Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κολοκοτρώνης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κολοκοτρώνης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

Σκέψεις για τη μάχη των Δερβενακίων

*Ο ανδριάντας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στα Δερβενάκια 






Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης




Ο Ιούλιος, είναι ο μήνας της ανάμνησης της μάχης των Δερβενακίων το 1822. Η μάχη αυτή καθιέρωσε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη ως αναμφισβήτητο στρατιωτικό αρχηγό της Επανάστασης του 1821, αλλά και θεμελίωσε την πεποίθηση για τη  νίκη των Ελλήνων.
Πράγματι, η έκβαση της μάχης αυτής έκρινε τον κατοπινό αγώνα των εξεγερμένων Ελλήνων. Διότι αν έχαναν τη συγκεκριμένη μάχη οι Έλληνες, ο Μαχμούτ Πασάς γνωστός ως Δράμαλης λόγω της καταγωγής του από τη Δράμα, θα κυριαρχούσε στην Πελοπόννησο με χιλιάδες στρατιώτες και θα διέλυε κάθε απόπειρα Επανάστασης, η οποία δεν είχε οργανωθεί ακόμα αποτελεσματικά.
Τα γεγονότα των ημερών εκείνων του Ιουλίου 1822 και η φοβερή ήττα του Δράμαλη είναι γνωστά. Έχουν περιγραφεί επαρκώς. Αθέατη σχετικά, παραμένει η ψυχολογική δύναμη και επιρροή που ασκούσε ο Κολοκοτρώνης καθώς και η στρατηγική του αντίληψη.
Τον Ιούλιο του 1822, την κατάσταση έσωσε η αστείρευτη ψυχολογική δύναμη και η υπέροχη στρατηγική αντίληψη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Η δύναμη του λόγου και η πειστικότητά του, ξυπνούσε στις καρδιές των αγωνιστών του τα ευγενέστερα αισθήματα και τις διαθέσεις τους για το αγώνα της ελευθερίας. Μπορούσε ακόμα, να εκμεταλλεύεται με κατάλληλο τρόπο, και τις προλήψεις που φώλιαζαν στις ψυχές των ταπεινών και αφελών ανθρώπων της υπαίθρου και να τους μεταβάλει σε ήρωες και σε ακατάβλητους πολεμιστές, που πίστευαν στην ιδέα της ελευθερίας και στον τελικό θρίαμβο του αγώνα τους. 
*Τα "Απομνημονεύματα" του Φωτάκου στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κρήτης

Πολλές φορές, όπως διασώζει στα «Απομνημονεύματά» του (πού εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1858) ο υπασπιστής του Φώτιος Χρυσανθόπουλος, γνωστός ως Φωτάκος, μιλούσε για την «Τύχη της Ελλάδος» αφήνοντας να εννοηθεί ότι η Παναγία μιλούσε στα όνειρά του Κολοκοτρώνη και του αποκάλυπτε προφητικά, ότι οι Έλληνες θα νικήσουν.
Πριν την έναρξη της μάχης των Δερβενακίων, ο αρχηγός της Επανάστασης μίλησε στους στρατιώτες του, ανεβασμένος στη στέγη ενός σπιτιού, από τρύπα, που ανοίχτηκε στη στέγη του για να μπορέσει να ανεβεί επάνω.
-‘Ελληνες-τους είπε ο Γέρος του Μωριά- σήμερα εγεννήθημεν και σήμερα θα αποθάνωμεν δια την σωτηρίαν της πατρίδος μας και δια την εδικήν μας. Ιδού τι πρέπει να κάμετε, αμέσως να πάτε στα κονάκια σας να πάρετε το ταΐνι σας. Εδιάταξα να σας δοθή καθώς και τα φουσέκια, αλλά να ήσθαι έτοιμοι στο γελέκι όλοι οι δυνατοί, τους δεν αδυνάτους και τα περιττά πράγματα, τα ζώα και ταις καπόταις σας να τα στείλετε εις το αντοκρυνό βουνό του Αγίου Γεωργίου, όπου εδιάταξα να παν και τα δικά μου πράγματα. Εκεί θα με ευρήτε εις οποιανδήποτε αποτυχίαν, ό μη γένοιτο. Αν ο εχθρός μας νικήσει εκεί θα μαζωχτούμε, τούτο σας το λέγω έτσι, δια να γνωρίζετε τον τόπον. Αλλά σας το λέγω και τούτο ότι απόψε ήλθεν η τύχη της πατρίδος μας και μου είπεν ότι είμεθα νικηταί τόσον πολύ, όπου άλλην νίκην καλλιτέραν από την σημερινήν δεν εκάμαμεν, αλλ’ ούτε θέλομεν κάμει.  Έχω τόσην βεβαιότητα να σας είπω να μην πάρετε ούτε τα άρματά σας, δια να πάρωμεν των Τούρκων. Σήμερα ο καθείς από εμάς θα καταδιώκη πολλούς, θα πάρητε λάφυρα πολλά και τους θησαυρούς του Αλή Πασιά θα τους μοιράσετε με το φέσι τα φλωριά, όπου τα έχουν οι Τούρκοι, είναι χρήματα χριστιανικά. Τα είχεν ο τύρρανος της Ηπείρου παρμένα από τους αδελφούς μας. Ο Άγιος Θεός, μας τα έστειλε και είναι κελεπούρι δικό μας. Αύριον αυτήν την στιγμήν θα σας ιδώ όλους με τα’ άρματα των Τούρκων, με τα’ άλογά τους, λαμπροφορεμένους με τα ρούχα τους. Ο Θεό; Είναι με ημάςνα μην σας μέλλη τίποτε, πηγαίνετε να ετοιμασθήτε καθώς σας είπα και να έλθητε εδώ όλοι να ξεκινήσωμεν μαζί.        
Γι’ αυτούς τους λόγους που εκφωνούσε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Φωτάκος έχει μια ενδιαφέρουσα υποσημείωση.
Γράφει, ότι πολύ συχνά ο Κολοκοτρώνης, όταν έδινε διαταγές ποιες θέσεις να πάρουν οι στρατιώτες του, καθόταν μετά ο ίδιος κάπου εκεί και καμώνονταν ότι τον πήρε ο ύπνος. Ύστερα από λίγο… ξυπνούσε. Έτριβε τα μάτια του, τεντώνονταν και χασμουριόταν και αμέσως μετά έλεγε ότι είδε ένα όνειρο. Μια γυναίκα λαμπροφορεμένη. Με βουνίσια φορέματα. «Και όταν έλεγεν ότι είδε την Τύχην, εννοούσε την Παναγίαν φορεμένην με μπόλιαν βλάχικην και πολλαίς φοραίς οι στρατιώται ήθελαν  να πολεμήσουν…».
*Τα Στενά των Δερβενακίων

Στη μάχη των Δερβενακίων ο Κολοκοτρώνης, άργησε να δώσει διαταγή να αρχίσει το τουφεκίδι. Οι στρατιώτες του αδημονούσαν αλλά αυτός ατάραχος διαμηνούσε να μην αρχίσουν να πυροβολούν, αν και οι Τούρκοι είχαν αρχίσει να μπαίνουν στο ρέμα των Δερβενακίων. Είχε τους λόγους του…
Ο ήλιος είχε ψήσει τους αγωνιστές. Η δίψα τους ήταν αφόρητη. Είχε αρχίσει να δύει ο ήλιος. Ο Κολοκοτρώνης όμως περίμενε. Είχε το σκοπό του.
Περίμενε να πέσει ο ήλιος, για να δροσίσει. Και κυρίως να περάσει ο ήλιος επάνω από τους Έλληνες και να τον έχουν κόντρα στα μάτια τους οι Τούρκοι, όταν διέταξε να αρχίσει η μάχη! Η λάμψη του ήλιου εμπόδιζε τους Τούρκους να σημαδεύουν σωστά. Οι Έλληνες πλέον δεν είχαν τον ήλιο στα μάτια τους. Τότε ακούστηκε και η βροντερή φωνή του Κολοκοτρώνη:
-Επάνω τους, Έλληνες! Και μη φοβάστε, σκοτώστε όσους θέλετε από αυτούς!
Και ο αυτόπτης Φωτάκος μας διασώζει στα «Απομνημονεύματά» του ότι «αι φωναί του αρχηγού, βάρτε τους, έκαμαν τους στρατιώτας να κυνηγήσουν τους Τούρκους εις όλην την ρεματιάν και το πλάγι δια να παν εις τον Άγιον Σώστην. Δεν δυνάμεθα να περιγράψωμεν τον θρήνον και ταις φωναίς των Τούρκων».
Η θετική έκβαση της μάχης των Δερβενακίων προκάλεσε τεράστιες εντυπώσεις και αναπτέρωσε το ηθικό των Ελλήνων. Στα Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, που έχουν εκδοθεί από τη Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων, έχει διασωθεί ένα έγγραφο της Πελοποννησιακής Γερουσίας, που απευθύνεται  στους Εφόρους της επαρχίας της Καρύταινας. Είναι χαρακτηριστικό του ενθουσιασμού που προκάλεσε η νίκη των Ελλήνων και έδωσε ευκαιρία στις τοπικές ηγεσίες να καλούν τον κόσμο να στρατευθεί στον αγώνα. «Τώρα χρειάζονται περισσότερα στρατεύματα δια να στερεώσωμεν  την ανεξαρτησίαν μας» τόνιζε η ηγεσία της Πελοποννησιακής Γερουσίας με επικεφαλής τον Ασημάκη Φωτήλα. Το έγγραφο με τα καλά νέα, εστάλη την επομένη της περιφανούς νίκης.
Τα Δερβενάκια με την περίλαμπρη έκβαση της μάχης, έγιναν σύμβολο του αγώνα για την εθνική απελευθέρωση, δικαίωσαν την στρατηγική ιδιοφυΐα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και εδραίωσαν την Επανάσταση, μαζί με τις άλλες νικηφόρες μάχες.



Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

1822: Η νίκη στα Δερβενάκια και η χαρά των Ελλήνων...

 *Η μάχη των Δερβενακίων. Πίνακας του Θεόδ. Βρυζάκη




Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης


                Η Μάχη των Δερβενακίων, είναι μια από τις σημαντικότερες μάχες της Επανάστασης του 1821, γιατί έκρινε αποφασιστικά την πορεία του αγώνα των επαναστατημένων Ελλήνων και επέτρεψε να λάμψει ο στρατηγικός νους του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
                Ήταν αρχές Ιουλίου του 1822, όταν ισχυρή τουρκική δύναμη υπό τον Μαχμούτ Πασά, γνωστότερο ως Δράμαλη (λόγω της καταγωγής του από τη Δράμα) άρχισε να κατεβαίνει προς την Πελοπόννησο για να καταπνίξει στο αίμα την εξέγερση των Ελλήνων.
                Η δύναμη αυτή εντυπωσίαζε και τρομοκρατούσε τους πάντες απ’ όπου περνούσε. Ο Καρλ Μέντελσον Μπαρτόλντι  στην «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως» μας έχει δώσει μια περιγραφή του πλήθους της εντυπωσιακής στρατιάς του Δράμαλη: «Είκοσι τέσσαρες χιλιάδες πεζοί, εξακισχίλιοι ιππείς και ισχυρόν πυροβολικόν απετέλουν αυτήν· από του έτους δε 1715, ότε ο Αλή Κουμουρτζής διέβη τον Σπερχειόν, απερχόμενος όπως ανακτήση Μωρέαν από τους Ενετούς, ουδέποτε είχεν ίδει η Ελλάς τοιαύτην στρατιωτικήν πομπήν...».

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

Ο ΚΙΑΜΙΛ ΜΠΕΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΥΘΗΤΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ

 *Ο Ακροκόρινθος σήμερα, τουριστικό αξιοθέατο



Γράφει ο Παντελής Αθανασιάδης

          Όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1821 στην Πελοπόννησο, ο Κιαμίλ μπέης που διοικούσε την περιοχή της Κορίνθου, ήταν επιφανής Τούρκος της Πελοποννήσου, ονομαστός για τα αμύθητα πλούτη και την καταγωγή του. Γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1784. Η οικογένειά του κυριάρχησε στην περιοχή από το 1717. Ζούσε σε χλιδή.
          Ως δυνάστης της Κορίνθου, ο Κιαμίλ μπέης πλούτιζε από τη φορολογία. Ο σουλτάνος τον εκτιμούσε και  του είχε παραχωρήσει πολλά προνόμια. Τον αποκαλούσαν μεταξύ άλλων «Ενδοξομεγαλοπρεπέστατο Κιαμίλ μπέη».

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Η τρόικα που έφαγε τα δάνεια

ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
http://www.tovima.gr/editors/editor/?edid=2390
*Λιθογραφία (1830) βασισμένη σε γελοιογραφία της εποχής του Βρετανού Χιθ. Η ταμπέλα αριστερά γράφει «Το κατάστημα θα ανοίξει προσεχώς υπό νέα διεύθυνση». Δίπλα, η αγγλική, η ρωσική και η γαλλική σημαία και από κάτω η λέξη «δάνειον». Το «κατάστημα» δεν είναι παρά η Ελλάδα, στην είσοδο της οποίας προβάλλει η κεφαλή του πρίγκιπα Λεοπόλδου (που αρνήθηκε το ελληνικό στέμμα) κι απ’ έξω ο Τούρκος, πρώην ιδιοκτήτης, που τον ρωτά: «Ώστε εσύ πήρες το μαγαζί;» και τον συμβουλεύει: «Μη δώσεις μεγάλη πίστωση στους πελάτες σου. Είναι παράξενη παρέα για συναλλαγές. Εμένα παραλίγο να με καταστρέψουν...»

*Αυθαιρεσίες, κατασπατάληση 
των πρώτων δανείων 
από τις Μεγάλες Δυνάμεις, 
πολυτελής βίος και σιδηρά πυγμή

Της κ. Φωτεινής Τομαή*

Η συνταγή των επιτρόπων αποδεικνύεται παλαιά και δοκιμασμένη από την εποχή που το νεοσύστατο ελληνικό κράτος έκανε τα πρώτα του βήματα. 
Και πάλι, οι επίτροποι ήσαν τρεις, γνωστοί μας πλέον: ο κόμης Άρμανσμπεργκ, ο νομομαθής Μάουρερ και ο υποστράτηγος Χέυντεκ, κάτι σαν την τρόικα της εποχής, υποβοηθούμενοι από τους Γκραίνερ και Αμπελ που με πρόσχημα τον ανήλικο μονάρχη εκ Βαυαρίας Οθωνα εισήγαγαν νόμους και επέβλεπαν τη λειτουργία του κράτους και της διοίκησης σε όλους τους τομείς, πρωτίστως όμως στον οικονομικό.

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

Τα Ελληνικά Υπομνήματα- Επιστολές και έγγραφα της Ελληνικής Επανάστασης από το 1821-1827



                                                
                       *Με πρωτοβουλία των εκδόσεων «Καγιάφα» 
σε επανέκδοση από το πρωτότυπο του 1856




      «Ως ελαχίστη προσφορά στους απανταχού Έλληνες αδελφούς», όπως υπογραμμίζει στον πρόλογό του ο Παναγιώτης Γεωργακόπουλος, γόνος της γνωστής εκδοτικής οικογενείας Καγιάφα, κυκλοφόρησε πρόσφατα σε ανατύπωση, από την πρωτότυπη έκδοση του 1856, το βιβλίο «Τα Ελληνικά Υπομνήματα ήτοι επιστολαί και διάφορα άλλα έγγραφααφορώντα την Ελληνική Επανάσταση από το 1821 μέχρι το 1827», που είχε συλλέξει ο Ιωάννης Θεοδ. Κολοκοτρώνης και έφερε στη δημοσιότητα το 1856 στην Αθήνα το τυπογραφείο Χ. Νικολαΐδου Φιλαδελφέως.
      Πρόκειται για ένα καλαίσθητο τόμο, ασφαλώς συλλεκτικό, με χονδρό κάλυμμα, έγχρωμη απόδοση των εγγράφων και των επιστολών και παραγωγικά φέρει την σφραγίδα της Εταιρείας μας.
      Η κεντρική διάθεση γίνεται από τις εκδόσεις «Καγιάφα» Στεμνίτσα (Υψούς) Γορτυνίας Αρκαδίας, Κυπαρισσία τηλ.
 6972.295607).
Εκδόσεις «Καγιάφα»
σελ.640, διάσταση 17χ24
ISBN: 978-960-93-3394-8
 

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

26) ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΒΟΥΛΗΣ: ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ

*Ο Λυκούργος Κρεστενίτης

Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

          Δεύτερος Πρόεδρος Βουλής με καταγωγή από τον Πύργο Ηλείας, είναι ο αγωνιστής της Εθνεγερσίας και πολιτικός Λυκούργος Κρεστενίτης, γόνος ισχυρής οικογένειας της περιοχής(Πρώτος ήταν ο Ανδρέας Αυγερινός).
          Ο Λυκούργος Κρεστενίτης αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, και πολιτικός, κατάγονταν από μεγάλη οικογένεια της Ηλείας. Γεννήθηκε στον Πύργο το 1793. Προσωπογραφία του υπάρχει στη Νικολοπούλειο Βιβλιοθήκη της Ανδρίτσαινας.


Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

Ο ΑΝΔΡΙΑΝΤΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ

          Στις 9 Φεβρουαρίου 1954 ο έφιππος ανδριάντας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, τοποθετείται στη νέα του θέση, μπροστά στην Παλαιά Βουλή.
          Ο ανδριάντας αυτός, είναι έργο του γλύπτη Λάζαρου Σώχου και αποτελεί αντίγραφο του ανδριάντα, που στήθηκε το 1901 στην πλατεία Κολοκοτρώνη στο Ναύπλιο. Το αντίγραφο του στην Αθήνα στήθηκε το 1904.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...