Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΕΝΟΣ ΘΡΑΚΙΩΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΟΥ 1821



*Το κάστρο της Αίνου, σήμερα

*Μαργαρίτης Κούταβος, ναυμάχος του 1821.
*Η Αίνος με 300 καράβια, στην Επανάσταση.
*Με το πλοίο «Ποσειδών» στον Αγώνα.
*Έσωσε Χιώτες από τη σφαγή.
*Φροντιστής του στρατοπέδου της Αθήνας.
*«Αν ήμην Πελοποννήσιος ή Στερεοελλαδίτης…»


Γράφει ο Παντελής Αθανασιάδης 


          Η Αίνος, μια σημαντική ελληνική πόλη στα παράλια του Θρακικού Πελάγους, έδωσε πολλούς αγωνιστές, στην Επανάσταση του 1821. Ναυτικοί οι περισσότεροι, επάνδρωσαν τα πλοία του Αγώνα και έδωσαν το αίμα τους και το βιος τους για να ελευθερωθεί η πατρίδα. Αλλά πριν φύγουν για το μεγάλο Αγώνα, στα τέλη Απριλίου- αρχές Μαΐου 1821 κατάφεραν να καταλάβουν το κάστρο της πόλης τους και να κάνουν αισθητή την αντίθεσή τους στη Σουλτανική σκλαβιά. Μετά την ανακατάληψή του όμως από τους Τούρκους δεν είχαν πολλά περιθώρια να μείνουν εκεί. Έτσι μπήκαν στα καράβια τους και τράβηξαν για το Νοτιά, εκεί που τους καλούσε η φωνή του καθήκοντος.
Το 1821, όταν ξέσπασε η Επανάσταση εναντίον της Οθωμανικής κυριαρχίας η Αίνος, αριθμούσε 300 πλοία περίπου, τα οποία όργωναν τη Μεσόγειο, κουβαλώντας όλα τα αγαθά. Ο Γάλλος πρόξενος στην Πάτρα και ιστορικός της εποχής του, έχει γράψει ότι νωρίτερα, το 1813, η Αίνος είχε μόνο τέσσερα μεγάλα καράβια και 60 σακολέβες.
Την ναυτοσύνη της Αίνου, δηλαδή τους φημισμένους εφοπλιστές της, τους ηρωικούς ναύτες, τους δεξιοτέχνες ναυπηγούς, αλλά και τις υπομονετικές Αινίτισες, ύμνησε η δημοτική μούσα: 

«...Έχει η Αίνος ξακουστές
πλεούμενες φεργάδες,
έχει καραβοκύρηδες
και καραβοκυράδες,
έχει καραβομαραγκούς
καράβια π’ αρματώνουν,
που φεύγουν στην Ανατολή
και πάνε και στη Δύση,
φέρνουν χρυσό κι ασημικό
και κεντητά μαντήλια,
τα βάζουν οι νοικοκυρές
και παν στην εκκλησία…».

          Ορισμένοι μάλιστα διακεκριμένοι καραβοκύρηδες, πρόσφεραν τα πλοία τους και τις  τεράστιες περιουσίες τους, με πρωτοφανή ανιδιοτέλεια και όταν η Πατρίδα ελευθερώθηκε, η αμοιβή τους ήταν η περιφρόνηση, ο κατατρεγμός και η φτώχεια.



*Το μνημείο των Βιζβίζιδων στην Αλεξανδρούπολη

          Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η περίπτωση της οικογένειας του Αινίτη καραβοκύρη Χατζή Αντώνη Βιζβίζη, ο οποίος μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, κατέβηκε αμέσως στη  επαναστατημένη Ελλάδα. Ο Χατζή Αντώνης Βιζβίζης, ξεκίνησε για τον Αγώνα με το μπρίκι του την «Καλομοίρα» μέσα στο οποίο πήρε τη γυναίκα του Δόμνα, τα πέντε παιδιά του και 140 ναύτες. Συμμετέσχε σε αλλεπάλληλες ναυτικές επιχειρήσεις και τελικά έχασε τη ζωή του επάνω στο πλεούμενό του, το οποίο πολιορκούσε τους Τούρκους στα στενά της Εύβοιας.
          Τη θέση του πήρε επάξια η σύζυγός του Δόμνα Βιζβίζη, με τεράστια προσφορά στον ναυτικό Αγώνα των Ελλήνων, σε χρήμα και σε ναυμαχίες, που όταν η πατρίδα απελευθερώθηκε, αυτή επαιτούσε στο Ναύπλιο, μια μικρή βοήθεια για να αναστήσει τα ορφανά παιδιά της.
          Τη δράση της Δόμνας Βιζβίζη, ύμνησε η λαϊκή Μούσα με δημοτικό τραγούδι, που μεταξύ άλλων λέει:

-Πουλάκι πόθεν έρχεσαι, πουλάκι για αποκρίσου,
Μην είδες και μην άκουσες για τη κυρά Δομνίτσα
Την όμορφη, τη δυνατή, την αρχικαπετάνα,
πούχει καράβι ατίμητο και πρώτο μεσ’ στα πρώτα
καράβι που πολέμησε στην  Ίμπρος το μπουγάζι.
Και το πουλάκι στάθηκε και το πουλάκι λέει:
-Την είδα την απάντησα σιμά στο Αγιονόρος
τρεις μέρες επολέμησε με δυο χιλιάδες Μούρτους
Καράβια εδώ, καράβια εκεί, καράβια παραπέρα
Και τούτη σαν το αϊτό όρμαγε και χτυπούσε…..

          Άλλοι Αινίτες καπεταναίοι ήταν ο Στρατής Σκόρδος (κυβερνούσε σκάφος με πλήρωμα 32 ανδρών) , ο Γιάννης Καραβέλας (καραβοκύρης του «Αγίου Συμεών»), ο Ελευθέριος Παλαιός (που είχε το πλοίο «Αρχάγγελος Μιχαήλ») ο Γρηγόρης Κομνηνός (με το σκάφος «Λεωνίδας» συνεργάσθηκε με τους Ψαριανούς) , ο Χατζή Εμμανουήλ Τέρογλου (με πλοίο που ονομάζονταν «Ποσειδών», ο Αγγελής Αργυρίου (ιδιοκτήτης σκούνας) ο Βασίλειος Χριστοφόρου (υπηρέτησε την Ύδρα) ο Κωνσταντής Καζάζογλου κ.ά. 
          Πλέον των 76 Αινιτών έδωσαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης. Από αυτούς 14 σκοτώθηκαν κατά την καταστροφή των Ψαρών, 9 στη Σαμοθράκη, 3 στο Νεόκαστρο του Ναυαρίνου και διάφοροι άλλοι σε άλλα σημεία, όπως στο Τρίκερι, στη Σύμη, στην Κρήτη κ.λπ.


*Ελληνικά ερείπια στην Αίνο

Ακολουθώντας τον πατέρα του…

          Ξεχωριστή θέση ανάμεσά τους κατείχε ο Χατζή Φραντζής Κούταβος. Μεγάλος καραβοκύρης. Δεν δίστασε ούτε στιγμή όταν έφτασε το πλήρωμα του χρόνου. Πήρε το νεαρό γιο του Μαργαρίτη Κούταβο και τον ανεψιό του Κωνσταντίνο Κούταβο και σαλπάρισε για το ταξίδι του χρέους.
          Πήρε τα καράβια του και στο ένα, τον «Ποσειδώνα» που είχε 12 κανόνια επάνω, έβαλε κυβερνήτη το νεαρό Μαργαρίτη. Αυτός, με τον νεανικό ενθουσιασμό και την απαράμιλλη ορμή της ηλικίας του έδωσε τα πάντα.
          Με το πλοίο του, ο Μαργαρίτης, έσωσε πολλούς Χιώτες από τη μεγάλη σφαγή. Πήρε μέρος στην εκστρατεία στα παράλια του Ολύμπου. Συμμετέσχε στην πολιορκία της Χαλκίδας σώζοντας πολλούς διωκόμενους Έλληνες της Εύβοιας, όταν έγινε η εκστρατεία του Δράμαλη.
          Ο Αινίτης ναυτικός, βρέθηκε από νωρίς στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Γρήγορα όμως ενεπλάκη και στις γνωστές εμφύλιες διαμάχες, που λίγο έλειψαν να τορπιλίσουν την επιτυχή έκβαση του Αγώνα της Ανεξαρτησίας.


*Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος

Με τον «εθνοκατάρατο»…

          Υποστηρίζοντας τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, αντιμετώπισε πολλές αντιδράσεις από τον Άρειο Πάγο, που διοικούσε τη Στερεά Ελλάδα και βρισκόταν σε μόνιμη αντιπαράθεση με τον αρχικαπετάνιο της Ρούμελης.
          Οι Αρεοπαγίτες με πρόεδρο το Μητροπολίτη Ταλαντίου Νεόφυτο (μετείχε και ο γνωστός λόγιος Άνθιμος Γαζής) στις 12 Οκτωβρίου 1822 από το Ξηροχώρι, όπου έδρευαν, ζήτησαν ακόμα και την απομάκρυνση του Μαργαρίτη Κούταβου και την αντικατάστασή του με άλλο καπετάνιο στο ιδιόκτητο πλοίο του «Ποσειδών». Είναι ακριβώς η εποχή, που ο Οδυσσέας Ανδρούτσος απεκαλείτο «εθνοκατάρατος». Σε πολλά έγγραφα του Αγώνα αποκαλείται «Ο εθνοκατάρατος Δυσέος».
          Σε έγγραφο που σώζεται στα Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, στη Βουλής των Ελλήνων, ο Κούταβος αποκαλείται «δόλιος», «πανούργος» και «αισχροκερδής», όταν παραφύλαγε τα στενά του Ευρίπου. Αργότερα, σύμφωνα με το έγγραφο αυτό «κατήργησε τας διαταγάς του Αρείου Πάγου και απελθών εις Αθήνας ενώθη μετά του εθνοκαταράτου, καθώς και ο άλλος καπητάν Ιωάννης Καραβέλιας, Αινίτης, όστις και αυτός παραφυλάττει με έν μικρόν πλοίον. Το κίνημα τούτο είναι ολέθριον εις τους σκοπούς της Διοικήσεως, η οποία πρέπει να λάβη μέτρα, στέλλουσα εξεπίτηδες δια να βάλη εις χείρας αυτούς τους δύο καπηταναίους, αντεισάγουσα  εις αυτό το ένα, τον Ποσειδώνα δηλ. άλλον καπητάνιον και επιβάτας και το άλλο να αναχρήση, επειδή φέρεται δολίως κατά της Διοικήσεως δηλοποιούσα και προς ημάς τα πρακτέα».
Πάντως ο Μαργαρίτης Κούταβος πολύ αργότερα, έχασε το πλοίο του, γιατί το έκαψε και το βύθισε για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων. Το υπουργείο των Ναυτικών, του ενέκρινε αποζημίωση 37.000 γρόσια. Το Ταμείο όμως ήταν αδειανό και ο Κούταβος πήρε μια ομολογία... ώστε όταν το Ταμείο ευπορήσει, αυτός να πάρει τα χρήματά του. Σε μια αναφορά του προς το Εκτελεστικό Σώμα, έγραφε στις 2 Σεπτεμβρίου 1825 μεταξύ άλλων «... μας εδόθη διαταγή από το Υπουργείον, να τα λάβωμεν ευπορήσαντος του Ταμείου, με όλον όπου το Ταμείον πολλάκις ευπόρησε, όμως ημείς δεν ελάβομεν το παραμικρόν διό παρακαλούμεν θερμώς να λάβη σπλάγχνα οικτίρμον εις ημάς τους υπέρ πατρίδος δυστυχήσαντας...». Προηγουμένως ο Κούταβος είχε στα χέρια του και βεβαιώσεις του υπουργείου Οικονομικών υπογραμμένες από τον υπουργό Νικ. Πονηρόπουλο και το γραμματέα Σπύρο Παπαλεξόπουλο, μου βεβαίωναν ότι οφείλονται σ’ αυτόν χρήματα «δι’ εξόφλησιν ενιαυσίων εξόδων» τα οποία όμως «θέλουν πληρωθεί ευπορήσαντος του Εθνικού Ταμείου». Αλλά ο Κούταβος λεφτά δεν έπαιρνε…  Πλήρης απελπισία…
          Το 1829 έγραφε και στον Καποδίστρια, διεκτραγωδώντας την κακή του κατάσταση.
          «Εξοχώτατε περιττόν το ν’ απασχολήσω την Εξοχότητά σας με την λεπτομερή έκθεσιν των όσα εις την φίλην Πατρίδα επρόσφερα και εθυσίασα καθ όλον τον ιερόν τούτ’ Αγώνος διάστημα εκθέτω υπ’  όψιν της μόνον ότι κατά διαταγήν των παρελθουσών Διοικήσεων εστάθην με το πλοίον μου εις διαφόρους της Πατρίδος ανάγκας και τέλος εις την πολιορκίαν τη Ευβοίας, διαρκούσης της οποίας ηναγκάσθην εις την δια της θαλάσσης έφοδον των εχθρών να το καταβυθίσω δια να μην πέση εις την εξουσίαν αυτών και επομένως με το πλήρωμά μου όλον να διασωθώ εις μίαν γης άκραν…».

*Η Ακρόπολη

Φροντιστής του Στρατοπέδου Αθηνών

Ο Μαργαρίτης Κούταβος, μη έχοντας άλλους πόρους μετά την εκούσια βύθιση του «Ποσειδώνα» για να ζήσει, διορίσθηκε τον Ιούλιο του 1825 Γενικός Φροντιστής του Στρατοπέδου Αθηνών.
          Εκεί, υπήρξε υπόδειγμα τιμιότητας. Από μια αναφορά του, που σώζεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, προκύπτει ότι σε μια περίπτωση, έκατσε και ξαναμέτρησε  46.000 κεφάλια γιδοπρόβατα, γιατί υποπτεύθηκε ότι οι καταμετρητές εξαγοράσθηκαν από τους  τσοπαναραίους της Αττικής. Αυτό συνέβη τον Ιούλιο του 1825 και το ανέφερε εγγράφως στο υπουργείο Πολέμου.
          «…Περί των άνω ειρημένων γιδοπροβάτων επειδή αμφιβάλω
ότι οι καταμετρηταί οι οποίοι εστάλθησαν υπό των Δημογερόντων, αγοράσθησαν υπό των ποιμένων, διότι πριν φθάσω ενταύθα έβαλαν αυτούς και  εμετρούσαν και επειδή 46.000 κεφάλια μόνον έφεραν καταμετρήσεως λογαριασμού, δια τούτο ηναγκάσθην να καταμετρώ αυτά εκ δευτέρου τώρα».
          Φυσικά τα προβλήματα δεν έλειπαν και τα παράπονα ήταν καθημερινά. Όπως συνέβη, όταν δεν είχε επάρκεια σιταριού για το ψωμί των αγωνιστών και αναγκάσθηκε για να εξοικονομήσει την κατάσταση, ο Κούταβος, να βάλει μέσα και καλαμπόκι ή κριθάρι.


*Κλέφτες σέρνουν το χορό στους Στύλους του Ολυμπίου Διός

          Ο στρατηγός Κατζικογιάννης όμως, που είχε στρατοπεδεύσει στην Αθήνα, έγινε έξαλλος και έστειλε στις 6 Αυγούστου 1825, μια πανταχούσα στον Μαργαρίτη Κούταβο:
          «Κύριε φροντιστή, χαιρετούμεν και σε ειδοποιούμεν ότι η Διοίκησις μας δίνει στάρι, διατί μας στέλνετε και καλαμπόκι; Ημείς αυτό δεν το τρώμε, όμως ή να μας στείλετε καθάριο όπου μας δίνει η Διοίκησις, ειδέ δεν το θέλομεν ολότελα. Ημείς δεν είμαστε κουρούνια οπού να φάμε καλαμπόκι ξερό τώρα τον Αύγουστο. Αυτήνες τις πραμάτειες οπού κάνετε τις ξεύρομε, φθάνει που μας κάνετε πραμάτειες στα γρόσια στους λουφέδες. Στο ψωμί δεν μας κάνετε πραμάτεια. Αύριο το πουρνό να είναι εδώ, ειδέ ερχόμαστε μέσα και παθαίνεις εκείνα πούπαθε η Επιτροπή. Ακόμα χειρότερα αν είναι που το κάνει εσύ θα πάθης του διαβόλου, ειδέ και το κάνουν οι τζαουσάδες, ψωνίζουν αυτοί τον διάβολον…».
          Ο Κούταβος αμέσως με αναφορά του στο υπουργείο Πολέμου γνωστοποίησε τη δύσκολη κατάσταση που εγκυμονούσε κίνδυνο βιαιοτήτων και επεσήμανε:
          «Δια να μην τα πολυλογώ, ανυπόφοροι είναι καθ’ όλα, διότι φέρουν μαζί τους και την βίαν προς εκτέλεσιν των κακών επιχειρημάτων αυτών, αφού εύρουν εναντιότητα. Όθεν μην αναβάλετε τον καιρόν δια να σταλθώσιν αι αναγκαίαι τροφαί, δια να μην συνέβη το απροσδόκητον συμβεβηκός».

*Συναλλαγματική υπογεγραμμένη στις Κυδωνίες

Υποπρόξενος στις Κυδωνίες…

          Ο Μαργαρίτης Κούταβος, με τόσες οικογενειακές αγωνιστικές περγαμηνές, έμεινε τελικά στην ελεύθερη Ελλάδα και αργότερα διορίστηκε υποπρόξενος στις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας. Στη συνέχεια, τοποθετήθηκε υποπρόξενος στη Βάρνα, σε μεγαλύτερη πλέον ηλικία, το 1863. Η τοποθέτησή του έγινε από την Προσωρινή Κυβέρνηση, που είχε εγκατασταθεί αμέσως μετά την έξωση του Όθωνα. Στο Ιστορικό Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών έχει διασωθεί το Βασιλικό Διάταγμα για την τοποθέτησή του. Το υπογράφει ο πρόεδρος της Προσωρινής Κυβέρνησης Ρούφος και ο υπουργός Εξωτερικών Π. Καλλιγάς.


*Ο Μπενιζέλος Ρούφος

          Ο Κούταβος ήταν τότε στην Αθήνα και με επιστολή του στις 29 Αυγούστου, αποδέχθηκε το διορισμό του και ζήτησε από το υπουργείο Εξωτερικών να εγκριθεί η καταβολή των εξόδων του λόγω «της μακρινής και πολυδαπάνου οδοιπορίας» και της πολυάριθμης οικογένειάς του. Ο Μαργαρίτης Κούταβος έφθασε στη Βάρνα του Εύξεινου Πόντου στις 11 Σεπτεμβρίου 1863.

Η απόλυσή του

          Σύντομα όμως θα δοκίμαζε μια δυσάρεστη έκπληξη. Σχεδόν πέντε μήνες μετά την έλευσή του, ειδοποιήθηκε, ότι απολύεται!
          Στις 8 Μαρτίου 1864 στέλνει παραπονούμενος, επιστολή στον υπουργό Εξωτερικών Π. Δεληγιάννη. Γράφει φορτισμένος έντονα για «σφαγιασμό» και «άδικη απόλυση» αν και ήταν αρχηγός εξαμελούς οικογένειας. Και προσθέτει και για το πλοίο του, που πρόσφερε για τις ανάγκες του Αγώνα της Εθνικής Ανεξαρτησίας:
          «Αν δεν ήμην Κύριε υπουργέ, εκ των ετεροχθόνων δεν ήθελον βεβαίως να δυσπραγώ και να ταλαιπωρούμαι ούτω πως, αλλ’ ήθελον και εγώ να χαίρωμαι και να νέμωμαι τους μεγαλυτέρους βαθμούς, αμοιβάς και απολαυάς και να αποζημιωθώ και εγώ εν μέρει τουλάχιστον διά τε το πολεμικόν πλοίον μου ό παρέδωσα εις τας φλόγας και δια τας τόσας δαπάνας εν τω καιρώ εκείνω πραγματικάς».
          Ο Κούταβος, δεν παραλείπει να επισημάνει ότι πολλοί υποδεέστεροί του στο Ναυτικό και στο Στρατό Ξηράς, πήραν βαθμούς χωρίς καν να… μυρίσουν μπαρούτι στη μάχη.
          «… αγωνιστές οίτινες ουδέ τον καπνόν της πυρίτιδος ειδότες, ουδέ τους κρότους των κανονίων ηκούσαντες  κατά την εποχήν εκείνην καθώς εγώ, κατά την κοινήν φράσιν έτρωγα με την χούφταν την πυρίτιδα κανονιοβολών κατά των εχθρών και φρουρίων των ματαιώνων και εμποδίζων πάν κατά των ημετέρων Στρατοπέδων κίνημα, αυτών πάντοτε, και δεν διστάζω μετά παρρησίας να το είπω ότι όσας κανονίων εξεσφενδόνισα Σφαίρας κατά των εχθρών με το πολεμικόν πλοίον μου, ολίγοι ολίγιστοι πρέπει να έρριψαν τοσούτους τουφεκισμούς. Πολλοί λέγω τούτων πλουσιοπαρόχως αντεμείφθησαν. Αν ήμην από καμμίαν των Τριών Νήσων των Ναυτικών ή Πελοποννήσιος ή Στερεοελλαδίτης, ήθελον βεβαίως να χαίρομαι τουλάχιστον και εγώ τον βαθμόν Α΄ Τάξεως πλοιάρχου ή Συνταγματάρχου, ενώ γιγνώσκω καλώς ότι τινές ούτε μακρόθεν είδον τον εχθρόν».
          Ο Μαργαρίτης Κούταβος κλείνει την επιστολή του βάζοντας δίπλα στην υπογραφή του και το βαθμό του «ταγματάρχης»!


*Η Βάρνα σε μεταγενέστερη καρτ ποστάλ

          Λίγες μέρες αργότερα, στις 12 Μαρτίου οι Έλληνες υπήκοοι που ζούσαν στη Βάρνα, έμποροι, γιατροί, επαγγελματίες, συνολικά 50, με επιστολή τους στήριζαν τον Κούταβο, και ζητούσαν να μην απολυθεί. Η επιστολή τους σε επικυρωμένο αντίγραφο έφθασε στο υπουργείο Εξωτερικών και ο τότε υπουργός Π. Καλλιγάς, σημείωσε ιδιοχείρως «Αρχείον» και μονόγραψε το αντίγραφο.  «Αρχείον» σήμαινε, να τοποθετηθεί η αναφορά στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, για να το διαβάζουμε σήμερα εμείς… 


*Οι Κυδωνίες

          Οι επισημάνσεις του Κούταβου, ήταν πέρα για πέρα αληθινές. Μόλις πέρασαν οι κίνδυνοι και άρχισε η πορεία του νέου ελληνικού κράτους, άρχισαν να παραμερίζονται οι αγωνιστές και να επικρατούν οι απόλεμοι, οι άκαπνοι και οι καιροσκόποι, με τοπικιστικά και όχι αξιοκρατικά κριτήρια. Αυτή ήταν η τραγική πραγματικότητα. Ήταν «ετερόχθων»! Ποιος θα τον προστάτευε;
          Τελικά διορίσθηκε υποπρόξενος Βάρνας ο Αριστομένης Δρακόπουλος. Για να εγκριθούν τα οδοιπορικά του, έστειλαν το Βασιλικό Διάταγμα για να το υπογράψει ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ στις 23 Μαΐου 1863, ενώ περιόδευε στο Κατάκωλο!
          Ο Κούταβος, ιπποτικά φερόμενος όταν ήρθε στη Βάρνα ο Δρακόπουλος, του παρέδωσε κανονικά το υποπροξενείο και στις 28 Μαΐου, τον συνόδευσε, όταν επισκέφθηκε επίσημα τις τοπικές αρχές του τόπου. 
          Ο Μαργαρίτης Κούταβος, είναι ένας από τους πολλούς, αλλά αγνοημένους αγωνιστές του 1821, που έζησαν μέσα στη φωτιά του πολέμου, που είδε τις ηρωικές εξάρσεις του αγωνιζόμενου Γένους, που πρόσφερε τα πάντα στην πατρίδα και στο τέλος ένοιωσε στο πετσί του τις βαθιές χαρακιές των διακρίσεων και των αδικιών, από τους άκαπνους που κατέλαβαν θώκους και εξουσίες, εις βάρος των πολεμιστών.

Π.Σ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ


Πηγές- Βοηθήματα

-Ιστορικό Αρχείο Υπουργείου Εξωτερικών.
-Κ. Α. Διαμαντή «Θράκες Αγωνισταί κατά την Επανάστασιν του 1821» τρία ανάτυπα από τον 29ο τόμο του Αρχείου του Θρακικού Λαογραφικού και Γλωσσικού Θησαυρού, 1964.
-Μ. Κούκου «Οι Θράκες στους αγώνες του 21» Από την Θρακική Επετηρίδα του Μορφωτικού Ομίλου Κομοτηνής, τόμος Β΄ 1981.
-Αρχεία Ελληνικής Παλιγγενεσίας, Έκδοση της Βουλής των Ελλήνων, τόμοι 20.

40 σχόλια:

ΖΗΤΩΝ είπε...

Κάτι μου θυμίζει ...κάτι μου θυμίζει αυτή η παλιά ιστορία ...

ΖΗΤΩΝ είπε...

Έτσιπαλαιόθεν ανταμείβει η Ελλάδα τα παιδιά της ... με μονογραφή για το Αρχείο...

SITALKIS είπε...

Έτσι είναι καλή μου φίλη... "Εις το αρχείον" μπήκαν τόσες και τόσες υποθέσεις και αυτή η κίνηση, τόσο εύκολη στους καρεκλοκένταυρους, έβλαψε πολλές φορές το Έθνος.

SITALKIS είπε...

Προσπάθησε να θυμηθείς τι σου θυμίζει... Αξίζει να θυμούμαστε και να συσχετίζουμε... Αυτά είναι διδάγματα της Ιστορίας.

Ανώνυμος είπε...

Αυτή την Ιστορική πραγματικότητα που με μαθαίνεις δεν μου την διδάξαν στο Σχολείο.
Οι γνώσεις σου είναι εκπληκτικές Άραγε ο Έβρος είχε αγωνιστές του 21;
Γρηγόρης

SITALKIS είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ανώνυμος είπε...

Αυτή την Ιστορική πραγματικότητα που με μαθαίνεις δεν μου την διδάξαν στο Σχολείο
Οι γνώσεις σου είναι εκπληκτικές Άραγε ο Έβρος είχε αγωνιστές του 21; Γρηγόρης

SITALKIS είπε...

Γρηγόρη, αν διαβάσεις όλο αυτό το θέμα θα δείς ότι περίπου τα ίδια έλεγε και ο Μαργαρίτης Κούταβος.

Γκαγκαβούζης-Gagavouzis είπε...

καλησπερα!! Μηπως λεω μηπως θα μπορουσαμε με βαση το αρχειο να βρουμε το σημειο βυθισης του πλοιου του αγωνιστη πλην ετεροχθονου αλλα συνθρακιωτη μας!! Λεω μηπως; Διοτι αν ηταν στερεοελλαδιτης ή εκ των τριων νησων θα το ειχαν βρει μεχρι τωρα και θα το ειχαν κανει και μουσειο!! Διαφωνει κανεις;

SITALKIS είπε...

Χρήστο, η ιδέα σου είναι εξαιρετική. Στο υπουργείο Εξωτερικών δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία. Άραγε μήπως στις έρευνές της η Εφορία Εναλίων Αρχαιοτήτων εντόπισε κάτι? Έστω και τυχαία...

Σταυρος Μπαμπαλας είπε...

Τα επισημα καταγεγραμμενα ναθαγεια στις Ελληνικες θαλασσες ειναι περιπου 30000. Βαλε τωρα ποσα απο αυτα τα εξαφανισαν οι τρατεσ που επι δεκαετιες κυριολεκτικα τους Ελληνικους βυθους, καταλαβαινεις τι θα βρεις απο το πλοιο του Κουταβου σημερα....

Ανώνυμος είπε...

Με λυπεί, αλλά δυστυχώς δεν με εκπλήσσει ...

Chryssi Baboura

Ανώνυμος είπε...

Xristina Iosifidou Πολύ καλή η ιστορία του θρακιώτη αγωνιστή

Ανώνυμος είπε...

Ηλίας Κοτρίδης: ".....και όταν η Πατρίδα ελευθερώθηκε, η αμοιβή τους ήταν η περιφρόνηση, ο κατατρεγμός και η φτώχεια"..... Ούτε πρωτοφανές ούτε πρωτάκουστο. «.....Αν ήμην Πελοποννήσιος ή Στερεοελλαδίτης…». Ούτε αυτό είναι πρωτάκουστο, αφού είναι γνωστή η μεταχείριση των Βορειοελλαδιτών σε σχέση με τους Έλληνες της "Παλαιάς Ελλάδος". Έπρεπε να έρθει στην εξουσία ο Καραμανλής για να δούμε Βορειοελλαδίτη στρατηγό.

Ανώνυμος είπε...

Τουλα Τσιαγκιδου Eξαιρετικό και πολύ ωραίες οι φωτογραφίες(να μαθαίνουμε όλοι για ορισμένους άξιους συμπατριώτες μας )Ησυμπεριφορά της πολιτείας δε μα εκπλήσσει (οι έξυπνοι και τα κορόιδα....)

Ανώνυμος είπε...

Χρόνης Νότας Ευχαριστούμε. Πρέπει να τα μαθαίνουμε. Η Ιστορία μας, ανήκει σε όλους !


Ανώνυμος είπε...

Giannis Voulkakis Αν ποτέ γραφεί και διδαχθεί στα σχολεία η πραγματική κι ολοκληρωτική νεοελληνική ιστορία, τότε θα μάθουμε πολλές αλήθειες! Μας πασάρουν ότι θέλουν οι ,,,,, ανθέλληνες! Κάποτε, πριν πολλά χρόνια, κάποιος καθηγητής μου είπε ότι, στο υπουργείο παιδείας ήταν μια ντουζίνα εβραίοι ως σύμβουλοι! Και πόσοι άλλοι υπάρχουν σε μεγάλα πόστα, που δεν έχουν συνείδηση και αίμα ελληνικό!

Ανώνυμος είπε...

Soula Sanskri ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑΝ ΜΟΝΟ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ......ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΑΝΤΕΛΗ,ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ!!!!!!!!!!

SITALKIS είπε...

Ευχαριστώ Σούλα... Έχεις δίκιο... Πολλοί αγωνιστές, αγνοήθηκαν ή παραμερίσθηκαν....

Ανώνυμος είπε...

Πετρος Γεωργαντζης Χρόνια πολλά γιά αύριο κ. Αθανασιάδη και ευχαριστώ πολύ γιά την ανάρτηση των Θρακιωτών αγωνιστών του 21.Θα μου επιτρέψεις να σημειώσω ότι με το πλοίο του Αντ. Βισζίβη, την "Καλομοίρα" μετέβη ο Εμμ.Παππάς από τήν Κπολη στο Αγ. ΄Ορος και με αυτό τελικά εφυγε πρός την Υδρα, μετά την αποτυχία της επαναστάσεως στη Χαλκιδική αλλά στο δρόμο ξεψύχησε επάνω στο πλοίο. Ακόμη ότι περί τους 650 ήταν οι Αινίτες που έλαβαν μέρος στους αγώνες και 75 από αυτούς έπεσαν στα διάφορα πεδία των μαχών. Μια και ο λόγος για τους Αινίτες και την Αίνο αναρτώ στη συνέχεια ειδική σημείωση.

Ανώνυμος είπε...

Ελένη Γκαλδάνα
Πάντα χαίρομαι να μαθαίνω ιστορικές στιγμές που αφορούν στην ιδιαίτερη πατρίδα μας!!

Ανώνυμος είπε...

Chris Ioannidis
Μήπως τα ίδια δεν έκαναν και στην Μαντώ Μαυρογένους, Μπουμπουλίνα, Ματρωζο και επίσης πολλούς απο τους καπεταναιους της ξηράς; Πολλοί κατέληξαν ζητιάνοι για να ζήσουν.
Πολλοί άλλοι που δεν σήκωσαν όχι ντουφέκι, αλλά ούτε το δαχτυλάκι τους εναντίον του Τούρκου, έγειναν οι πολιτικοί και άρχοντες της φτωχής Ελλαδος.
Κάτι παρόμοιο με αυτα που γίνονται και στην σημερινή Ελλαδα, οι ανίκανοι και οι κλέφτες να κυβερνούν και τα πρόβατα, ο λαός να δυστυχή

Ανώνυμος είπε...

Χρύσα Χρυσοπούλου Ζηλιασκοπούλου
Πουθενά στην ιστορία που διδάσκεται στα σχολεία δεν αναφέρεται το όνομά του.Ήταν ετερόχθων ! Υπάρχει μία οδός με το όνομά του στην Αλεξανδρούπολη, για να ψάχνουν οι υποψιασμένοι. Ευχαριστώ , Παντελή για το εμπεριστατωμένο άρθρο.

Ανώνυμος είπε...

Ανθούλα Δαστερίδου
Υπέροχο!Ιστορικές στιγμές που αφορούν την ιδιαίτερη Πατρίδα μας!!!

Ανώνυμος είπε...

Dimitra Kiriazidou
Ευχαριστώ που μας μαθαίνεις ιστορία

Ανώνυμος είπε...

Stamatis Georgoulis
ΠΑΝΤΕΛΗ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΚΑΘΙΣΤΑΣ ΚΟΙΝΩΝΟΥΣ, ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Ανώνυμος είπε...

Kostas Zaxarias
Ιστορικα γεγονοτα που πρεπει να τα γνωριζουμε ολοι. Τα διαβασα ολα και εμαθα ιστορικα γεγονοτα σπανια !!!

Ανώνυμος είπε...

Επειδή ονομάζομαι ΚΟΥΤΑΒΟΣ Νικόλαος καί είμαι από την Ελασσόνα Λάρισας καί επειδή σε όλη την ελληνική επικράτεια δεν υπάρχει άλλος με αυτό το επώνυμο,η ιστορία που μας μαθαίνεις κρίνεται ιδιαιτέρως ευεργετική.Ξέρω ότι το συγκεκριμένο επώνυμο υπάρχει σε οδούς στην ΚΟΜΟΤΗΝΗ και την ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ,αλλά πως βρέθηκε στην ΘΕΣΣΑΛΙΑ δεν γνωρίζω.Πάντως ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.......

Ανώνυμος είπε...

Ανώνυμε φίλε,
Ο αγωνιστής του 1821 Μαργαρίτης Κούταβος ήταν από την Αίνο. Πολλοί Αινίτες μετά το 1922 βρέθηκαν κυρίως στην Αλεξανδρούπολη και λιγότεροι στην Κομοτηνή ή αλλού. Πιθανολογώ ότι μέλη της οικογένειας των Κούταβων είχαν μεταναστεύσει αρκετά χρόνια πριν στην Ανατολική Ρωμυλία. Όταν όμως έγιναν οι διωγμοί των Βουλγάρων στις αρχές του 20ου αιώνα, η μεγάλη μάζα των Ελλήνων μετανάστευσε στη Θεσσαλία. Γι' αυτό έχουμε χωριά όπως Νέα Φιλιππούπολη, Νέα Αγχίαλος κλπ.

Ανώνυμος είπε...

Νίνα Γκούδλη
Η επαναλαμβανόμενη αδικία στην ιστορία της Ελλάδας που δεν διδασκόμαστε!... Ευχαριστώ για τις αλήθειες που μαθαίνω Παντελή από σένα!.. Τιμή στους....." υπέρ πατρίδας δυστυχήσαντας"!.....

Ανώνυμος είπε...

Χρήστος Γεωργιάδης
Καποτε θα πρεπει να ξαναγραφει η Ελληνικη ιστορια ετσι ωστε να αναφερεται σε ολους τους Ελληνεςπου τιμησαν τον πατριοτισμο τους

Ανώνυμος είπε...

https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%95%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7_%CF%83%CF%84%CE%B7_%CE%98%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7

Ανώνυμος είπε...

Βάγιος Αποστολία Μπιτζέκας
Παντελή η ιστορία γράφτηκε για τους νοτιοελλαδιτες εμείς μια ζωή πίσω από αυτούς ακόμα και σημερα η φορεσιά η θρακιωτικη φέτος εντάχθηκε στο μνημείο του αγνώστου στρατιώτη πάντως συχαριστώ για τις αναρτήσεις τις διαβάζω με βουλήμια

Ανώνυμος είπε...

Μιχαήλ Πολυζωίδης
Οι ίδιοι οι Θράκες οφείλουμε στους προγόνους μας, ήρωες κι αγωνιστές να απαιτήσουμε ανάδειξή τους με κάθε τρόπο. Οι ίδιοι οι ΘΡΑΚΕΣ, μόλις βρουν τα πράγματα στην χώρα μας, την κανονικότητά τους, (από την οργανωμένη Εισβολή Επύληδων, που τόσο προκλητικά και προδοτικά για τον Ελληνικό Λαό, που δεν το ανέχεται και που αντιδρά παντί τρόπω, όχι απλά ανέχονται αλλά αληθώς ενισχύουν οι περισσότερο από ύποπτοι "κυβερνώντες" στην εποχή της Νέας Τάξης, που τους ονομάζουν δήθεν, πρόσφυγες και δήθεν λαθρομετανάστες.... κι από τον Νέο Κορωνοϊό, που αν και μη πρωτοφανές στην ιστορία φαινόμενο πανδημίας, τόσο επικίνδυνης κι αόρατης, αλλά και που μας γεμίζει όλους τόσες απορίες και ζοφερά ερωτηματικά, καθώς η υγειονομικοί κίνδυνοι δεν αφορούν την εισβολή και τον λαθροεποικισμό με την βία και της μεσογείου Ελληνικής Επιακρατείας....). Όταν λοιπόν αποκατασταθεί η κανονικότητα, (κι αν γίνει αυτό, καθώς μάλλον στην Ελλάδα μπαίνουμε σε τρομακτική Εθνική δύνη....), πρέπει επιτέλους μόνοι μας οι Θράκες, να γράψουμε την Εθνική Νεότερη Ιστορία της, σε όλες τις πόλεις της ΜΕ ΜΑΡΜΑΡΟ. Δηλαδή με Αδριάντες και Προτομές Παντού των Εθνικών της Ηρώων. Με σημειώματα επί του μαρμάρου των βάθρων των μορφών τους, με υπερεαλισμό κι όχι με δήθεν μνημεία, εμετικής αισθητικής όπως ο κάθε δήθεν καλλιτέχνης φρονεί... Έτσι πράττουν οι ίδιοι οι λαοί και οι ίδιοι οι απόγονοι και οι συμπατριώτες τους, και ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ από καμία πολιτεία να πράξει τίποτε απολύτως... Εμείς είμαστε η ίδια η πολιτεία, ο ίδιος ο λαός της Θράκης. Εμείς είμαστε και οι Πελοποννήσιοι πλέον και οι Μωραϊτες και οι Στερεοελλαδίτες και με ενοχλεί αυτή η ενδημική κακομοιριά και η μιζέρια στην Θράκη. Η ΕΝΔΗΜΙΚΗ ΑΒΕΛΤΗΡΙΑ.... Λες και είμαστε ξένοι και δούλοι μέσα στην ίδια την γη μας !! Μέσα στον ίδιο μας τον τόπο και μεμψιμοιρούμε, σαν παρακατιανοί. Αυτό το παράπονο χωρίς έργα, χωρίς δράση..., δεν το ανέχομαι πια. Αυτό το άδικο μεν και υπαρκτό γεγονός της απαξίωσης και της αποσιώπησης της προσφοράς της Θράκης μας, στην παλιγεννεσία, (που και πάλι δειλία και ραγιαδισμό της συνόλης Ελλάδος μαρτυρεί απέναντι και στην Τουρκία και στην Βουλγαρία ακόμη, που ενοχλούνται στην Θράκη και στα απίστευτα δεινά που επέβαλλα στον λαό της... και φυσικά τον πατερναλισμό και τους πολιτικούς λόγους τον νοτίων Ελλήνων σε βάρος των βορείων. Όμως τα χρόνια άλλαξαν, η μακρά Ειρήνη επιτρέπει πλέον και στον Θράκα και στον κάθε βόρειο, μόνος του να πράξει για την ανάδειξη της ιστορίας του. ΜΕ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ, ΜΕ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑ. Ο Πελοποννήσιος ωρέ θα σου αναδείξει τον Θράκα ήρωα...;;; ΦΤΑΝΕΙ η δικαιολογία, η κλάψα, η μιζέρια, η οκνηρία κι ο ΡΑΓΙΑΔΙΣΜΟΣ. ΤΕΛΟΣ !!! Μόνος σου πράξε το αυτονόητο... Δήμους έχουμε, πόλεις έχουμε, Δημάρχους έχουμε. ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ να φτιάξουμε αδριάντες ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΗΡΩΩΝ, να γεμίσουν οι πλατείες και οι κορυφές των λόφων. Την λευτεριά και την αξία δεν την καρτεράς από αλλού... ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙΣ. ΤΗΝ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙΣ. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ .... !!! Και κάνεις όλους να σε σεβαστούν και να αναγνωρίσουν τη αλήθεια σου. Σε όλες τις πόλεις λοιπόν της Θράκης, σε κάθε Θρακικό Σύλλογο ανά την Ελλάδα. Έστω μια μαρμάρινη πλάκα με όλα τα ονόματα των Ηρώων μας, όπου κι αν ζουν οργανωμένα ΘΡΑΚΕΣ, σε όλη την Ελλάδα. Όχι μόνον γίκνες και αηδίες και ραγιάδικα τραγούδια που διαιωνίζουν την κακομοιριά και την μνήμη του υποδούλου, αλλά το ύψος και την τόλμη του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Ο Δικηγόρος Πολυζωίδης Μ.Α., με το όνομα το Ενδόξου Δικαστού του 1821, Διδυμότειχο - Αλεξανδρούπολη της Θράκης, 25-3-2020. Υ.Γ. Αξιόλογε κ. Αθανασιάδη δικό σας...

SITALKIS είπε...

Φίλτατε, όλες οι διαπιστώσεις σου αφορούν το παρελθόν και συμφωνώ με αυτές. Όμως τώρα η Θράκη διαθέτει νέο αίμα, πολλούς νέους επιστήμονες, αλλά και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης με το Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας, που μπορούν να ανοίξουν όχι μονοπάτια, αλλά λεωφόρους στην έρευνα και την ανάδειξη της ιστορίας της Θράκης, με εργασίες μεταπτυχιακές ή διδακτορικές, με συγγραφικό έργο κ.λπ. Σε όλα αυτά βάζω μια προϋπόθεση, που τη θεωρώ απαραίτητη. Να οργανωθούν όλα έτσι, που η νέα γνώση που αποκτάται να διασπείρεται σε όλους τους Θράκες, σε όλες τις σχολικές και τις σπιτικές βιβλιοθήκες και να μην μένει σκονισμένη σε ολόκλειστα ντουλάπια. Όσα δεν μας διδάσκονται στα σχολεία, να μπορούμε να τα διαβάζουμε στο σπίτι μας και να μαθαίνουμε συνεχώς. Έχω αισιοδοξία ότι κάτι θα αλλάξει στο μέλλον. Η νέα γενιά Θρακών ιστορικών θα βελτιώσει το κλίμα.

Ανώνυμος είπε...

Μιχαήλ Πολυζωίδης
ΣΩΣΤΑ και δεν υπάρχει πλέον καμία απολύτως δικαιολογία.

Ανώνυμος είπε...

ημητρης Αλεξιου
ΈΤΣΙ ΓΊΝΕΤΑΙ ΠΆΝΤΑ.
ΑΥΤΟΊ ΠΟΥ ΔΊΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΏΝΑ ΜΕ ΑΝΙΔΙΟΤΈΛΕΙΑ.
ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΑΠΝΟΙ ΝΑ ΈΧΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΝΌΜΙΑ

Ανώνυμος είπε...

Eleni Chioni
Θλιψη ,,,,Γιατι ειναι πολλα και παρομοια τετοια συμβαντα Παντελη,,Εξαιρετικη και λεπτομερης αναρτηση!!

Ανώνυμος είπε...

Δεδελούδης Ελευθέριος
Κύριε Παντ. Αθανασιάδη, καλή η εσπέρα σας. Σας ευχαριστώ δια την ενημέρωσιν. Όλοι αυτοί οι γενναίοι εθυσιάσθησαν δια την ελευ-θερίαν της Πατρίδος,της Ελλάδος, αλλ΄ αδικήθηκαν κατάφορα και αυτό θλίβει κάθε άνθρωπον . < Πολλά τα δεινά κουδέν ανθρώπου δεινότερον πέλει > ( Πολλά τα φοβερά και ουδέν φοβερότερον του ανθρώπου.) Αυτή είναι η διαπίστωσις του Σοφοκλέους . Καλό ξημέρωμα. .

Ανώνυμος είπε...

Panagiota Pitiakoudi
Νομοτέλεια... δυστυχώς

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...