Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

Βουλγαρικές θηριωδίες στη Θράκη, το 1913

*Φανταστικό σχεδίασμα, από την εφημερίδα "Καιροί" (19 Ιουλίου 1913).


Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

          Η Θράκη και η Ανατολική Μακεδονία, κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, υπέστησαν τρεις φορές Βουλγαρική Κατοχή, με άκρως δραματικές συνέπειες.
          Την πρώτη φορά κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων το 1912-13,  όταν οι ενωμένες χριστιανικές χώρες της Χερσονήσου του Αίμου πολέμησαν και κατανίκησαν την Οθωμανική Τουρκία. Τότε ήταν σύμμαχοι της Ελλάδας και εκτόπιζαν τους Τούρκους. Τη δεύτερη φορά, όταν με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, το 1913, οι μεγάλες δυνάμεις επιδίκασαν τις περιοχές αυτές στην… ηττημένη Βουλγαρία, αν και είχαν απελευθερωθεί από τον νικηφόρο Ελληνικό στρατό. Την τρίτη φορά ήταν το 1941-44, όταν οι ναζιστικές δυνάμεις παραχώρησαν την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (πλην του νομού Έβρου) στη σύμμαχό τους Βουλγαρία.
*Από την εφημερίδα "Ακρόπολις" 5 Ιουλίου 1913

          Τρεις Κατοχές εξόχως οδυνηρές, που έμειναν στη συλλογική εθνική μνήμη ως αληθινές τραγωδίες. Με πίκρα στα δημοτικά τραγούδια, διεκτραγωδήθηκε ο πόνος για τη Βουλγαρική παρουσία στις περιοχές αυτές:

«Μαράθηκε ο βασιλικός,
μαράθηκε ο δυόσμος.
Πότε θα φύγουν οι Βούλγαροι ,
να ησυχάσει ο κόσμος».

          Ιδιαιτέρως σκληρό και αδυσώπητο, υπήρξε το σχετικά σύντομο διάστημα, το 1913, όταν ξέσπασε ο δεύτερος Βαλκανικός πόλεμος και ο Ελληνικός στρατός, με εκπληκτικές προελάσεις, εκτόπισε τους Βούλγαρους και τους απώθησε μέσα στο Βουλγαρικό έδαφος, έχοντας δυνατότητες να καταλάβει ακόμα και τη Σόφια. Τότε είχαμε παρέμβαση της τσαρικής Ρωσίας και των άλλων μεγάλων δυνάμεων, που θέλησαν να σταματήσουν τον πόλεμο στα Βαλκάνια. Η Συνθήκη του Βουκουρεστίου εντελώς άδικα, επανέφερε τους Βούλγαρους σε Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, απ’ όπου τους εξεδίωξε ο Ελληνικός στρατός…
          Στο διάστημα όμως που διαρκούσε ο Β΄ Βαλκανικός πόλεμος, τα Βουλγαρικά στρατεύματα διέπραξαν πολλά και φοβερά κακουργήματα εις βάρος των Ελλήνων κυρίως, και δευτερευόντως εις βάρος των Τούρκων, διαπνεόμενα από ρεβανσιστικό πνεύμα Αυτά τα κακουργήματα, δεν είναι δυνατόν να απαριθμηθούν σ’ αυτό το άρθρο.
          Τότε η Βουλή των Ελλήνων, με προεδρεύοντα τον Κωνσταντίνο Ζαβιτσιάνο, συγκρότησε κοινοβουλευτική επιτροπή, τα μέλη της οποίας ακολουθώντας τον Ελληνικό στρατό, επισκέφθηκαν πόλεις και χωριά, διαπιστώνοντας ιδίοις όμμασι, τα εγκλήματα που είχαν διαπραχθεί  από τα υποχωρούντα Βουλγαρικά στρατεύματα. Η επιτροπή με τηλεγραφήματα, κρατούσε συνεχώς ενήμερο τον Πρόεδρο της Βουλής. Σε μια λιτή έκθεσή της, εξέθεσε τις διαπιστώσεις της για τις Βουλγαρικές ωμότητες.
          Η σύσταση της δεκαμελούς επιτροπής ανακοινώθηκε στις 26 Ιουνίου 1913 και η αναχώρησή της έγινε την επομένη, αρχικά για τη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια «εις το θέατρον των Βουλγαρικών θηριωδιών με αποκλειστικό σκοπόν να εξακριβώση και πιστοποιήση επισημότερον τα φρικαλεότητας της Νιγρίτης και των άλλων μερών όχι μόνον απέναντι των χριστιανών κατοίκων αλλά και των Μουσουλμάνων».

          Στην επιτροπή αυτή μετείχαν μεταξύ άλλων και οι τέως βουλευτές του Οθωμανικού Κοινοβουλίου Κοσμίδης και Χωναίος (υπήρξε βουλευτής Θεσσαλονίκης) και ο διευθυντής της εφημερίδας «Πρόοδος» της Κωνσταντινούπολης Σπανούδης. Ένα κλιμάκιο της επιτροπής θα παρέμενε στην Αθήνα για να επεξεργασθεί τις πληροφορίες και τα πορίσματα όσων θα μετέβαιναν στη Βόρεια Ελλάδα. Μεταξύ άλλων μετείχαν στην επιτροπή οι καθηγητές Α. Ανδρεάδης, και Σπ. Λάμπρος και οι Σπ. Θεοδωρόπουλος (βουλευτής Αττικής και Βοιωτίας) , Θαλής Κουτούπης (βουλευτής Λακεδαίμονος), Γεώργιος Τσαξίρης (βουλευτής Λάρισας) , Ιωάννης Λαμπρίδης (βουλευτής Αττικής και Βοιωτίας) , Δημήτριος Χατζηγιάννης (βουλευτής Λάρισας) , Νικόλαος Τριανταφυλλάκος (βουλευτής Αρκαδίας) κ.λπ.    
*Ο δραματικός απολογισμός...

          Το σύνολο των βουλγαρικών ωμοτήτων περιλαμβάνει τρεις περιόδους, κατά την κοινοβουλευτική επιτροπή:
·        Η πρώτη, η αρχική περίοδος αφορά την εγκατάσταση Βουλγάρων στις περιοχές που απελευθέρωνε μα ανήκουστες σφαγές και θηριωδίες κατά των Τούρκων. «Πανταχού όπου υπήρχον τοιούτοι ολόκληροι πληθυσμοί, εσφάγησαν ή εκάησαν, χιλιάδες εβαπτίσθησαν δια της βίας επί εξευτελισμώ της Ορθοδόξου Θρησκείας. Τεμένη και σχολεία διηρπάγησαν και χωρία εξηφανίσθησαν τελείως».
·        Το δεύτερο στάδιο φτάνει έως το Μάιο του 1913 και χαρακτηρίζεται από συστηματική καταλήστευση όλων των κατοίκων των περιοχών που καταλήφθηκαν, πλην των Βουλγάρων φυσικά. Ακόμα και αυτές οι κρατικές αγορές και προμήθειες γίνονταν με ληστρική διάθεση, αφού  για ό,τι έπαιρναν οι Βούλγαροι έδιναν απόδειξη (ράπισκα) που δεν είχε κανένα κύρος ούτε εξασφάλιζε την μελλοντική είσπραξη. «Εις εκατομμύρια ολόκληρα ανέρχεται- κατά την έκθεση της κοινοβουλευτικής επιτροπής- η κατά το στάδιον τούτο διενεργηθείσα ληστεία. Ούτω δε δικαιολογείται πώς η εν αχρηματία διατελούσα Βουλγαρική κυβέρνησις συνετήρησε τον στρατόν αυτής, αφού και χρήματα εστέλλοντο εις Σόφιαν εκ της τοιαύτης ληστείας. Όσοι αξιωματικοί, πολιτικοί υπάλληλοι και στρατιώται υπήρχον εις τα καταληφθέντα μέρη ανεχώρησαν    αποκομίζοντες περιουσίας».
·        Το τρίτο στάδιο ειδικά αφορούσε τους Έλληνες και περιλαμβάνει πρωτοφανείς θηριωδίες. «Ολόκληρος ο Ελληνικός πληθυσμός των μερών, οπόθεν απεχώρησαν οι Βούλγαροι, υπέστη τας φρικαλέας συνεπείας της Βουλγαρικής θηριωδίας. Σφαγαί Ελλήνων διενεργήθησαν κατά τον αγριώτερον τρόπον υπό στρατιωτών και αξιωματικών Βουλγάρων, μη φεισθέντων ουδέ γερόντων, γυναικών και παιδίων. Πόλεις και χωρία παρεδόθησαν  εις το πυρ και δεν υπελείφθη πόλις, κωμόπολις ή και χωρίον χωρίς ν’ απογυμνωθεί τελείως. Πάντα παρεσκευάζοντο και εξετελούντο συστηματικώς συνεπεία οδηγιών, ας είχον αι πολιτικαί και στρατιωτικαί αρχαί». Όλες οι περιοχές που ανθούσαν, παρουσίαζαν εικόνα αφάνταστης καταστροφής και ερήμωσης. Οι ελληνικοί και τουρκικοί πληθυσμοί έτρεμαν στην ιδέα ότι είναι δυνατόν να επανέλθουν σε βουλγαρική κατοχή. «Κλαίοντες παρακαλούν, όπως μη αφήσει αυτούς η Ευρώπη εκ στοιχειώδους ανθρωπισμού εις χείρας Βουλγάρων, εξέφραζον δε με θερμοτάτας εκφράσεις και μάλιστα οι Τούρκοι την ευγνωμοσύνην αυτών επί τη Ελληνική Κατοχή και τη φιλελευθέρα Ελληνική διοικήσει».


*Ο Παύλος Κουντουριώτης εκλιπαρεί: Σώστε τους πρόσφυγες....

Επίσκεψη στην απελευθερωμένη, αλλά καθημαγμένη Δυτική Θράκη…

          Η επιτροπή των βουλευτών, μετά την Ανατολική Μακεδονία (Σέρρες, Νιγρίτα, Δράμα, Δοξάτο κ.λπ. όπου υπήρχαν εκατόμβες σφαγέντων, πρωτοφανείς λεηλασίες, και ατιμώσεις γυναικών) επισκέφθηκε και την Δυτική Θράκη, απ’ όπου με συνεχή τηλεγραφήματα ενημέρωνε στην Αθήνα τη Βουλή.
          Η κοινοβουλευτική επιτροπή σε τηλεγράφημά της από το Πόρτο Λάγος, στις 26 Ιουλίου 1913, ανέφερε στον Πρόεδρο της Βουλής, ότι η κωμόπολη Σαρή Σαμπάν (σήμερα Χρυσούπολη) παρά τον Νέστο ποταμό με μισό Ελληνικό και μισό Τουρκικό πληθυσμό, καταληστεύθηκε. Οι πρόκριτοι και οι ιερείς απήχθησαν στην Ξάνθη. «Η περιφέρεια απεγυμνώθη χρημάτων, ζώων και σκευών».
          Οι βουλευτές βρήκαν το Πόρτο Λάγος έρημο. Οι κάτοικοί του διέφυγαν στη Θάσο. «Τριάκοντα Ελληνικαί οικίαι και καταστήματα, αποτελούντα το σύνολον του οικισμού απεγυμνώθησαν. Υπάρχει έλλειψις παντός τροφίμου. Η παρακειμένη μονή του Αγίου Νικολάου, εξάρτημα της μονής Ιβήρων του Άθω, εσυλήθη. Ο ναός επίσης. Τα ιχθυοτροφεία τα πλησιαίτατα του κτήματος της μονής έπαθον καιρίως. Νέκρωσις των πάντων».
*Οι απαχθέντες πρόκριτοι της Ξάνθης, όταν απελευθερώθηκαν στην Κομοτηνή

          Η εφημερίδα «Καιροί» σε ρεπορτάζ του απεσταλμένου της Ν. Σιμόπουλου, ανέφερε ότι ο δήμαρχος της Ξάνθης Γ. Μαλετσίδης και το δημοτικό συμβούλιο μετά από ογκώδες συλλαλητήριο έστειλαν στο Βασιλέα Κωνσταντίνο, το ακόλουθο τηλεγράφημα:
          «Ικετεύομεν Υμετέραν Μεγαλειότητα και εξορκίζομεν εις ψυχήν Εθνομάρτυρος Πατρός Της, όπως ούτε σπιθαμή θρακικής γης παραχωρηθή Βουλγάροις. Άλλως αμυνθώμεν μέχρις εσχάτων, οι δε τυχόν διασωθησόμενοι εξ ημών πυρπολήσωμεν οικίας μας εκπατριζόμενοι».
          Ο Σιμόπουλος έκλεινε το ρεπορτάζ του από την Ξάνθη, γράφοντας:
          «Θα είναι εθνικόν ατύχημα εάν η Ξάνθη της οποίας το εξαγωγικόν εμπόριον εις καπνόν αντιπροσωπεύει ολόκληρον τον προϋπολογισμόν της Ελλάδος, δίδουσα και τους μεγαλύτερους πόρους εις το δημόσιον ταμείον, αποσπασθή της μητρικής αγκάλης μέσα εις την οποίαν  ύστερα από τόσα δεινοπαθήματα λικνίζεται ήδη. Αν συμβή αυτό, όσοι εγνώρισαν την Ξάνθην θα κλαύσουν».
*Ο κομιτατζής Τάνεφ.
  
          Για την Γκιουμουλτζίνα (Κομοτηνή) η κοινοβουλευτική επιτροπή ανέφερε ότι στις 27 Ιουλίου 1913 συνελήφθησαν 17 πρόκριτοι μεταξύ των οποίων και ο αρχιερατικός επίτροπος και οδηγήθηκαν βίαια ως αιχμάλωτοι στην Αδριανούπολη. «Και ενταύθα γύμνωσις των Ελληνικών καταστημάτων συντελεσθείσα προ της υποχωρήσεως τελεία». Γνωστοποιούσαν μάλιστα ότι ο Βούλγαρος διοικητής φεύγοντας καταλήστευσε το δημοτικό ταμείο παίρνοντας  10.000 φράγκα. Η συμμορία του κομιτατζή Τάνεφ σκότωσε την παραμονή της φυγής των Βουλγάρων πολλούς Έλληνες και Τούρκους στα περίχωρα. Οι Βούλγαροι κατά τη φυγή τους έκαψαν 18 χωριά στα βόρεια της Κομοτηνής. Οι κάτοικοι τους είχαν κρυφτεί σε χαράδρες. Στις 12 Ιουλίου είχαν βάλει φωτιά σε πυρομαχικά στο σιδηροδρομικό σταθμό. Προετοιμάσθηκαν μάλιστα να ανατινάξουν τους στρατώνες της πόλης αλλά απέτυχαν στο σχέδιο τους αυτό. «Αι σφαγαί, αι πυρπολήσεις και οι βιασμοί είνε απερίγραπτοι. Οργή διήλθεν υπέρ την Μακεδονίαν και την Θράκην» κατέληγε το τηλεγράφημα προς τον Πρόεδρο της Βουλής.
          Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου, οι κάτοικοι της Γκιουμουλτζίνας με τηλεγράφημά τους καθικέτευαν τον Βασιλέα Κωνσταντίνο να παραμείνει η πόλη τους στην Ελλάδα, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι «προτιμούν να αποθάνουν παρά να επανέλθουν υπό τον ζυγόν των Βουλγάρων».
          Σε άλλο τηλεγράφημα της κοινοβουλευτικής επιτροπής περιγράφονταν τα πάθη της Μαρώνειας από τους ηττημένους Βουλγάρους. Στις 29 Ιουνίου είχαν συλληφθεί 11 άτομα ανάμεσα στα οποία δύο γιατροί και ένας ιερέας. Απεστάλησαν στην Κομοτηνή και από εκεί στην Αδριανούπολη. Άλλοι 13 συνελήφθηκαν στις 8 Ιουλίου, αλλά απελευθερώθηκαν τέσσερις μέρες αργότερα.
          Οι κομιτατζήδες απειλούσαν ότι θα κάψουν τη Μαρώνεια. Έτσι οι κάτοικοί της στις 11 Ιουλίου  την εγκατέλειψαν και κατέφυγαν στα βουνά, επί διήμερο, κάτω από ραγδαία βροχή. Σ’ αυτό το διάστημα, κομιτατζήδες και κάτοικοι του Βουλγαρικού χωριού Χατζηλάρ μπήκαν νύχτα στη Μαρώνεια για να κλέψουν ό,τι βρουν και να την πυρπολήσουν. Πρόλαβαν μάλιστα να κάψουν πέντε σπίτια. Τα παραπλέοντα όμως ελληνικά πολεμικά πλοία, φώτισαν τη Μαρώνεια με ισχυρούς προβολείς και αποβίβασαν αγήματα, με αποτέλεσμα να φύγουν οι Βούλγαροι. Στις αποθήκες του πρόκριτου της Μαρώνειας Μίρκου έκαψαν 800.000 οκάδες ξυλάνθρακες, ενώ απήγαγαν κατοίκους γειτονικών χωριών.
          Με δεύτερο τηλεγράφημα προς τον Πρόεδρο της Βουλής η κοινοβουλευτική επιτροπή διεκτραγωδούσε τα πάθη του Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη) από τους Βουλγάρους.
          Κατά τους πρώτους μήνες της εγκατάστασής τους, δέκα Βούλγαροι στρατιώτες κακοποίησαν ο ένας μετά τον άλλο την σύζυγό του δικηγόρου Τζεμάλ Μπέη, τον οποίο υποχρέωσαν να παρακολουθεί το μαρτύριο της γυναίκας του κρατώντας δύο κεριά στα χέρια. Την άλλη μέρα συνέλαβαν 53 Έλληνες και τους έδειραν ανηλεώς. Λήστεψαν τους 37 μεταξύ των οποίων και τον δάσκαλο Κρυσταλλίδη και σιδηροδέσμιους τους έστειλαν στις Σαράντα Εκκλησίες.
*Από την εφημερίδα "Πατρίς" 26 Ιουλίου 1913

          Στις 3 Ιουνίου 1913 κήρυκες με τύμπανα περιέτρεχαν την πόλη και καλούσαν τους Έλληνες να συγκεντρωθούν στην αυλή της Μητρόπολης. Από τους συγκεντρωθέντες συνέλαβαν 800 και τους φυλάκισαν σε ελληνικά σχολεία. Στη συνέχεια ο αξιωματικός Καραδημώφ και ο υπολοχαγός Καταρτζίεφ  έστηνα ένα τραπέζι στην αυλή του σχολείου και ζητούσαν από τους κρατούμενους από 25 έως 250 λίρες για να τους ελευθερώσουν!!! Από τους κρατούμενους 186 δεν μπόρεσαν να πληρώσουν τα λύτρα. Τους έβαλαν στο στήθος πινακίδα που έγραφε «‘Ελληνες αιχμάλωτοι» και τους έστειλαν στη Στάρα Ζαγόρα.
          Στις 9 Ιουλίου 1913 ο ιμάμης υποχρεώθηκε να οδηγήσει Βούλγαρους στρατιώτες στα σπίτια Οθωμανών, που τους συνέλαβαν (από 15 ετών και άνω) και τους έκλεισαν στην αυλή του σπιτιού του Τζεμάλ Μπέη και απειλούσαν να τους κάψουν με πετρέλαιο. Εν τω μεταξύ άλλοι Βούλγαροι στρατιώτες πήγαιναν στα Οθωμανικά σπίτια «ένθα εβίασαν πάντα τα θήλεα από γραιών μέχρι παρθένων ανηλίκων». Τελικά μόνο 30 Οθωμανίδες γλίτωσαν το βιασμό με επέμβαση του ιερέα Παπασταύρου.
          Την επομένη απολύθηκαν οι άνδρες Οθωμανοί απολύθηκαν και κατέφυγαν στην αυλή του γερμανικού προξενείου, όπου μεταφέρθηκαν επάνω σε μια ψάθα και δύο θύματα των νυχτερινών βιασμών ηλικίας 7 και 8 ετών, γεγονός που προκάλεσε την αγανάκτηση του Γερμανού προξένου Ροτ.
          Στις 25 Ιουνίου συνέλαβαν στο σιδηροδρομικό σταθμό Δεδέαγατς τον Έλληνα υποπρόξενο Στράβωνα Σπαθάρη και τον μετέφεραν σε άγνωστη τοποθεσία, κατηγορώντας τον για κατασκοπεία. Στις 10 το βράδυ πήγαν στο Γαλλικό προξενείο όπου συνέλαβαν τη σύζυγο του Σπαθάρη και τη σύζυγο του Γάλλο πρόξενου Ζακελά, και τις μετέφεραν στο κτίριο του ελληνικού προξενείου, που κατείχε ο Βουλγαρικός στρατός.
          Από τις 28 Ιουνίου έως τις 9 Ιουλίου 1913 ο μητροπολίτης Αίνου Ιωακείμ κλείσθηκε σε ένα δωμάτιο της Μητρόπολης και απαγορεύθηκε κάθε επικοινωνία ακόμα και με τη μητέρα του. Τα μεσάνυχτα της 9ης Ιουλίου ο Γάλλος πρόξενος και ο Έλληνας έμπορος Δράκος ειδοποίησαν τον κρατούμενο μητροπολίτη ότι εκκενώθηκε η πόλη και τον μετέφεραν στο Γαλλικό προξενείο όπου παρέμεινε έως ότου απελευθερώσουν το Δεδέαγατς τα ελληνικά αγήματα.
          Στις 10 Ιουλίου οι Βούλγαροι λεηλάτησαν πολλά σπίτια και περί τα 50 ελληνικά καταστήματα. Έσπασαν επίσης τις πόρτες του Τελωνείου και έκλεψαν εμπορεύματα, που ανήκαν σε διάφορους εμπόρους. Πολλά σακιά με ζάχαρη πουλήθηκαν σε Βουλγάρους της Γκιουμουλτζίνας  προς 4 δρ. το σακί. Στο τέλος πυρπόλησαν δεμάτια χόρτου στην παραλία κοντά στις αποθήκες πετρελαίου. Η φωτιά μεταδόθηκε στις αποθήκες των Ανατολικών Σιδηροδρόμων και σε άλλες αποθήκες προκαλώντας ζημιές 1 εκ. φράγκων.
          Στις ωμότητες των Βουλγάρων στο Δεδέαγατς συμμετείχε εκτός του τακτικού στρατού και ο κομιτατζής Μίλλος από το Καλαντζί Ντερέ, γνωστός ως  δολοφόνος πολλών Μακεδόνων και Τούρκων, προς του πολέμου.
*Το συλλαλητήριο του Δεδέαγατς, από την εφημερίδα "Πατρίς" 3 Αυγούστου 1913

          Στα τέλη Ιουλίου 1913, πραγματοποιήθηκε μεγάλο συλλαλητήριο στο Δεδέαγατς, οι κάτοικοι του οποίου διατράνωσαν την επιθυμία τους να ζήσουν «υπό την ελληνικήν σημαίαν» και ενέκριναν σχετικό ψήφισμα προς τον Βασιλέα Κωνσταντίνο. Το ψήφισμα επέδωσαν στο διοικητή της πόλης πλωτάρχη Μαυρομιχάλη. Την επιτροπή που οργάνωσε το συλλαλητήριο, αποτελούσαν οι  Σ. Κομνηνίδης, Δ. Μαντσίδης, Χότζα Ισμαήλ Εφέντης, Κ. Παπαθανασίου, Αλεξ, Εξερτζιάν και Νεσίμ Γιούντα. Στο συλλαλητήριο μίλησαν ο Δ. Μαντσίδης και ο Εμίν Εφέντης.
          Στο τέλος του Ιουλίου η κοινοβουλευτική επιτροπή, απέστειλε προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Γερμανό Ε΄ , τηλεγράφημα στο οποίο μεταξύ άλλων υπογραμμίζονταν:
          «Αποκομίζοντες φρικαλεωτάτην εντύπωσιν εκ των Βουλγαρικών θηριωδιών, τας οποίας ιδίοις όφθαλμοίς διεπιστώσαμεν εν ταις κυριωτέραις γραμμαίς κατά την Ανατολικήν Μακεδονίαν και την Δυτικήν Θράκην και εις τας οποίας προς αίσχος συνέπραξεν ο τακτικός Βουλγαρικός στρατός και αι αρχαί, ιδιαιτέρως σημειούμεν την επιδειχθείσαν εσχάτην ύβριν και αγριότητα προς τους λειτουργούς της Θρησκείας και προς τα ιερά τεμένη».
          Αυτές είναι μερικές σελίδες της φοβερής Βουλγαρικής Κατοχής, αλλά και της Βουλγαρικής ήττας στη Θράκη, το καλοκαίρι του 1913. Οι σελίδες που αφορούν την Ανατολική Μακεδονία, είναι τρισχειρότερες…

Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης



ΠΗΓΕΣ:
*Τύπος εποχής, από τη συλλογή της Βιβλιοθήκης της Βουλής

21 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Θεόφιλος Γουδουσάκης
Σ΄ ευχαριστώ Παντελή για την κοινοποίηση του εξαιρετικά ιστορικού άρθρου σου. Να είσαι γερός και να φωτίζεις στις λεπτομέρειες την δακρύβρεχτη ιστορία των Προγόνων μας. Εγώ προσπαθώ και να με συγχωρείς για τυχόν ιστορικά ατοπήματα μου να προσεγγίζω κάποια γεγονότα εκείνης της χαλεπής εποχής με τα παραμύθια μου. Μεγάλη τιμή για μένα που δηλώνεις με τα "χτυπήματα " σου ότι σ΄ αρέσουν.

Ανώνυμος είπε...

Δημήτριος Αναστασιάδης
Τί να πώ, ό,τι και να πώ για το έργο σου θα είναι λίγο, φίλε Παντελή! Όμως την αληθινή Ιστορία με όλες τις πτυχές της θα την μάθουμε μόνο από κάποιους εργάτες, - ναί, εργάτες! - όπως εσύ!

Ανώνυμος είπε...

Αχιλλέας Παπαντίνας
Δεν ήταν μόνο οι Τούρκοι αλλά και οι Βούλγαροι που διέπραξαν Σφαγές σε βάρος των Ελλήνων της Θράκης ..!!!! Ευχαριστώ για τα άρθρα σας.

Ανώνυμος είπε...

Σύρος 22 Φεβρουαρίου 2015.Ώρα 16.30
Από ιστορικά κείμενα,που αναφέρονται στη δύσκολη εκείνη χρονική περίοδο,αποδεικνύεται ότι υπήρχαν σαφείς και συγκεκριμένες κατευθύνσεις και εντολές από την Σόφια για εκκαθαρισμό της σημερινής Ελληνικής Θράκης,ιδιαίτερα της περιοχής Κομοτηνής,ίσως για ευκολότερη διέξοδο μέσω Πόρτο-Λάγος προς το Αιγαίο Πέλαγος,ώστε το έδαφος να μείνει ελεύθερο για εγκατάσταση αποίκων από την Βουλγαρία.
Σε εκτέλεση των εντολών και των κατευθύνσεων επακολούθησαν,οι διώξεις,οι βιασμοί,οι δολοφονίες,οι αρπαγές και οι κάθε είδους καταστροφές από τα Βουλγαρικά στρατεύματα σε βάρος του χριστιανικού και του μουσουλμανικού πληθυσμού.Των ωμοτήτων δεν απέφυγον και οι Πομάκοι κάτοικοι της ορεινής Ροδόπης.
Τέτοια ήταν η απόγνωση του πληθυσμού από τις ωμότητες των Βουλγάρων,ώστε και αυτοί οι μουσουλμάνοι της Γκιουμουλτζίνας[Κομοτηνής] έλεγαν:Ας ιδούμε να έρχονται Έλληνες στρατιώτες και θα στρώσουμε τους φερετζέδες και τα γιασμάκια των γυναικών μας να πατήσουν.Αρκεί να φύγουν αυτοί οι λύκοι,εννοώντας τους Βουλγάρους.
Οι κάτοικοι της περιοχής Κομοτηνής,χριστιανοί και μουσουλμάνοι,υποδέχθηκαν την 14η Ιουλίου 1913 τα πρώτα τμήματα της VΙΙΙ Μεραρχίας[Ημιλαρχία υπο τον Λοχαγό Γεωρ.Κατεχάκη και 1ον Τάγμα του Συντάγματος Κρητών υπό τον Συνταγματάρχη Γεωρ.Καναβατζόγλου] με απερίγραπτο ενθουσιασμό,ως απελευθερωτές.
Δυστυχώς παρότι η σημερινή Ελληνική Θράκη,πλην της περιοχής Βορείως Σουφλίου,απελευθερώθηκε από τα τμήματα της VΙΙΙ Μεραρχίας και αγήματα του Στόλου, με την Συνθήκη του Βουκουρεστίου παραχωρήθηκε στην Βουλγαρία από τους Συμμάχους και τα βάσανα των κατοίκων της συνεχίσθηκαν μέχρι το 1920,οπότε απελευθερώθηκε εκ νέου από τον Ελληνικό Στρατό.
Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας

Ανώνυμος είπε...

Emmanouil Simos
ΟΙ ΑΠ΄ΕΞΩ ΕΦΤΑΙΓΑΝ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΥΠΗΡΞΕ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ.

Ανώνυμος είπε...

Nikolaos Kalogeridis
......τι να εκφράσει κανείς με λόγια....

Ανώνυμος είπε...

Κατερίνα Κεσόγλου
H γιαγιά μου έλεγε πως οι Βούλγαροι,ήταν οι χειρότεροι κατακτητές που πέρασαν από τον τόπο μας.....

Ανώνυμος είπε...

Αθανάσιος Μανουσάκης
Ευχαριστώ πολύ κύριε Αθανασιάδη, και για αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα ιστορική ανάρτηση. Γνωρίζω πέρα από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, τις βουλγαρικές θηριωδίες και στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο από συγγενείς μου, από την πλευρά της μητέρας μου στην περιοχή της Θάσου, όταν σε συνεργασία με τους Γερμανούς κατακτητές, κατείχαν την περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης. Καλό βράδυ,και καλά κούλουμα.

Ανώνυμος είπε...

Ithagenis Evritis
Για μία ακόμα φορά θα αναφέρω,αυτό που πάντα λέω "Μηδενί δίκην δικάσεις, πριν αμφί μύθον ακούσεις". Μην βγάλεις απόφαση πριν ακούσεις τις δύο πλευρές. Μην πιστεύεις όσα ακούς μονομερώς!!! Η άλλη πλευρά, παρουσιάζει εντελώς διαφορετικά τα πράγματα (Βαρ...Δείτε περισσότερα
The Genocide Against Bulgarians in Macedonia
GENOCIDE-IN-MACEDONIA.BLOGSPOT.COM

SITALKIS είπε...

Εγώ δεν θα ανατρέψω το επιχείρημα σου. Θα σου πω μόνο, ρωτά και κανένα παππού σου η καμιά γιαγιά σου...

Ανώνυμος είπε...

Ithagenis Evritis
Κύριε Αθανασιάδη, δεν επιχειρώ να ανατρέψω τα όσα γράφετε, απλά είναι δικαίωμα μου και δικαίωμα του καθενός, όποιου ανθρώπου, όποιας φυλής, όποιας θρησκείας, να μην αποδέχεται την μονομερή εκδοχή> Για το "ρώτα και κανέναν παππού σου ή καμιά γιαγιά σου.." θα σας αναφέρω, μόνο, ότι τον αδελφό του παππού μου, τον σκοτώσανε Βούλγαροι Κομιτατζήδες, ακριβώς τότε το 1914, στο Ορτάκιο (Ιβάηλοβγγκραντ), όπου ήταν το σπίτι τους, σε ηλικία 18 ετών, χτυπώντας τον με τον υποκόπανο του τυφεκίου, για ένα ζευγάρι τσαρουχόσχινα, τα οποία του ζητούσαν , να του πάρουν και βέβαια τα λύσανε από τα τσαρούχια, του νεκρού πλέον παιδιού και τα πήρανε. Και αυτό, απλά γιατί ο νεαρός αδελφός του παππού μου, όπως και η οικογένεια του δεν γνώριζαν λέξη Βουλγαρικά. Μετά από αυτό το γεγονός ο παππούς μου , έφυγε για Αγχίαλο Βόλου, από το Ορτάκιο. Βλέπετε ότι θα είχα κάθε λόγω να συνεπικουρώ, όσα γράφετε. Εγώ φέρω το όνομα του σκοτωμένου από τους Βουλγάρους, αδελφού του παππού μου, όπως αυτός το ζήτησε. Αλλά πάντα θέλω την άποψη, των δύο ή περισσοτέρων πλευρών, για να διαμορφώσω δική μου προσωπική γνώμη ,χωρίς να επιχειρώ ποτέ μου, να την προβάλω αυτήν, σαν την μόνη αλήθεια. Αλήθεια είναι αυτό που πιστεύει ο καθένας (όπως οι Θρησκείες, όλες είναι οι μόνες Αληθινές, όπως η Ιστορία του κάθε λαού είναι η μόνη αληθινή, κλπ).

ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ είπε...

Στις βιαιότητες των Βουλγάρων στην Μαρώνεια αναφέρεται ότι οι κάτοικοι του χωριού Χατζηλάρ (είναι το σημερινό χωριό Προσκυνητές 8 χλμ από την Μαρώνεια) Βουλγάρικης καταγωγής προέβησαν σε λεηλασίες της Μαρώνειας. Κατόπιν τούτου στράφηκαν κατά του διπλανού χωριού Καράτεπέ (που κατοικούνταν από Τούρκικής καταγωγής αγρότες). Έχει μείνει θρύλος στην περιοχή μας (Ξυλαγανή) ότι σφάχτηκαν όλοι οι κάτοικοί του μικρού αυτού χωριού. Ένα κοριστάκι, φημολογείται, ότι γλύτωσε γιατί είχε πάει επίσκεψη στο κοντινό χωριό Γιαρνταμλή (σημερινή Εργάνη).

Ανώνυμος είπε...

23 Φεβρουαρίου 2015. Ώρα 22.40
Κύριε Ιθαγενή Εβρίτη
Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 του ισχύοντος Συντάγματος της Ελληνικής Δημοκρατίας ο καθένας μας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά,γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του κράτους.Ερμηνεύοντας διασταλτικά την παράγραφο αυτή μπορεί ο καθένας μας να διακινεί τις απόψεις και τις ιδέες του και μέσω της σύγχρονης τεχνολογίας.
Το ιστολόγιο του διακεκριμένου και αντικειμενικού συμπατριώτη μας Παντελή διακρίνεται για τη δημοκρατικότητα,τον πλουραλισμό και την ελευθερία διατύπωσης σχολίου με οποιαδήποτε γνώμη,άποψη και θέση εντός των πλαισίων της ευγένειας και του σεβασμού του ενός προς τον άλλο.
Οι επισκέπτες του ιστολογίου δεν υποχρεούμεθα να αποδεχθούμε την άποψη ή τη θέση του συντάκτη ενός κειμένου ή σχολίου.Έχουμε κάθε δικαίωμα,ως ελεύθεροι και δημοκρατικοί πολιτες,να το αποδεχθούμε,να το σχολιάσουμε,να το αντικρούσουμε με τη παράθεση λογικών και τεκμηριωμένων επιχειρημάτων,ακόμα και να το απορρίψουμε αιτιολογημένα.
Η απλή επίκληση ότι ένα κείμενο είναι μονομερές και δεν αναλύει το θέμα και από την άλλη σκοπιά,δεν μας απαλλάσσει από την ευθύνη της παράθεσης αληθών και συγκεκριμένων στοιχείων της άλλης πλευράς με πληρη τεκμηρίωση.Έτσι προάγεται η ενημέρωση και η διαφώτιση στο παρουσιαζόμενο θέμα για το καλό των επισκεπτών του ιστολογίου.
Υ.Γ. Η γιαγιά μου,όταν ήμουν μικρός,πολλές φορές μου διηγείτο τα βάσανα,που περνούσαν τα δύσκολα εκείνα χρόνια από τους Τούρκους και τους Βουλγάρους.
Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας
Από το Αμόριο του Διδυμοτείχου

Ανώνυμος είπε...

Σπυρίδων Ζεχερλής
Αγαπητε Παντελη η προσφορα σου ειναι ανεκτιμητη,

Ανώνυμος είπε...

Ιωάννης Παρίσης
Για όσους θεωρούν ότι το "ομόδοξον" συνιστά κριτήριο διακρατικών σχέσεων και επιχείρημα εξωτερικής πολιτικής.

SITALKIS είπε...

Για όσους το θεωρούν, θα πω ότι είναι βαθιά νυχτωμένοι....

Ανώνυμος είπε...

Giorgos Iliadis
Αυτοι ειναι οι Βουλγαροι.....ετσι....για να μαθαινετε απ την ιστορια...!!!!!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Νίκος Παπαδιονυσίου
Και σήμερα έχουν γεμίσει την Ελλάδα, σαν εργάτες-τριες, υπηρέτριες, επαγγελματίες, με έναν πρωθυπουργό με δηλώσεις κατά της χώρας μας. Πρόσθεσε εδώ Παντελή και τα φονικά στον Μακεδονικό Αγώνα και στον 2ο Π.Π..

Ανώνυμος είπε...

Kostas Patialiakas
Οι πρόγονοί μας Θρακιώτες είχαν να αντιμετωπίσουν τις θηριωδίες των Τούρκων και Βουλγάρων. Σχόλιά μου στο τέλος της ανάρτησης.

Ανώνυμος είπε...

Stylianos Xenokrates
Ατελειωτες οι θηριωδιες των Βουλγαρων, καθε φορα που ειχαν την ευκαιρια να βρεθουν σε ελληνικα εδαφη, Ειναι απαραιτητο να μαθαινουμε την Ιστορια μας και στις λεπτομερειες της, για να γνωριζουμε και απο ποιους γειτωνες περιστοιχιζομεθα.

Ανώνυμος είπε...

Konstantinos Moutzouridis
Οι Βουλγαροι και οι Νεοτουρκοι ηταν οι χειροτεροι εθνικιστες.Μετρ της εθνοκαθαρσης και οι δυο.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...