Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Η αδιαλλαξία των ανταρτών το 1946, έβαψε με αίμα τον Έβρο...

 *Ο Βαγγέλης Κασάπης (καπετάν Κρίτωνας) το 1945 στην Αλεξανδρούπολη

*Η άγνωστη πρόταση 
του βουλευτή Χρυσοστόμου 
για συμφιλίωση από το 1946
* Ο αρνητικός ρόλος 
του καπετάν Κρίτωνα


Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

                Η αδιαλλαξία των ανταρτών απέτρεψε στα τέλη του 1946, μια σπουδαία ευκαιρία, να τερματισθεί ο εμφύλιος σπαραγμός τουλάχιστον στην περιοχή του νομού Έβρου, πριν φουντώσει για τα καλά και σκορπίσει το θάνατο και την καταστροφή.
                Είναι μια από τις άγνωστες πτυχές της μικροϊστορίας μας, που αν πετύχαινε θα μπορούσε να μετρήσει σαν μοντέλο και σε άλλες περιοχές και να γλυτώσει η χώρα από τα τεράστια δεινά που επισώρευσε η ανταρσία των ετών 1946-1949.
                Η πρωτοβουλία ξεκίνησε από τον βουλευτή Έβρου του κόμματος των Φιλελευθέρων Γρηγόριο Χρυσοστόμου, τον φθινόπωρο του 1946, αλλά προσέκρουσε στην άρνηση του καπετάν Κρίτωνα (Βαγγέλη Κασάπη) και του καπετάν Λάμπρου (Νίκου Κανακαρίδη).
*Απόσπασμα πολυγραφημένης εφημερίδας των ανταρτών του 1948, που γνωστοποιεί ότι το Πυροβολικό τους έριξε "90 βλήματα στο εχθρικό Διδ/χο".

                Ο Χρυσοστόμου, δικηγόρος της Αλεξανδρούπολης είχε γεννηθεί το 1900. Εξελέγη κατ’ επανάληψη  βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων από το 1933 έως το 1936, οπότε καταργήθηκε η Βουλή από τη δικτατορία του Μεταξά. Μετά την απελευθέρωση επανεκλέχθηκε Βουλευτής Έβρου με το κόμμα των Φιλελευθέρων στις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946 και στις 5 Μαρτίου 1950. Διετέλεσε Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην τελευταία κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη (18 Νοεμβρίου 1948 – 20 Ιανουαρίου 1949) και υπήρξε ο βασικός εισηγητής του κόμματος των Φιλελευθέρων στην Αναθεώρηση του Συντάγματος του 1952.
*Ευχετήρια κάρτα του Γρηγόριου  Χρυσοστόμου, όταν ήταν υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας. Αρχείο Θεόδ. Ορδουμποζάνη

                Ο καπετάν Κρίτωνας γεννήθηκε το 1911 και μικρό παιδί εγκατέλειψε την πατρίδα του στη  Μικρά Ασία το 1922 και εγκαταστάθηκε στην Αλεξανδρούπολη. Απόφοιτος του Δημοτικού εργάσθηκε ως φανοποιός (τενεκετζής).  Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1938. Πρωτοστάτησε στην Εθνική Αντίσταση στον νομό Έβρου και αναδείχθηκε καπετάνιος του 81ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ. Πήρε μέρος στον Εμφύλιο και μετά την ήττα κατέφυγε διωκόμενος και από το ΚΚΕ στη Βουλγαρία. Επαναπατρίσθηκε το 1979 και πέθανε στην Αλεξανδρούπολη το 1985.
*Αντάρτες συλληφθέντες στον νομό Έβρου, που μεταφέρθηκαν στις φυλακές της Αλεξανδρούπολης. Από την εφημερίδα "Εμπρός" 27 Δεκεμβρίου 1947

                Μετά τους δύο πρωταγωνιστές, ας έρθουμε στα γεγονότα:
                Ο Βαγγέλης Κασάπης, μετά την ήττα των ανταρτών κατέφυγε στη Βουλγαρία, αλλά βρέθηκε κατηγορούμενος ως «πράκτορας του εχθρού» από το κόμμα του, το ΚΚΕ. Συνελήφθη, μεταφέρθηκε στη Σόφια, όπου στη Γενική Ασφάλεια, με επίβλεψη του στελέχους του ΚΚΕ Δημήτρη Βλαντά και άλλων κομμουνιστών, υπέστη ανήκουστα βασανιστήρια για να ομολογήσει, αυτό… που δεν ήταν!!!
                Αντιμετώπισε διάφορες στημένες κατηγορίες, όπως ότι, σε συνεννόηση με το δήμαρχο Σουφλίου Παναγιώτη Δεμερτζή και με βοηθό τον Χρήστο Κουτσούλα γραμματέα της κομματικής οργάνωσης Σουφλίου έψαχνε να βρει τον κρυμμένο μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας οπλισμό για «να τον παραδώσει στον εχθρό». Το αστείο είναι ότι αυτόν τον οπλισμό, είχε κρύψει ο ίδιος ο Κασάπης με λίγους έμπιστους κομμουνιστές!!!
                Άλλη κατηγορία ήταν ότι ο Κασάπης «άργησε να βγει στο βουνό» πράγμα που επίσης δεν ήταν αληθές. Επίσης τον κατηγόρησαν ότι σαμποτάρισε την επιστράτευση ανταρτών στον Έβρο, ότι «παρέδωσε όπλα στον εχθρό» κ.λπ. Οι ανακρίσεις ήταν φοβερές όχι μόνο λόγω το άδικου των κατηγοριών γιατί ο Κασάπης ήταν συνεπής κομμουνιστής, αλλά και λόγω των ανήκουστων μεσαιωνικών βασανιστηρίων, που υπέστη.
*Το βιβλίο του καπετάν Κρίτωνα

                Έτσι λοιπόν, όπως το περιγράφει ο ίδιος ο Κασάπης στο βιβλίο του «Ο εμφύλιος στον Έβρο, 1946-1949» (σελ. 456)  σε κάποια φάση των ανακρίσεων, ο Βλαντάς  μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, τον κατηγόρησε ευθέως ότι συναντήθηκε κρυφά με τον βουλευτή Χρυσοστόμου για να συζητήσει πράγματα «εις βάρος του ανταρτοκινήματος του Έβρου». Επικαλέσθηκε μάλιστα και την μαρτυρία του καπετάν Λάμπρου (Νίκος Κανακαρίδης) που ήταν παρών σε κάποια φάση των ανακρίσεων, ως μάρτυρας.
                Ο Κρίτωνας αντέδρασε λέγοντας ότι ο Λάμπρος ή είναι βαλτός και τα λέει αυτά ή στην προσπάθειά του να βοηθήσει το κόμμα, διαστρέφει την αλήθεια. Ιδού και ο σχετικός διάλογος από το βιβλίο του Βαγγέλη Κασάπη:
                «-Βλαντάς: Απόδειξέ το.
                -Το φθινόπωρο του 1946 ο Πασχάλης Μητιλέτσης, με συγχωριανούς του Λευκιμιώτες αντάρτες, μου έκανε γνωστό ότι θέλει να συναντηθεί μαζί μου, για να μου διαβιβάσει μια πρόταση του κόμματος των Φιλελευθέρων Έβρου. Στη συνάντηση πληροφορήθηκα από τον Μητιλέτση ότι ο φιλελεύθερος βουλευτής Έβρου Γρηγόρης Χρυσοστόμου, ήθελε να συναντηθούμε για να βρούμε συμβιβαστικό τρόπο τερματισμού του εμφυλίου πολέμου στον Έβρο. Στον Μητιλέτση απάντησα πως θα σκεφτώ αν θα συναντηθώ με τον Χρυσοστόμου και θα του απαντήσω. Την πρόταση του Μητιλέτση αμέσως την έκανα γνωστή στο Λάμπρο κι επειδή η γνώμη μου ήταν αρνητική, η συνάντηση δεν πραγματοποιήθηκε. Αυτό ήταν όλο κι είμαι περίεργος να ακούσω τι το ύποπτο βρίσκεται στη ενέργειά μου.
                -Βλαντάς: Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Λάμπρου το ύποπτο είναι ότι συναντήθηκες με το βουλευτή και το κρύβεις.
                -Ο Λάμπρος δεν φτάνει να λέει ότι συναντήθηκα, αλλά και να το αποδείξει. Κι απόδειξη ότι δεν συναντήθηκα είναι το γεγονός, που αργότερα εγώ και όχι ο Λάμπρος συνέλαβα τον Μητιλέτση και του τον έστειλα προς ανάκριση για εχθρικές του ενέργειες ενάντια στο ανταρτοκίνημα. Και σας ερωτώ: Αν εγώ ήμουν εχθρός του κινήματος και ομοϊδεάτης του Μητιλέτση και του βουλευτή Χρυσοστόμου, θα έπιανα τον Μητιλέτση να τον στείλω στον Λάμπρο, με κίνδυνο στις ανακρίσεις να με αποκαλύψει; Αυτά είχα να πω για λογαριασμό του Λάμπρου, που εν γνώσει του και από φόβο, διαστρεβλώνει την αλήθεια».
*Ανταρτίνες που συνελήφθησαν αιχμάλωτες στη Μάχη των Μεταξάδων, το 1949
  
                Από το απόσπασμα αυτό, όπως το περιγράφει ο Κασάπης, προκύπτει ότι η πρόταση συμφιλίωσης έγινε από τον βουλευτή Χρυσοστόμου, αλλά η γνώμη του Εβρίτη καπετάνιου ήταν αρνητική. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Κασάπης, στο 552 σελίδων βιβλίο του, με όλες τις λεπτομέρειες για ποικίλα γεγονότα, αποφεύγει εδώ να δώσει εξηγήσεις γιατί η γνώμη του ήταν αρνητική, για ένα τέτοιας σημασίας γεγονός. Δεν αναφέρει επίσης, αν ενημέρωσε την ηγεσία του ΚΚΕ εκτός του Λάμπρου. Επειδή όμως το βιβλίο γράφτηκε πολλά χρόνια μετά από εκείνα τα γεγονότα, μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι ο χρόνος και τα γεγονότα που μεσολάβησαν και έδωσαν την ευκαιρία να   κατανοηθεί πόσο βλαπτική ήταν εκείνη ανταρσία, οδήγησε τον καπετάνιο, να μην δώσει άλλες εξηγήσεις.
*Ελληνόπουλα του "παιδομαζώματος" αργότερα στη Βουλγαρία

                Ο νομός Έβρου που έχασε πολλά από τα παλληκάρια του στις μάχες 1946- 1949, που υπέστη μεγάλες καταστροφές στις υποδομές του, που είδε τα μικρότερα παιδιά του να οδηγούνται στις Ανατολικές χώρες, έχασε το φθινόπωρο του 1946 μια μεγάλη ευκαιρία να μην συμβούν όλα αυτά τα τρομερά, εξαιτίας της ανεξήγητης τότε αδιαλλαξίας του καπετάνιου των ανταρτών Κρίτωνα ή Βαγγέλη Κασάπη.

Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

30 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Andreas Makrides
Αγαπητέ Παντελή, tο 1946, καλώς ή κακώς, το αστικό και το κομμουνιστικό στρατόπεδο είχαν πλέον σχηματιστεί καθαρά, ώστε να μην είναι δυνατή η συμφιλίωση σε τοπικό επίπεδο. Συμφιλίωση σε μία περιοχή, θα σήμαινε περιορισμό της πίεσης της Αριστεράς σε κεντρικό επίπεδο - και αυτό μονάχα ως προδοσία θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί, δεδομένου ότι η Αριστερά είχε αυτοπεριθωριοποιηθεί μετά την εκλογική αποχή της το '46, και οι υποστηρικτές της, σε πάμπολλα μέρη της Ελλάδας ήταν κυριολεκτικά στο έλεος του κάθε "εθνικόφρονα" παρακρατικού.

Αυτό βεβαίως, δεν σημαίνει πως και τα χτυπήματα των ανταρτών, δεν θα ήταν δυνατόν να είναι πιο ήπια, πιο συμβολικά, με κάποια περισσότερη προσοχή (π.χ. να περιοριστούν σε σαμποτάζ) - όπως μουδιασμένες ήσαν και οι πρώτες αντιδράσεις του Εθνικού Στρατού. Αλλ' αυτό, δεν είμαι προσωπικά σε θέση να το κρίνω εάν συνέβη.

Εν ολίγοις, πιστεύω πως κάποιος μπορεί να επιρρίψει την ευθύνη για την έναρξη του Εμφυλίου στην Αριστερά ως παράταξη, αλλά όχι και να αξιώνει από ένα τοπικό στέλεχος να αναλάβει μόνος του την ευθύνη της σύναψης ενός ξεχωριστού συμβολαίου ειρήνης, παραμένοντας στην παράταξή του. Νομίζω πως κάτι τέτοιο ήταν εξαιρετικά δύσκολο στις συνθήκες της εποχής, ακόμα και αν θα το ήθελε το στέλεχος αυτό (και από διατυπώσεις του είδους "εχθρικό Διδυμότειχο" δεν προκύπτει κάτι τέτοιο). Τοπική συνεννόηση υπήρξε βεβαίως στην Κρήτη - αλλά η Κρήτη ήταν πάντα "κράτος εν κράτει".

Κατά τα άλλα, οι διάλογοι από τις "ανακρίσεις", σου σφίγγουν το στομάχι. Μόνο και μόνο γι' αυτούς, άξιζε η ανάρτησή...


Ανώνυμος είπε...

Ανδρέα ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις σου. Εκείνο που σφίγγει το στομάχι πραγματικά, είναι η περιγραφή των ανήκουστων βασανιστηρίων που εφάρμοζε ο Βλαντάς στη Γενική Ασφάλεια της Σόφιας, εις βάρος συντρόφων του. Αλλά αυτά, ίσως άλλη φορά....

Ανώνυμος είπε...

Madeleine Leontariti
Another sad chapter !

Ανώνυμος είπε...

Ιωάννης Σαρσάκης
Υπήρχε δηλαδή περίπτωση να συμφωνήσουν οι αντιμαχόμενοι Εβρίτες και η κεντρική ηγεσία του ΚΚΕ να μη σαμποτάρει την όλη συμφωνία ;


Ανώνυμος είπε...

Pantelis Athanasiadis
Πάντως η προσπάθεια έγινε από τον Χρυσοστόμου.... Ανταπόκριση δεν υπήρξε εξαιτίας αυτού που υπονοείς.

Ανώνυμος είπε...

Ρενιερης Ιωαννης
Αυτα ειναι και θυμωντας τα να κλαις....δυστυχως! Οχι τα περασμενα μεγαλεία αλλα οι μαυρες σελιδες που οδηγουν σε καταστροφη. Στο DNA των Ελληνων υπαρχει το μικροβιο της αλληλοφαγομαρας και του εγωκεντρισμου...απο αρχαιοτατων χρόνων.

Ανώνυμος είπε...

323σε πιοόο σημείο του κειμένου προκύπτει ο τίτλος της ανάρτησης?
συμφωνώ με τα γραφόμενα του Μακρίδη , πως μπορούσε ένα απλό τοπικό στέλεχος να κάνειτέτοια συμφωνία , ούτε βέβαια ξέρουμε το είδος της πρότασης του Χρυσοστόμου , εξέφραζε δική του άποψη , μετέφερε πολιτική πρόταση του κόμματος , όσο για τον Κρίτωνα , έχω διαβάσει το βιβλίο του στον ΚΟΡΦΟ ΤΗΣ ΓΚΙΜΠΡΑΙΝΑΣ , πως ξέρουμε ότι λέει αλήθεια , δεν υπάχει διασταύρωση των γεγονότων και των διαλόγων,εγώ τα έχω ακούσει διαφορετικά .

Ανώνυμος είπε...

Dolly Str
Αχ αυτοί οι αντάρτες........!!!!!!!! Μεγάλη πλέμπα της ιστορίας!

Ανώνυμος είπε...

Νίκος Παπαδιονυσίου
Παντελή μου, καλησπέρα..
Υπάρχουν και άλλες πιο σπουδαίες προσπάθειες για έστω προς το τέλος τερματισμού του Εμφυλίου σε όλη την Ελλάδα όχι μόνο στη Θράκη, όπως αυτή που έγινε μέσω του στρατηγού Κουμανάκου, τον οποίο γνώρισα.
Από κείμενό μου σε κομμάτι που ασχολήθηκα με τον Εμφύλιο..
…«Κοντά στο τέλος του Εμφυλίου υπήρξε πρόταση που μεταφέρθηκε μέσω του αιχμάλωτου στη μάχη του Γράμμου ηγέτη ταξιαρχίας του Δ.Σ Γ. Γιαννούλη. Τον άφησαν ελεύθερο (Κουμανάκος) για να την μεταφέρει. Αποτέλεσμα, ο Γιαννούλης εκτελέστηκε με απόφαση πρόχειρου ανταρτοδικείου με άγνοια του Βαφειάδη, πράγμα που αποδεικνύει την αμετάκλητη απόφαση της ηγεσίας του Κ.Κ.Ε για αγώνα μέχρι εσχάτων».

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ είπε...

Νίκο, αυτό που λες συνέβη πολύ αργότερα το 1948. Εγώ αναφέρομαι σε μια προσπάθεια του 1946. Έγιναν και άλλες προσπάθειες αλλά δυστυχώς δεν ευοδώθηκαν.

ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ανώνυμος είπε...

Ηλίας Κοτρίδης
Είναι φανερό ότι δεν δίνει εξηγήσεις στο βιβλίο του διότι ή ακόμη και τότε δεν κατάλαβε το πόσο κακό έκανε αυτή η στάση του ή το κατάλαβε πολύ καλά και από λόγους εγωισμού αφενός και για να μην φανεί ακόμη μία φορά "προδότης" αφετέρου ,αποσιωπεί τους πραγματικούς λόγους. Με τον τρόπο αυτό όμως αφήνει όλους να καταλάβουν τον προδοτικό τους ρόλο.

Ανώνυμος είπε...

Θόδωρος Ορδουμποζάνης
Αγαπητέ κ. Αθανασιάδη
Έχω την εντύπωση ότι ο Χρυσοστόμου δεν εξελέγει Βουλευτής στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950 με τους Φιλελευθέρους αλλά ο Ιωάννης Τιρρής με 2.858 σταυρούς έναντι 2159 του Χρυσοστόμου. Επανεξελέγει στις εκλογές της 9.9.1951 μετά τον Τιρρή (2614 σταυρούς) με 1872 σταυρούς. Και αν δεν κάνω λάθος Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας διετέλεσε στη Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη (ορκίσθηκε 18.11.1948 ) μέχρι τον Ιανουάριο του 1949. Επίσης από τα πρακτικά της Βουλής για την αναθεώρηση του Συντάγματος (που ψηφίσθηκε το 1952) προκύπτει ότι διετέλεσε βασικός εισηγητής του Κόμματος των Φιλελευθέρων με εξαιρετικές αγορεύσεις και εισηγήσεις. Αξίζει να ψάξεις τα πρακτικά της Βουλής της εποχής εκείνης για την αναθεώρηση του Συντάγματος και να γράψεις σχετικά.

Επίσης, για την ιστορία, καθ΄όλο το διάστημα που διετέλεσε ο Χρυσοστόμου Υπουργός, Διευθυντή του Γραφείου του στο Υπουργείο, είχε τον αείμνηστο Δημοσιογράφο, εκδότη και πολιτευτή των Φιλελευθέρων της Αλεξανδρούπολης Θανάση Αθανασιάδη (πιστεύω απλή συνωνυμία). Ευχαριστώ.

ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ είπε...

Ευχαριστώ θερμά για τις παρατηρήσεις. Ο αείμνηστος Αθ. Αθανασιάδης δεν ήταν συγγενής μας. Ελπίζω ότι μπορώ να χρησιμοποιήσω το μπιλιέτο για να συμπληρώσω εικονογραφικά το θέμα γιατί δεν κατόρθωσα να βρω φωτογραφία του ίδιου του Χρυσοστόμου.

SITALKIS είπε...

Φίλε Ανώνυμε 323, "Στον Κόρφο της Γκίμπραινας" είναι καλό βιβλίο, αλλά δεν διάβασες το σωστό βιβλίο. Δηλαδή το άλλο βιβλίο του Βαγγ. Κασάπη, που δημοσιεύω τη φωτογραφία του εξωφύλλου του. Εκεί τα λέει αυτά που γράφω εντός εισαγωγικών και αναφέρω και την 456 σελίδα του βιβλίου. Η λέξη αδιαλλαξία είναι όντως δική μου αλλά προκύπτει από όσα έγραψε ο ίδιος ο Κρίτωνας. Εάν δεν βασάνιζε ο Βλαντάς τον Κρίτωνα ούτε αυτά θα μαθαίναμε.

Ανώνυμος είπε...

Νικος Ρουσσος
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΕΛΙΚΑ. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ

Ανώνυμος είπε...

Βασιλική Βάλα
θα μάθουμε ποτέ άραγε την αλήθεια για όλα????γιατί έγινε το 2ο αντάρτικο ,γιατί μάζεψαν τον κόσμο τους έκαψαν τις ταυτότητες αφού δεν είχαν όπλα και προετοιμασία? Γιατί βασανίστηκαν ή δολοφονήθηκαν σύντροφοι? Γιατί ??????????????????

Ανώνυμος είπε...

Pinelopi Gkouma
Eυχαριστώ πολύ για την κοινοποίηση !!!!!....χρονική περίοδος με άσχημα αποτελέσματα για την πατρίδα μας λόγω της αδιαλλαξίας μερικών ..............!!

Ανώνυμος είπε...

26 Αυγούστου 2014 1230 μ.μ
Είναι γεγονός ότι καταβλήθηκαν προσπάθειες και έγιναν κινήσεις,κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949 για συμφιλίωση και διακοπή του,τόσο από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις εκείνης της περιόδου,όσο και από προσωπικότητες κύρους του εσωτερικού και του εξωτερικού.Συγκεκριμένα αναφέρεται η πρόσκληση,μετά τον σχηματισμό Κυβέρνησης την 7η Σεπτεμβρίου 1947 Λαϊκών-Φιλελευθέρων με Πρωθυπουργό τον Θεμιστοκλή Σοφούλη για κατευνασμό,για γενική αμνηστεία,αναστολή εκτελέσεων,απόλυση από τις φυλακές τυχόν άδικα συλληφθέντων κ.α.Η ενέργεια δεν είχε αποτέλεσμα,γιατί η ηγεσία του ΚΚΕ πρότεινε όρους,οι οποίοι δεν έγιναν αποδεκτοί από την Κυβέρνηση.
Οι προσπάθειες απέτυχαν γιατί:
Η ηγεσία του ΚΚΕ,μετά την αδυναμία του Ελληνικού Στρατού να εκκαθαρίσει τους ορεινούς όγκους της χώρας κατά τα πρώτα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου από τους αντάρτες,επίστευε ότι όλες οι πολιτικές, στρατιωτικές και διεθνείς προϋποθέσεις υπήρχαν για τη δημιουργία Ελεύθερης Ελληνικής Κυβέρνησης στην Ελλάδα[Δηλώσεις Ν.Ζαχαριάδη την 25η Ιουνίου 1947 σε συνέδριο του Γαλλικού ΚΚ στο Στρασβούργο].Τούτο ενισχύεται και από τη συγκρότηση του <> την 27η Δεκεμβρίου 1946,την συγκρότηση της Κυβέρνησης του Βουνού την 24η Δεκεμβρίου 1947 και την επίθεση κατά της Κόνιτσας την επομένη[Χριστούγεννα],προκειμένου να καταστεί πρωτεύουσα του <> των, ώστε να αναγνωρισθεί στη συνέχεια από τις κομμουνιστικές χώρες.
Ο σχηματισμός πολυκομματικής Κυβέρνησης τον Ιανουάριο του 1949 με Πρωθυπουργό τον Θεμ. Σοφούλη,η ανάληψη της Αρχιστρατηγίας των Ενόπλων Δυνάμεων από τον Αλέξανδρον Παπάγον με σημαντικές εξουσίες στην σχεδίαση,διεύθυνση και διεξαγωγή των επιχειρήσεων,η αύξηση της δύναμης του Ελληνικού Στρατού και ο εξοπλισμός του με νεώτερα όπλα,ο εφοδιασμός με νεώτερα μαχητικά αεροσκάφη,ηεπιβολή αυστηράς πειθαρχίας και η εφαρμογή επιθετικού πνεύματος από τον Αρχηγό Στρατού μέχρι τον τελευταίο στρατιώτη,καθιστούσαν βεβαία την νίκη και την συντριβή των ανταρτών και επομένως κάθε σκέψη για συμφιλίωση περίσσευε.
Εκτιμώ ότι η απόφαση για συντριβή των ανταρτών και εκδίωξη των εκτός Ελλάδας ήταν η πλέον ενδεδειγμένη λύση για την αντιμετώτιση της ανταρσίας του ΚΚΕ.Μία συμφωνία τύπου Βάρκιζας δεν θα επέφερε στην χώρα ειρήνη,τάξη, ασφάλεια και καταλλαγή των παθών.Το αίμα των δολοφονικών και εγκληματικών ενεργειών των ανταρτών σε βάρος των κατοίκων των επαρχιακών πόλεων και των χωριών ήταν φρέσκο και οι αυτοδικίες θα αποτελούσαν καθημερινό γεγονός.Η εγκατάλειψη της Ελλάδας από τους αντάρτες και η διαμονή τους στις κομμουνιστικές χώρες για αρκετές δεκαετίες απάλυνε τον πόνο των θυμάτων και έτσι επέτρεψε την επιστροφή των περισσοτέρων στη χώρα, χωρίς προβλήματα.
Πιστεύω ότι οι Διοικητές των Μονάδων ανταρτών στην περιοχή του Έβρου,στελέχη του ΚΚΕ χαμηλής ακτινοβολίας,δεν είχαν την δυνατότητα για συμφιλίωση σε τοπικό επίπεδο,γιατί κάτι τέτοιο θα εθεωρείτο αντίθετο στον αγώνα του ΚΚΕ και θα εκτελούντο.Είχαν όμως την δυνατότητα να αποφύγουν τις άγριες δολοφονίες αμάχων,τις βίαιες στρατολογήσεις αγοριων και κοριτσιών μέχρι και 15 ετών,τις πυρπολήσεις δημοσίων και όχι μόνο κτιρίων τις καταστροφές έργων υποδομής-συγκοινωνιών κ.α.
Σημείωση.
Ο Γεώργιος Γιαννούλης γεννήθηκε το 1915 στο Επταχώρι Καστοριάς και ήταν δικηγόρος.Υπηρέτησε ως Έφεδρος Αξιωματικός στον Ελληνο-Ιταλικό Πόλεμο και μετά συμμετείχε στην Αντίσταση στις τάξεις του ΕΛΑΣ.Ήταν από τα ικανά στελέχη αργότερα του <>.Θεωρήθηκε υπεύθυνος,ως επικεφαλής των Μονάδων των ανταρτών,για την αποτυχία της κατάληψης των Γρεβενών[25η Ιουλίου 1947] και στη συνέχεια ως αποκλειστικά υπεύθυνος γαι την ήττα και συντριβή της 102 Ταξιαρχίας Πεζικού την νύκτα 15 προς 16 Αυγούστου 1948 στο όρος Γράμμος.Με ενέργειες του Γούσια παραπέμφθηκε στο Έκτακτο Στρατοδικείο των ανταρτών,καταδικάσθηκε σε θάνατο και εκτελέσθηκε την 21ην Αυγούστου 1948.
Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας
Αντιστράτηγος ε.α






pol είπε...

ΕΜΦΥΛΙΟΣ...ΤΙ ΚΡΙΜΑ...ΤΟΣΕΣ ΖΩΕΣ ΧΑΜΕΝΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟ ΜΕΛΛΟΝ...ΕΜΦΥΛΙΟΣ "ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΤΟΥΦΕΚΑΝΕ ΕΛΛΗΝΕΣ".!!!!

Ανώνυμος είπε...

Paylos Gavrihlidhs
"ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΤΟΥΦΕΚΑΝΕ ΕΛΛΗΝΕΣ"....!!!!


ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ είπε...

Ήταν δράμα....

Ανώνυμος είπε...

Emmanouil Simos
ΑΜΦΟΤΕΡΩΝ ΤΑ ΒΑΡΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΣΕ ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ

Ανώνυμος είπε...

Anastasia Karakolia Σχετικο....ασχετο.....αλλα ακομη και μετα απο ΤΟΣΑ χρονια,εχουμε και λεμε οι ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ,οι ΔΕΞΙΟΙ και τρεχα γυρευε........τοσος κοσμος σφαγιαστηκε για "ιδεολογιες".....και ΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ???????........ακομη ειμαστε στο σημειο που ειμασταν.......ΧΑΙΡΕ ΕΛΛΑς με τα ΘΥΜΑΤΑ ΣΟΥ........κατανοητον υποθετω......!!!!!!!!!!

G.N.P. είπε...

Η αποφυγή του εμφυλίου στην Κρήτη έγινε περίπου με τον τρόπο που προσπαθησε να το επιτύχει στον Εβρο ο Χρυσοστόμου

Ανώνυμος είπε...

Kostas Patialiakas
Πάντα ουσιαστικά και εμπεριστατωμένα τα τα κείμενα του φίλου Παντελή, τεκμηριωμένα με έγκυρα έγγραφα. Σχόλιό μου για το συγκεκριμένο κείμενο στα σχόλιά του.

Πόλις ΕΞΟΧΗ είπε...

Άκουσα την πληροφορία πως οι αντάρτες ΚΑΝΟΝΙΟΒΟΛΙΣΑΝ την Αλεξανδρούπολη με τρεις όλμους την ίδια ημέρα, αλλά (κατά θαυμαστή συγκυρία) υπήρξε μοναδικό θύμα μία... αγελάδα, που τυχαία είχε εγκαταλειφθεί σε κάποια πλατεία! Κε Αθανασιάδη, ίσως είστε ο μόνος που μπορεί να διασταυρώσει ή να αξιοποιήσει αυτήν την πληροφορία.

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
SITALKIS είπε...

Φίλε, πιθανολογώ ότι αναφέρεσαι στην επίθεση των ανταρτών εναντίον της Αλεξανδρούπολης στις 27 Απριλίου 1948. Τότε οι αντάρτες χτύπησαν την πόλη με δύο πυροβόλα. Αντιμετωπίστηκαν τελικά εκτός από τις δυνάμεις της ξηράς και με τα κανόνια του πολεμικού πλοίου "Ναυμάχος" που ναυλοχούσε στο λιμάνι. Για το περιστατικό όμως με την αγελάδα, δεν γνωρίζω. Ίσως κάποιος επιζών, μπορεί να μας αφηγηθεί αυτό το συμβάν....

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...