Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2018

Φάκελος της Κύπρου : «Αλέξανδρος εισήχθη εις κλινικήν»

ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 

*Μακάριος, Γεώργιος Παπαδόπουλος, Στυλιανός Παττακός




*Το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου
μέσα από την κατάθεση του ανθρώπου
που σχεδίασε την επιχείρηση.
*Οι συνομιλίες Κομπόκη- Ιωαννίδη,
και το άνοιγμα του δρόμου του Αττίλα.






Γράφει ο Λάμπρος Σταυρόπουλος



Το άνοιγμα του Φακέλου της Κύπρου, ένα διαχρονικό αίτημα δεκαετιών προκειμένου να χυθεί φως πάνω στις συνθήκες, στα γεγονότα και στα πρόσωπα που συνετέλεσαν στην κυπριακή τραγωδία, δίνει σίγουρα ένα έναυσμα για βαθύτερη μελέτη και έρευνα και εξαγωγή συμπερασμάτων. Βεβαίως ευθύνες ουδέποτε αποδόθηκαν στους υπευθύνους παρά τις προσπάθειες που έγιναν με τη συγκρότηση της Ειδικής Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής που ασχολήθηκε με την υπόθεση από τον Φεβρουάριο του 1986 έως τον Μάρτιο του 1988.
Το πόρισμα της τότε πλειοψηφίας του ΠαΣοΚ, όπως και οι πορισματικές εκθέσεις των άλλων κομμάτων που το συνόδευαν, δεν έφθασε ποτέ προς συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής. Η λήθη επισκίασε τα συγκλονιστικά γεγονότα και τις τεράστιες ευθύνες που απέρρεαν και οι οποίες οδήγησαν στην προδοσία της Κύπρου- το οργανωμένο από τη χούντα πραξικόπημα κατά του Μακαρίου στις 15 Ιουλίου 1974 που άνοιξε τον δρόμο για την τουρκική εισβολή της 20ής Ιουλίου και της 14ης Αυγούστου, οδηγώντας στην παράνομη κατοχή του βόρειου τμήματος της νήσου.
Στους τέσσερις πρώτους τόμους που δόθηκαν στη δημοσιότητα από τον Πρόεδρο της Βουλής Ν. Βούτση και είναι σε ελεύθερη πρόσβαση μέσω της ιστοσελίδας της Βουλής, περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων και οι καταθέσεις των πρωταγωνιστών του πραξικοπήματος κατά του Μακαρίου, οι οποίες δεν είχαν εντοπιστεί μεταξύ των φακέλων που ανέσυραν οι αρμόδιοι από τα υπόγεια του Κοινοβουλίου και χρειάστηκε να απομαγνητοφωνηθούν παρά τις τεχνικές δυσκολίες λόγω παλαιότητας, από το ηχητικό υλικό των καταθέσεων που είχε καταγράψει η Εξεταστική Επιτροπή. Τραγική ειρωνεία: κανένας τους δεν τιμωρήθηκε και όλοι αποστρατεύθηκαν με τον στρατιωτικό τους βαθμό σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, καθώς «εκτελούσαν εντολές». Από τις καταθέσεις τους προκύπτει ο ακραίος τυχοδιωκτισμός των στρατοκρατών της Αθήνας παρά τους εθνικούς κινδύνους που ανοίγονταν, το μίσος κατά του Μακαρίου, αλλά και η ανικανότητα και η αδυναμία να προβλέψουν και φυσικά να αποκρούσουν τους τουρκικούς εισβολείς.


*Ο συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κομπόκης


Ο έμπιστος του Ιωαννίδη


Ένα από τα πρόσωπα-«κλειδιά» του πραξικοπήματος κατά του Μακαρίου ήταν ο συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κομπόκης, ο οποίος είχε τεθεί προσωπικά από τον «αόρατο δικτάτορα» Ιωαννίδη επικεφαλής της οργάνωσης της επίθεσης στο Προεδρικό Μέγαρο στη Λευκωσία. Είχε υπάρξει υπασπιστής του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου και η γυναίκα του κυρία των τιμών της Άννας-Μαρίας, ενώ είχε θητεύσει και στην ΚΥΠ (αποστρατεύθηκε το 1975 με τον βαθμό του συνταγματάρχη). Η κατάθεσή του ενώπιον των μελών της Εξεταστικής Επιτροπής παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς εμφανίζεται ως ο άνθρωπος που βρισκόταν στο επίκεντρο της «ειδικής επιχείρησης», όπως την αποκαλεί, αποφεύγοντας τον όρο πραξικόπημα, και επιπλέον φέρεται ως ο αξιωματικός εκείνος που εμπιστεύθηκε ο Ιωαννίδης για να επιτελέσει το καταστροφικό σχέδιό του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ισχυρισμός του ότι ο δικτάτορας δεν ήθελε επ’ ουδενί να σκοτωθεί ο Μακάριος και τον εμφανίζει να δίνει ρητές οδηγίες προς αποφυγή ενός τέτοιου ενδεχομένου. Ο λόγος δεν ήταν άλλος από το ότι τυχόν θάνατος του Μακαρίου θα γύριζε μπούμερανγκ για τη χούντα των Αθηνών. Βεβαίως ο Μακάριος κατόρθωσε να φυγαδευθεί εγκαίρως και να γλιτώσει, καθώς το Προεδρικό Μέγαρο δέχθηκε σφοδρή επίθεση πυρών ενώ κάηκε σχεδόν ολοσχερώς… από βραχυκύκλωμα λόγω πυρών ή από τροχιοδεικτικά βλήματα που προκάλεσαν πυρκαγιά, όπως υποστήριξε ο Κομπόκης στην κατάθεσή του.
Δύο εβδομάδες πριν από το πραξικόπημα, στην Αθήνα συγκαλείται σύσκεψη από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων προκειμένου να καθοριστούν οι λεπτομέρειες και να οργανωθεί η επιχείρηση. Στη σύσκεψη εκείνη ο αρχηγός, στρατηγός Μπονάνος επικαλείται την τουρκική απειλή, την εμφάνιση του «Τσανταρλί» στο Αιγαίο για έρευνες και τις διπλωματικές πιέσεις που ασκούνταν προς την ελληνική πλευρά «για τακτοποίηση του θέματος Αιγαίου και Κύπρου». Και ενημερώνει τους αξιωματικούς ότι από καιρό ήθελε η Αθήνα την ενίσχυση του οπλισμού της Εθνικής Φρουράς αλλά «δεν μπορέσαμε να συμφωνήσουμε ποτέ με τον Μακάριο».
*Το βομβαρδισμένο Προεδρικό Μέγαρο της Λευκωσίας


Το σχέδιο και οι στόχοι


Όπως είπε στους παρισταμένους, η απειλή από πλευράς Τουρκίας είναι ορατή. Κατόπιν τούτου, τους ανακοίνωσε, σύμφωνα με την κατάθεση του Κομπόκη, ότι «απεφασίσθη από την ηγεσία να γίνει η απομάκρυνσις του Μακαρίου από την κυβέρνηση της Κύπρου, να τοποθετηθεί άλλη κυβέρνησις, συνεργάσιμος, για να επιτύχουμε τον εξοπλισμό της Εθνικής Φρουράς, την οχύρωση της Κύπρου, που ειρήσθω εν παρόδω ήτο μηδενική, παρά τα αντίθετα λεγόμενα».
Το σχέδιο είχε ως εξής: Καθοριζόταν η ημέρα ενεργείας, 15η Ιουλίου, η ώρα, 8.15 το πρωί, καθορίζονταν οι στόχοι, οι οποίοι ήταν Αρχιεπισκοπή, Προεδρικό- στόχοι συμβολικοί, στόχοι κυβερνητικής δυνάμεως. «Έστω και αν δεν υπάρχει κανένας μέσα, πρέπει να καταληφθούν. Είναι ερείσματα εξουσίας» τους ειπώθηκε. Ακόμα, το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, το Κέντρο Επικοινωνιών της Λευκωσίας, το αεροδρόμιο, η έδρα των δύο επικουρικών μονάδων (ειδικές δυνάμεις ασφαλείας που φορούσαν τη στολή της αστυνομίας).
Ένας ελιγμός παραπλανητικός ήταν με την κατάληψη του ΡΙΚ, η πρώτη ανακοίνωση να λέει ότι ο Μακάριος είναι νεκρός. Εκείνη τη στιγμή επενέβη ο Ιωαννίδης και είπε: «Κύριοι, αυτό ίσως εσείς δεν το ξέρετε, αλλά εγώ που έχω λάβει μέρος και σε κινήματα παλαιότερα ξέρω πόσο καταλυτική επίδραση έχει στους αντιπάλους: μόλις ακούσουν ότι ο Μακάριος είναι νεκρός, οι φρουρές του Μακαρίου θα παραλύσουν».

Άρχισε μια συζήτηση εάν δεν είναι νεκρός ο Μακάριος τι μέλλει γενέσθαι. Εκεί είπε ο Ιωαννίδης ότι βεβαίως «υπάρχει το ενδεχόμενο να παραδοθεί αμέσως όλο το προσωπικό το οποίο βρίσκεται στο Προεδρικό Μέγαρο, οπότε θα είναι όλοι ζωντανοί»– μεταξύ αυτών και ο Μακάριος – και τότε «θα υπάρξει ειδικός χειρισμός του θέματος».
Οι οδηγίες επ’ αυτού δόθηκαν στον Κομπόκη ιδιαιτέρως από τον ίδιο τον Ιωαννίδη, ο οποίος τον πήρε παράμερα και αφού τον δέσμευσε με τον λόγο της τιμής του να μην πει τίποτα, έθεσε υπό τις διαταγές του την ελαφρά επιλαρχία τεθωρακισμένων, η οποία θα ενεργούσε στο Προεδρικό Μέγαρο. Ο Κομπόκης τον εμφανίζει να του είπε: «Και θα ήθελα να μου εξασφαλίσετε τη ζωή του Μακαρίου και τη διαφυγή του από την Κύπρο. Και μου εξήγησε αμέσως τον λόγο. Εάν σκοτωθεί ο Μακάριος, κατά την ενέργεια αυτή, οι μισοί Κύπριοι θα πρέπει να ξεχάσουμε σχεδόν διά παντός ότι είναι Ελληνες. Θα μας μισήσουν κυριολεκτικά. Λατρεύουν τον Μακάριο και θα μας θεωρούν δολοφόνους, ενώ μέχρι τώρα μας λένε τουλάχιστον μόνο καλαμαράδες».
*Άρματα στους δρόμους της Λευκωσίας στις 15 Ιουλίου 1974

Ο Κομπόκης τον ρώτησε γιατί δεν το λέει ανοιχτά και στους άλλους. «Αν το καταστήσω γνωστό σ’ αυτόν τον κόσμο που με περιβάλλει και σ’ αυτόν τον κόσμο που με στηρίζει, είναι πάρα πολύ πιθανόν να με καθαιρέσουν αμέσως» του είπε υποτίθεται εκείνος, επισημαίνοντάς του ότι όλοι αυτοί ήταν άνθρωποι του Παπαδόπουλου, τους οποίους χρησιμοποίησε στηριζόμενος στα σφάλματα του τελευταίου, μεταξύ των οποίων και η απόσυρση της μεραρχίας από την Κύπρο. «Τον κατηγορούσαν ευθέως ότι άφησε το νησί ακάλυπτο, κάτω. Και το χρησιμοποίησα εγώ, για να τους πάρω στην πλευρά τη δική μου» είπε στον Κομπόκη, για τον οποίο γνώριζε ότι ενώ είχε προσεγγιστεί από τον Παπαδόπουλο και τον Παττακό, δεν συμμετείχε στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967.
*Παπαδόπουλος και Ιωαννίδης 


Τα δύο σκέλη της επίθεσης στο Προεδρικό


Ο Κομπόκης κατέστρωσε το σχέδιο της επίθεσης στο Προεδρικό Μέγαρο. Το σχέδιο είχε δύο σκέλη: το ένα ήταν να μη σκοτωθεί κατά λάθος ο Μακάριος λόγω της ανταλλαγής πυρών και το δεύτερο πώς θα διέφευγε από την Κύπρο προκειμένου να μην κινητοποιήσει τον κόσμο. «Σαν στρατιωτικός στόχος ο Μακάριος ήταν ένα πραγματάκι, θα μου επιτρέψετε να πω, ένα στοχάκι. Είχε 50-60 ανθρώπους υπερασπιστάς, θα πήγαινα εγώ τώρα, θα πήγαινε ο Κορκόντζελος (σ.σ.: πήρε μέρος στην επίθεση) με δύο φάλαγγες τεθωρακισμένων, πυροβόλα μπροστά στα άρματα, καταδρομείς επάνω, τι αντίσταση να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι; Πίστευα μάλιστα εγώ, κι εκεί έπεσα έξω, ότι μόλις θα τα έβλεπαν αυτοί οι άνθρωποι θα φεύγανε, ούτε καν θα περιμένανε. Αλλά αυτοί αντέστησαν και είχε σημαντικές απώλειες το τμήμα αυτό, το δικό μας, εν αντιθέσει με την Προεδρική Φρουρά που δεν είχε καμία. Καμία, ούτε τραυματία» ανέφερε στην κατάθεσή του. Μάλιστα ήθελαν «να δοθεί η εντύπωσις με ισχυράν κρούσιν, όπως θα εγίνετο, ότι πράγματι οι φάλαγγες αυτές οι δύο που πηγαίνανε προς το Προεδρικό δεν επρόκειτο να αφήσουν τίποτα όρθιο». Και αυτό καθώς «έπρεπε να τρομοκρατηθεί ο Μακάριος, διότι ήτο ενδεχόμενο να μην ετρομοκρατείτο πράγματι και να μη φύγει».
Ο Μακάριος διέφυγε από την αφύλακτη πίσω πλευρά του Προεδρικού Μεγάρου. Ο Κομπόκης κατέθεσε ότι είχε κλείσει τις άλλες οδούς διαφυγής και είχε αφήσει αυτήν που έβγαζε προς το Τρόοδος και από εκεί ο Μακάριος θα είχε δύο δρόμους: ο ένας οδηγούσε προς την Πάφο, τον οποίο και ακολούθησε, και ο άλλος προς τις βρετανικές βάσεις στο Ακρωτήρι. Από την Πάφο ο ανατραπείς αρχιεπίσκοπος Μακάριος θα αναγγείλει μέσω ραδιοφωνικού μηνύματος ότι είναι ζωντανός, διαψεύδοντας όσα μετέδιδαν οι πραξικοπηματίες μέσω του κρατικού ραδιοσταθμού που είχαν καταλάβει, και ότι «το πραξικόπημα της χούντας απέτυχε». «Ήμουν ο στόχος. Και όσο είμαι ζωντανός, η χούντα στην Κύπρο δεν θα περάσει» θα πει, επισημαίνοντας ακόμα ότι «η χούντα αποφάσισε να καταστρέψει την Κύπρο, να τη διχοτομήσει, αλλά δεν θα το επιτύχει». Τελικώς όμως το επέτυχε, ανοίγοντας τον δρόμο στον «Αττίλα». Ο Μακάριος διέφυγε από την Κύπρο, κάτι που σύμφωνα με τον Κομπόκη επεδίωκε ο Ιωαννίδης, «διότι ενδέχετο να κινητοποιήσει κόσμο και να έχουμε άλλου είδους προβλήματα, όπως σχεδόν έγινε ή παραλίγο θα γινότανε», όπως κατέθεσε.


Λάμπρος Σταυρόπουλος

12 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Andreas Makrides
Καλό είναι να αναφέρουμε Παντελή κάπου, πως πλέον ο φάκελος της Κύπρου - σε ό,τι αφορά τουλάχιστον τις καταθέσεις που δόθηκαν στην κοινοβουλευτική Επιτροπή - εκτίθεται στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Βουλής για όποιον έχει τη διάθεση και το κουράγιο να τον μελετήσει.

Στην ιστοσελίδα έχουν αναρτηθεί οι πρώτοι τέσσερις τόμοι - και έπεται συνέχεια...

https://library.parliament.gr/.../%CE%A6%CE%AC%CE%BA%CE...
Διαχείριση

LIBRARY.PARLIAMENT.GR
Βιβλιοθήκη της Βουλής > Συλλογές > Αρχεία > Φάκελος Κύπρου

SITALKIS είπε...

Ανδρέα, το αναφέρει αυτό ο Λάμπρος. Αλλά καλά κάνεις και βάζεις το link.

Ανώνυμος είπε...

Vasso E. Morali
Τόσες προδοσίες μαζεμένες, είναι απίστευτο πώς ακόμα στέκετ' όρθιος ο Ελληνισμός!..

Ανώνυμος είπε...

Kostas Patialiakas
Η ανακίνηση του θέματος του φακέλου της Κύπρου μόνο σε ενημέρωση αποσκοπεί, μια που οι υπεύθυνοι έχουν αποδημήσεις εις Κύριο. Μόνο ιστορικό ενδιαφέρον έχει πλέον. Άπό καιρό έχω λάβει από την Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού αντίγραφο των πορισμάτων. Ο Ιωαννίδης και ο Ανδρουτσόπουλος δεν κατέθεσαν επικαλούμενοι δικονομικές διατάξεις, καθ΄ην στιγμή ήταν ποινικά υπεύθυνοι. Λυπηρό είναι το γεγονός ότι ο Ιωαννίδης δεν άφησε απομνημονεύματα ή άλλα στοιχεία για το πραξικόπημα,. Γιατί; Άγνωστο.

SITALKIS είπε...

Έχουν ευθύνη ως προς την απόσυρση της Μεραρχίας από την Κύπρο. Και επιπλέον αποδείχθηκε η κακή κατάσταση στο στράτευμα, από την γελοία επιστράτευση, που έδειξε τις οργανωτικές αμέλειες. Η κακή οργανωτική κατάσταση της επιστράτευσης βαρύνει και αυτούς.

Ανώνυμος είπε...

Ραϊκούδης Κωνσταντίνος
Όταν αποσύρθηκε η μεραρχία πρωθυπουργός ήταν ο Κόλλιας, εάν θυμάμαι το όνομα, έμπιστος του βασιλιά που έφυγε τον Δεκέμβριο του 67 μαζί του μετά το αποτυχημένο αντιπραξικόπημα! έπι Παπαδόπουλο δόθηκαν χρήματα για εξοπλισμούς στις ένοπλες δυνάμεις κ δεν παίρναμε δωρεές απο δεξιά κ αριστερά όπως πριν! Το ότι ο Ιωαννίδης με τους υπόλοιπους αποδείχτηκαν ανίκανοι σε θέματα διοίκησης δεν βαρύνει τον Παπαδόπουλο που μετά τα γεγονότα του πολυτεχνείου τελούσε υπό καθεστώς κατοίκων περιορισμού! τον βαρύνει μόνο ότι τον άφησε να είναι διοικητής στην ΕΣΑ και δεν τον έδιωξε ενώ έκανε αίσχη!

SITALKIS είπε...

Ο Κόλλιας ήταν πρωθυπουργός, αλλά δεν ασκούσε εξουσία. Χρήματα δόθηκαν για τις ένοπλες δυνάμεις, αλλά η επιστράτευση έδειξε άλλα. Συνέβη να επιστρατευθώ και μάλιστα στον Έβρο και έχω να αφηγηθώ αρκετά για την κακή κατάσταση που επικρατούσε ακόμα και στον Έβρο.

Ανώνυμος είπε...

Ραϊκούδης Κωνσταντίνος
Οι δύο δίπλα στον Μακάριο ήταν τελικά αυτοί που πλήρωσαν το μάρμαρο, χωρίς να φταίνε!!

Ανώνυμος είπε...

Κιμων Βρεττος
Οι πληγές της Κύπρου είναι πάντα ανοιχτές...... Αισχος !!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Tassos Karkas
Παντελή.. όταν μιλάμε για μεραρχία,μιλάμε για την λεγόμενη μεραρχία ΄΄Παπανδρέου΄΄ την οποία είχε συγκροτήσει η κυβέρνηση Γ.Παπανδρέου (1963-1964) και την είχε στείλει στην Κύπρο.Η μεραρχία αυτή έκανε φρούριο την Κύπρο αλλά την διέλυσε και την έστειλε πίσω στην Ελλάδα ο Παπαδόπουλος, πριν συμπληρώσει χρόνο η πραξικοπηματική και προδοτική κυβέρνησή του τον Νοέμβριο του 1967, αφήνοντας την έτσι στο έλεος των Τούρκων. Όταν ο επίορκος καραβανάς ρωτήθηκε από την επιτροπή της Βουλής που είχε συγκροτηθεί για την εισβολή στην Κύπρο γιατί την απέσυρε,δεν απάντησε ευθέως αλλά είπε.. τι να κάνω ήταν αίτημα υψηλόβαθμου στελέχους της κυβέρνησης των ΗΠΑ και εννοούσε τον Σάϊρους Βάνς.Να θυμίσω ότι ο εν λόγω σωτήρας,από ότι γράφει στα απομνημονεύματά του ο ΚΙμ Φίλμπι ,διπλός πράκτορας Αγγλο- Αμερικανών και Ρώσων που αυτομόλησε στην Μόσχα,ο Παπαδόπουλος ήταν έμμισθος πράκτορας της ΣΙΑ και ο πρώτος που, έστω και με πραξικόπημα,που έγινε κυβερνήτης σε μια ευρωπαϊκή χώρα.Εμείς βέβαια θυμόμαστε και την συνάντηση των χουνταίων με τους Τούρκους στην Ανδριανούπολη και το φιάσκο που έπαθαν, κάτι που μετέπειτα στοίχισε τα μέγιστα στην Κύπρο και στην χώρα ,όταν έδωσαν στους Τούρκους να καταλάβουν για ποιους πρόκειται..

Ανώνυμος είπε...

Ραϊκούδης Κωνσταντίνος
Από στρατιωτική άποψη και να έμενε στην Κύπρο η μεραρχία δέν θα άλλαζε κ πολλά στην εισβολή διότι ένα νησί δίπλα στα τουρκικά παράλια και χωρίς αεροναυτικές δυνάμεις δεν θα άντεχε και πολύ! Εξάλλου ακόμη και σήμερα η Κύπρος δεν διαθέτη αεροπορία και ναυτικό! και εμείς έχουμε χάσει την όποια υπεροχή διαθέταμε σε αυτούς τους τομείς!Οι φωτογραφίες που κυκλοφορούν απο το σημείο τις απόβασις, δείχνουν και το μέγεθος τις προδοσίας που συντελέστηκε εκεί και απο τον Ιωαννίδη και από τον Καραμανλή!ένα παράδειγμα είναι τα αεροπλάνα φαντομ που αγοράσαμε το 1970 από τις ΗΠΑ και πέταξαν πρώτη φορά στην παρέλαση τις 25/03/78 διότι ήταν καινούργια και μπορεί να τα χάναμε σύμφωνα με τον Αβέρωφ που ήταν υπουργός άμυνας τον Άυγουστο του 74!

Ανώνυμος είπε...

Tassos Karkas
Η συνάντηση έγινε στους Κήπους του Έβρου τον Σεπτέμβριο του 1967 (και όχι στην Αδριανούπολη,όπως από παραδρομή έγραψα) και συμμετείχαν από την πλευρά μας ο Κόλλιας και ο Παπαδόπουλος και από την πλευρά των Τούρκων ο Ντεμιρέλ όπου συμφωνήθηκε και η αποχώρηση της μεραρχίας Παπανδρέου από την Κύπρο.Δεν είμαι στρατιωτικός ,αλλά πουθενά δεν έχει γραφτεί ότι η παραμονή της μεραρχίας στην Κύπρο δεν αποτελούσε και έναν σοβαρό -σοβαρότατο αποτρεπτικό παράγοντα σε μία ενδεχόμενη τουρκική εισβολή,αντιθέτως όταν η μεραρχία απεσύρθη αδυνάτισε η όποια άμυνα της και άνοιξε η κερκόπορτα της εισβολής των Τούρκων.Το τι λένε οι χουντικοί για να αποσείσουν τις εγκληματικές ευθύνες τους ρίχνοντας τις ευθύνες του ο ένας στον άλλον παραμύθια μάντορλες.Άλλωστε η ομολογία του Παπαδόπουλου στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής,που ανάφερα παραπάνω είναι φανερή για ποιον τα συμφέροντα υπηρετούσε και απο τότε, από την λεγόμενη 8ετία Καραμανλή όταν τον είχαν φυτέψει στην περιβόητη Επιτροπή Αντικομμουνιστικου Αγώνα..Όχι και να αθωώσουμε τον επίορκο, μοιχεπιβάτη και βιαστεί βιαστή της Δημοκρατίας..

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...