Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Κάποτε υπήρχαν ήρωες και πατριώτες…

*Ο Γεώργιος Καπιτσίνης. Από την εφημερίδα "Χρόνος" της 18ης Νοεμβρίου 1912

*Η περίπτωση του βουλευτή και στρατιωτικού

Γεωργ. Καπιτσίνη, που επέστρεψε από τις ΗΠΑ

και έπεσε μαχόμενος στη Σιάτιστα το 1912

Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης 
               
                Η εποχή μας και η κοινωνία μας έχουν ανάγκη από φωτεινά παραδείγματα φιλοπατρίας. Η καλώς εννοούμενη φιλοπατρία έχει υποστεί σαν έννοια διαστρεβλώσεις τόσο από αριστερά όσο και από δεξιά. Η Άκρα Αριστερά, διέβαλε την φιλοπατρία ως ροπή προς τον εθνικισμό. Η  Άκρα Δεξιά είδε την φιλοπατρία ως κριτήριο διαχωρισμού των πολιτών σε καλούς κακούς. Μύλος, δηλαδή…
                Οι Βαλκανικοί πόλεμοι ωστόσο, υπήρξαν η καλύτερη συγκυρία στην νεώτερη ιστορία για να εκδηλωθούν ανεπανάληπτα παραδείγματα ανιδιοτελούς φιλοπατρίας, χρήσιμα να προβάλλονται ακόμα και στην εποχή μας. Ειδικά στην εποχή μας, που έχουν απαξιωθεί πολλοί θεσμοί και πρόσωπα, με πρώτους τους πολιτικούς, είναι χρήσιμο να ανακαλούμε στη μνήμη μας, ακόμα και να προβάλλουμε τέτοια παραδείγματα.
                Για το λόγο αυτό, σήμερα θα μιλήσουμε για την περίπτωση του Γεωργίου Καπιτσίνη, που ήταν στρατιωτικός, διετέλεσε βουλευτής, μετανάστευσε στην Αμερική και επέστρεψε για να πάρει μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμου του 1912-13, όταν έπεσε ηρωικά μαχόμενος.


                Στον άτυχο πόλεμο του 1897, ως ανθυπολοχαγός της πυροβολαρχίας του θρυλικού Σταμάτη Μήτσα (Για την προσφορά της οικογένειας Μήτσα στην πατρίδα, βλέπετε στη θέση http://sitalkisking.blogspot.gr/2013/08/blog-post_4.html )    ανδραγάθησε και τραυματίσθηκε. Πήρε προαγωγή, αλλά βαθύτατα επηρεασμένος από την εθνική απογοήτευση, που προκάλεσε αυτός ο πόλεμος, νιώθοντας θιγμένο το φιλότιμό του όπως και πολλοί άλλοι αξιωματικοί, απομακρύνθηκε προσωρινά από το στράτευμα.
*Απόσπασμα από τα Επίσημα πρακτικά της Βουλής 
με αναφορά στο όνομα του Γεωργίου Καπιτσίνη

                Οι συμπολίτες του στην περιοχή της Επιδαύρου Λιμηράς, (της ευρύτερης δηλαδή περιοχής της Μονεμβασίας) τον τίμησαν και τον εξέλεξαν βουλευτή κατά τα έτη 1902-1904. Αργότερα παραιτήθηκε οριστικά από το στράτευμα.
                Χαρακτήρας ριψοκίνδυνος, ασφυκτιούσε και έτσι αποφάσισε να μεταναστεύσει στην Αμερική για να αναζητήσει νέους κόσμους. Εκεί ασχολήθηκε με το νεοφανές αεροπλάνο  και πολύ σύντομα οι εφημερίδες του Νέου Κόσμου, άρχισαν να δημοσιεύουν φωτογραφίες του, αφού είχε αναδειχθεί σε αεροπόρο πρώτης τάξεως.
                Όταν το 1912 αναγγέλθηκε η επιστράτευση λόγω των Βαλκανικών Πολέμων, τα παράτησε όλα και επέστρεψε ατμοπλοϊκώς στην Ελλάδα. Το ταξίδι του δεν ήταν εύκολο. Κράτησε 40 μέρες.
                Αμέσως παρουσιάστηκε στο υπουργείο Στρατιωτικών και ζήτησε να χρησιμοποιηθεί σαν αεροπόρος ή σαν αξιωματικός του Πυροβολικού. Τελικά τον κατέταξαν με το βαθμό του υπολοχαγού στο Πυροβολικό.
*Απόσπασμα πρακτικού ψηφοφορίας στη Βουλή, με αναφορά στον Γεώργιο Καπιτσίνη

                Την επομένη, βρέθηκε στη Λάρισα και ανέλαβε υπηρεσία. Λίγες μέρες αργότερα έχασε τη ζωή του στην περιοχή της Σιάτιστας.
                Ο αρχηγός του ανεξάρτητου Μικτού Σώματος αντισυνταγματάρχης Πυροβολικού Αντώνιος Ηπίτης σημείωνε στις 6 Νοεμβρίου 1912, με λακωνικότητα: «Εθάψαμεν σήμερον εν ειλικρινεί λύπη τον χθες γενναίως πεσόντα ενθουσιώδη και πεφιλημένον Γεώργιον Καπιτσίνην».
                Κρήτες πολεμιστές, που είχαν τραυματισθεί και εκείνοι, στην ίδια μάχη, αφηγήθηκαν με δάκρυα στα μάτια τους, τον ενθουσιασμό με τον οποίο μάχονταν ο γενναίος αρχηγός τους Καπιτσίνης και έδωσαν λεπτομέρειες για τον ηρωικό θάνατό του. Στο ανεξάρτητο Μικτό Σώμα  του Ηπίτη, με τις 4.000 στρατιώτες,  είχαν ταχθεί και οι εθελοντές Κρήτες οπλαρχηγοί με τους άνδρες τους.
                Η Σιάτιστα που είχε απελευθερωθεί τότε, είχε μεταβληθεί σε χώρο συγκέντρωσης χιλιάδων γυναικόπαιδων που είχαν καταφύγει εκεί από την ύπαιθρο, για να αποφύγουν τις αγριότητες του πολέμου.
*Ο διαβόητος Μπεκήρ

                Τα γύρω χωριά υπέφεραν από τις αγριότητες του Μπεκήρ Μπέη, οποίος με 4.000 τακτικούς και άτακτους Αλβανούς, καταλήστευε και πυρπολούσε την περιοχή. Στην επαρχία τότε της Ανασελίτσας,  ο τουρκικός στρατός υποχωρούσε, αλλά  εντείνονταν η τρομοκρατία σε όλα τα χωριά από τους άτακτους του Μπεκήρ Μπέη. Το Σώμα του Ηπίτη διατάχθηκε να εκκαθαρίσει την περιοχή. Και προχωρούσε νικηφόρα εκτελώντας την αποστολή του. Η 4η Νοεμβρίου 1912, ημέρα Κυριακή, ήταν μια μέρα βροχερή και ανταριασμένη.
                Ο Καπιτσίνης ηγείτο στην αριστερή πτέρυγα με τους Κρητικούς. Όταν όμως προσέγγισαν οι άνδρες του τους αντιπάλους τους, με έκπληξη διέκριναν να υπάρχει μια ελληνική σημαία και πολλοί άνδρες με μαύρα καλύμματα κεφαλής, ίδια με αυτά που φορούσαν οι Κρητικοί.  Αλλά αυτό ήταν ένα τέχνασμα  των Αλβανών για να εξαπατήσουν τους επιτιθέμενους
                Οι Κρητικοί όμως δεν έπεσαν στην παγίδα και όρμησαν με τα μαχαίρια τους πλέον αφού οι Αλβανοί τους άφησαν να πλησιάσουν εγγύτατα και συνεπλάκησαν μ’ αυτούς.
                 Όρθιος ο Καπιτσίνης με το ρεβόλβερ στο χέρι καθοδηγούσε τους μαχητές του, όταν τον βρήκε μια σφαίρα στο μέτωπο. Σε εκείνη την άγρια μάχη, όπου έχασαν την ζωή τους πολλοί Αλβανοί, έπεσε νεκρός και ο Καπιτσίνης. Στο πλευρό του μαχόμενος, έπεσαν οι Κρητικοί Λεωνίδας Μαλέκος (ή Παπαμαλέκος) ο δάσκαλος Φιωτάκης (από το Σέλινο) όπως και πολλοί άλλοι Κρητικοί. Τραυματίσθηκε επίσης ο Αναστασάκης, ο εύελπις ανεψιός του οπλαρχηγού Παπαδόπετρου και πολλοί άλλοι.
*Το βιβλίο του Αρίστου Περίδη

                Ο δημοσιογράφος Αρίστος Περίδης, σε βιβλίο που εξέδωσε αργότερα έδωσε μια περιγραφή της μάχης εκείνης, γράφοντας για τον Τούρκο αντίπαλο:
                «Μεταχειρίζεται διάφορα µέσα να µας εξαπατήση βοηθούµενος προς τούτο από την πυκνή οµίχλη η οποία δεν µάς επέτρεπε να τόν βλέπαµε. Άκούοµε φωνές. «Μή κτυπάτε, µορέ παιδιά, δικοί σας είµαστε, Έλληνες είµαστε. Γεώργο, Κώστα, Γιάννη»! Και πράγµατι πολλοί στρατιώτες απατώµεθα και παύοµε προς στιγµή τό πύρ. Ακούεται όµως αµέσως η βροντώδης φωνή του Παπαµαλέκου «Βαράτε τά σκυλλιά, µουρτάτες είνε. Βαράτε τους». Ένα πύρ οµαδόν ολοκλήρου τής διµοιρίας µας στέλλει τόν θάνατο στούς εχθρούς.  Ό Καπετάν Παπαµαλέκος ενθουσιάζεται και διατάσσει τους άνδρας του νά επιτεθούν κραυγάζων. «Στά χέρια στά χέρια». Μιά σφαίρα του έχθρού κόβει τή φράση του στο µέσο και σωριάζει  τόν λεβέντη καπετάνιο επάνω σέ κάτι θυµάρια."Α! τά σκυλλιά έφάγανε τόν καπετάνιο µας ακούονται τά µουγκρητά  τών παλληκαριών του, τά οποία ορµούν πλέον µέ τις κάµες εναντίον τών αφρισµένων Τουρκαλβανών, οι οποίοι προ της λύσσας φεύγουν, πηδώντες τους απότοµους βράχους του βουνού σαν κατσίκια. Τά πολυβόλα µας µαίνονται,  τά κανόνια µας ουρλιάζουν και τά ταχέα πυρά τών τριών ταγμάτων μας».
*Δημοσίευμα της εφημερίδας "Εμπρός"

                Το όνομά του Καπιτσίνη, περιλαμβάνεται στο Δελτίο Απωλειών του υπουργείου Στρατιωτικών, που δημοσιεύθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1912.
                Το 1969 το βουνό Γκραντίστι  με το υπ’ αριθ. 483/69 Β.Δ. πήρε το όνομα του Καπιτσίνη.

Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

*Η μάχη της Σιάτιστας από την εφημερίδα "Εμπρός" της 16ης Νοεμβρίου 1912

*Το δελτίο απωλειών με το όνομα του Γεωργίου Καπιτσίνη

*Εκείνες τις μέρες πολεμούσε στην ευρύτερη περιοχή και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πατέρας του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη 
και συγγενής του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου. 
Απόσπασμα από την εφημερίδα "Νέα Αλήθεια" της Θεσσαλονίκης, 7 Νοεμβρίου 1912


29 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Pinelopi Gkouma

Ανώνυμος είπε...


ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!!!!!

Δημήτρης Κολιός

Ανώνυμος είπε...

Φοβερη και αληθινη η ιστορια του Καπιτσινη,.. Ευγε Παντελη μου.

Yannis Koukakis

Ανώνυμος είπε...

Αυτη η Ιστορια θα πρεπε να διδασκεται στα σχολεια ...Αλλα βεβαια σε καποιους ΔΕΝ αρεσει να δινουμε τετοια προτυπα στη νεολαια μας. Η κακιστη παιδεια των Ελληνων ειναι η αληθινη αιτια της σημερινης κρισης και παραδειγμα προς μιμηση ειναι η αντιστοιχη των Τουρκων , η οποια "παραγει" ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ με πρωτους και καλυτερους αυτους που κυβερνουν τη χωρα!

Μιχαήλ Σαραλέκος

Ανώνυμος είπε...

Εξαιρετικό άρθρο, αναφέρεται σε ένα ηρωϊκό πρόσωπο άγνωστο για τους περισσότερους. Σ'αυτούς ανήκα και γώ, μέχρι που το διάβασα και πήρα μιά πρώτη άποψη. Σας ευχαριστώ!

Ελλήνων Ιστορία

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ανώνυμος είπε...

Μπράβο Παντελή ερευνητή!

Φώτης Καλλιαγκόπουλος

Ανώνυμος είπε...

Εξαιρετικό αφιέρωμα Παντελή.
Οι περιγραφές είναι ανατριχιαστικές!
Μπράβο σου!

Η κατάληξη του επωνύμου του "τσίνης", απαντάται ιδιαίτερα στα Κύθηρα. Δεν ξέρω αν την έχουν και στη Μονεμβασιά. Αν όχι, είναι πιθανόν ο ήρωάς μας να είχε καταγωγή απ' το νησί.

Andreas Makrides

Ανώνυμος είπε...

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΣΟΥ. ΕΥΣΤΟΧΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΗΡΩΟΣ.

Emmanouil Simos

SITALKIS είπε...

Ανδρέα δεν έχω κανένα στοιχείο για Κύθηρα... Άλλωστε είναι απέναντι...

Ανώνυμος είπε...

Αθάνατος. Και τώρα υπάρχουν ξεπουλημένοι και προδότες.

Ηλίας Κοτρίδης

Ανώνυμος είπε...

Και μόνο την πρώτη παράγραφο να διαβάσει κάποιος αρκεί να διαπιστώσει το ήθος του δημοσιογράφου - ιστορικού!

Tsiou Roula

Ανώνυμος είπε...

Αυτό είναι μια πικρή διαπίστωση Παντελή!! Ευχαριστώ!!

Evangelia Arampatzoglou-Vasilopoulou

Ανώνυμος είπε...

Eνα αρθρο που αγγιζει πολλουs!!!!!!Σαs ευχαριστω πολυ!!!!!!!!

Soula Koromilas Koutinas

Ανώνυμος είπε...


Καποτε υπηρχαν...καποτε...γενιομαστε...καποτε πεθαινουμε......γι;;αυτο...ΖΗΣΤΕ!!!!!!!!..Με ολες τις στραβες....κσι τις τρικλοποδιες που μας βαζουν...ζητω η ζωη!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Panos Nikolaidis

Ανώνυμος είπε...

Σαφέστατα κάποτε υπήρχαν ήρωες και πατριώτες, κι άρχοντες και λόγιοι κι ευπατρίδηδες !!! Τώρα λαμόγια, που παριστάνουν τον κάποιο με κλεμμένα λεφτά του Δημοσίου και των Δήμων....

Μιχαήλ Πολυζωίδης

Ανώνυμος είπε...

Nadia Deligianni
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΤΕΤΟΙΟΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΓΕΝΝΑΙΟΨΥΧΙΑ & ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!

Ανώνυμος είπε...

Elen Chion
Πολύ ωραίο και άγνωστο Παντελή!!!!Νάσαι καλά!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Ανθούλα Δαστερίδου
Εξαιρετικό άρθρο και αναφέρεται σε ένα ηρωικό πρόσωπο,άγνωστο σε μένα.Ευχαριστώ Παντελή!

Ανώνυμος είπε...

Δημήτρης Γκιωνάκης
Ηρωες παντα υπαρχουν και θα υπαρχουν.Η Ελλας προοριχεται να ζησει ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΣΕΙ.

Ανώνυμος είπε...

Ιωαννης Θεοφανους Σαλτσιδης
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ Κ.ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ
<Κάποτε υπήρχαν ήρωες............
ευελπιστω οτι σε αναλογες συνθηκες παλι θα αναδειχθουν ηρωε

Ανώνυμος είπε...

Giorgos Moraitinis
Κάποτε.....

kostas είπε...

Αν και κατάγομαι από διπλανό χωριό και αποφοίτησα προ 60+ χρόνων από το Τραμπάτζειο Γυμνάσιο Σιατίστης δεν γνώριζα τίποτα περί Καπιτσίνη παρά μόνο για Κρητικά ανταρτικά σώματα.
Ευχαριστώ,Παντελή.
Αν δεν με απατά η μνήμη μου ,γράφατε στον Ελληνικό Βορρά.

SITALKIS είπε...

Φίλε Κώστα, ναι εργάσθηκα στον "Ελληνικό Βορρά" από το 1964 έως το κλείσιμό του το 1986.

Ανώνυμος είπε...

Γεώργιος Αναγνωστόπουλος
Ακόμα μια φορά συμφωνώ. Απλοί άνθρωποι, συμπολίτες μας ήταν οι ήρωες που διαβάζουμε σε διάφορα έντυπα. Με μια προσωπική μου εμπειρία. Τον Κ. Ανέστη. Γείτονας στην ίδια πολυκατοικία. Απλός καθημερινός άνθρωπος. Αρτεργάτης προ συνταξιοδότησης. Ήταν στρατιώτης στο Ρούπελ. Αφάνταστες περιγραφές των γεγονότων. Θα σταθώ σε μία μόνο. Ήταν τραυματιοφορέας. Έπρεπε να περισυλλέξουν και να μεταφέρουν στρατιώτη περιπόλου εκτός οχυρών την ώρα που έπεφταν οι σφαίρες βροχή. Τον μετέφεραν με ασφάλεια εντός οχυρών. Πόσοι από εμάς θα είχαμε το σθένος να το κάνουμε. Απλός αρτεργάτης. Ο Θεός να τον αναπαύει. Είχα την τιμή να τον έχω γείτονα και φίλο. Με έκανε και δάκρυσα όταν περιέγραφε πως οι Γερμανοί τους τίμησαν για την ανδρεία τους και τους επέτρεψαν με τον οπλισμό τους να επιστρέψουν στην Μεραρχία τους.

Ανώνυμος είπε...

Ιωαννης Θεοφανους Σαλτσιδης
Έχω γράψει πολλές φορές Γιώργο. Απλοι καθημερινοι άνθρωποι ήταν οι ήρωες μέχρι τη στιγμή που βρέθηκαν στις ανάλογες συνθήκες κάτω από δύσκολες περιστάσεις και έκανα την υπέρβαση

Ανώνυμος είπε...

Γεώργιος Αναγνωστόπουλος
Όταν εξ ανάγκης και μετά από διαταγή προϊσταμένων παραδόθηκαν. Βγήκαν εκτός οχυρών και οι Γερμανοί δεν το πίστευαν. Μόνο τόσο λίγοι είστε τους είπαν!

Ανώνυμος είπε...

Ιωάννης Θεοφανους Σαλτσιδης
Γνωρίζω πολύ καλά την ιστορία των οχυρών αλλά τα δύο τελευταία χρόνια είμαι παρών και στην αναβίωση της μάχης οπότε όλα αυτό αναπαρίστανται σε όλο τους το μεγαλείο

Ανώνυμος είπε...

σταυρουλα φραγκιαδακη Κάποτε! Χρόνια πολλά 🎄

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...