ημέραν της αφορήτου ζωής έφθασεν εκεί τυχαίως επιτροπή προς διαχάραξιν της ουδετέρας ζώνης αποτελουμένη από έναν Γάλλον ταγματάρχην, έναν Ιταλόν αξιωματικόν και 4 άλλους λοχαγούς μετά μικράς συνοδείας στρατιωτών, αλλά προλαβόντες οι τούρκοι έθεσαν τους κατοίκους εντός κύκλου ξιφολογχών, ώστε κατέστη αδύνατον να επικοινωνήση τις εξ αυτών μετά της επιτροπής, παρ΄ όλας τας προσπαθείας της. Την 13ην ημέραν ανεκοινώθη ανεπισήμως ότι η οικογένεια θα εκπλήρωνε εις τον Φιρκά Κουμανταρή (Μέραρχον) 60 Λ.Τ. χαρτίνας θα ελάμβανε βεσικάν αναχωρήσεως δια Κωνσ/πόλιν. Κατ΄ αυτόν τον τρόπον ευσνάχθησαν εις 2 ημέρας περισσότερον των 15.000 Λ.Τ. Οτε την επαύριον διετάχθησαν να μεταβώσιν εις την παραλίαν ένθα υπήρχον 3 βενζινάκατοι χωρητικότητος 400 ατόμων δια να παραλάβωσιν πληθυσμόν 2.000 ατόμων οι δυστυχείς Χιλιώται είδον μετά βαθείας λύπης των ότι ο βεσικάς ήτο και αυτός εν μέσον απογυμνώσεως.

Ανώνυμος είπε...

(τρίτη συνέχεια του σχολίου)
Εχωρίσθησαν χωριστά οι άνδρες και χωριστά αι γυναίκες. Οι άνδρες ετέθησαν ανά 2 μεταξύ της ξιφολόγχης και ωδηγήθησαν εις την Εκκλησίαν οι δε τολμώντες να δραπετεύσουν καθ΄ όδόν επυροβολούντο ευτυχώς ανεπιτυχώς. Οι φόνοι ανέρχονται εις 5. Πριν ή τα γυναικόπαιδα εισέλθωσι εις τα πλοία εψηλαφίσθησαν μέχρις των αδύτων και απεγυμνώθησαν μέχρι τελευταίου οβολού και ενδύματος υπό των επισήμων αρχών. Την 7ην τρέχοντος κατά την εσπέραν ανεχώρησαν 410 γυναικόπαιδα, άτινα εγυμνώθησαν δια τελευταίαν φοράν εις την βενζινάκατον. Εις τα εναπομείναντα γυναικόπαιδα άτινα ήσαν πλέον των 700 δεν επετράπη η μεταβίβασις και η διανυκτέρευσις εις οικίας, αίτινες άλλωστε από της πρώτης ημέρας της καταλήψεως έπαυσαν να έχουν θύρας και παράθυρα. Ηρπάγησαν αι πλείσται κορασίδες και γυναίκες επί των οποίων ησέλγησαν οι ανώτεροι αξιωματικοί και έπειτα οι ενδιαφερόμενοι στρατιώται και βασιβιζούκοι. Την 8ην Οκτωβρίου (προχθές) ηθέλησαν να εισαγάγωσι τα γυναικόπαιδα εις ψαροκάικα τσέτηδων λαζών, ενώ η θάλασσα ήτο τόσον τρικυμιώδης ώστε ούτε πλοίον ηδύνατο να ταξιδεύση ευκόλως. Εν τη τρομερή εκείνη βία μεταξύ ζωής και θανάτου επικαλέσθημεν την προστασίαν ενός αγγλικού α/ου το οποίον είχεν έλθει εκεί προς αποβίβασιν τροφών δια τους προρρηθέντας Αγγλους ιππείς ευρισκόμενους εις απόστασιν μιας ώρας από την πόλιν. Κατόπιν συνεννοήσεως του πλοιάρχου μετά των ενταύθα Αγγλικών Αρχών επετράπη εις το πλοίον να παραλάβη το πλήθος και πράγματι εισήλθον περί τους 500, αφού απεγυμνώθησαν επανειλημμένως κατά τον προαναφερθέντα τρόπον και μετά ταύτα υπό του Λιμενάρχου απαιτούντα 5 Λ.Τ. κατ΄ άτομον. Εν τω μεταξύ όμως μετανοεί ο διοικητής του τόπου και δεν επετράπη εις τους εναπομείναντας (έμειναν δε περί τους 1.000) να εισέλθουν εις το πλοίον. Πλην τούτων παραμένουσιν ήδη περί τους 120-150 άνδρες εις την Εκκλησίαν , χρησιμοποιηθείσαν ως χωροφυλακήν , δερόμενοι ανηλεώς και ασιτούντες από 48 ωρών. Οι λόγοι της συλλήψεως των ήσαν τελείως άγνωστοι εις ημάς ως εις τους ιδίους. Πάντως, εάν δεν φονευθώσι θα υποκύψουν εις την πείνα και τας κακουχίας εάν δεν ληφθή εγκαίρως πρόνοια τόσον περί αυτών όσον και περί των γυναικόπαιδων των παραμεινάντων εις την παραλίαν. Αι ζημίαι εις περιουσίας εν γένει ανέρχονται εις εκατοντάδας χιλιάδων λιρών. Είμεθα εις θέσιν να σας διαβεβαιώσωμεν ότι το κατά τας άνω μεθόδους εισπραχθέν ποσόν χρημάτων εις χρυσόν άργυρον και χαρτονόμισμα ανέρχεται εις 500.000 λιρών, διότι είθισται παρά των χωρικοίς άπασα η περιουσία αυτών να αποτελείται από χρυσαφικά άτινα φέρουσι πάντοτε μεθ΄ αυτών. Οθεν καθικετεύομεν το Σεπτόν Πατριαρχείον ως και πάσαν αρμοδίαν αρχήν όπως εν τη ευγνωσμένη φιλανθρωπία αυτών σπεύση να παραλάβη αυθωρεί τους εναπομείναντας, αλλά πάντως νομίζομεν ότι θα εχρειάζετο έστω και μικρά τις αγγλική στρατιωτική δύναμις δια παν ενδεχόμενον. (υπ.) Δυσανάγνωστος

Ανώνυμος είπε...

Alexandra Gkouliama- Mandalidou
Πόσο με θλίβει κι εμένα όταν βλεπω το τοπωνύμιο αυτό γραμμένο σαν τη Χιλή της Ν. Αμερικής... «ΧΗΛΗ με ήτα είναι το σωστό!» Το λέω και με κοιτούν σαν να κατέβηκα απ´τον Άρη..

Ανώνυμος είπε...

Δώρα Αλεξανδρή
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ. Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΧΗΛΗΤΩΝ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ "ΑΓΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ" ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΓΙ΄ ΆΥΤΗΝ ΣΑΣ ΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ. ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...