Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

Εμφύλιος: Μια νύχτα κόλασης στη Φθιώτιδα, από το… χιόνι!!!

*Χιόνι σε όλα τα μέτωπα, με επακόλουθο τα κρυοπαγήματα.


*Κρουστάλιασαν τα μουστάκια των φαντάρων
*Στόμωσαν οι κάννες των όπλων από το χιόνι


Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης


                Ο Φλεβάρης του 1949, ήταν ένας δραματικός μήνας. Ο εμφύλιος μαίνονταν. Η Ελλάδα πνιγμένη στο αίμα από το 1946. Οι συνθήκες τραγικές και για τους στρατιώτες που πολεμούσαν να καταστείλουν την ανταρσία και για τους αντάρτες, που προσπαθούσαν να γαντζωθούν στα βουνά, πιστεύοντας στη δική τους νίκη. Συνθήκες κακουχίας για τους μεν, αλλά συνθήκες κακουχίας και για τους δε.
                Το μίσος κυριαρχούσε στη χώρα. Αλλά και το πείσμα για νίκη ήταν μεγάλο. Όμως πολλές φορές οι συνθήκες δημιουργούσαν ανυπέρβλητες δυσχέρειες, επάνω στα βουνά, όσο και αν ήθελαν οι μαχητές ένθεν κακείθεν, να φέρνουν εις πέρας τις αποστολές τους.
                Επειδή σήμερα η απόσταση του χρόνου μας κάνει να ξεχνάμε τι συνέβη τότε (και δεν πρέπει να συμβεί ξανά στη χώρα ποτέ) και επειδή οι νεώτεροι δεν γνωρίζουν, θα αφηγηθούμε σήμερα τι συνέβη μια τρομακτική νύχτα στα βουνά της Ρούμελης, το Φλεβάρη του 1949.
                Φθιώτιδα. Πιο πάνω από τη Μεγάλη Κάψη. Στην περιοχή λόγω του ορεινού και δασωμένου εδάφους δρούσαν αντάρτες. Το 630 Τάγμα Πεζικού, με διοικητή τον ταγματάρχη Ιωάννη Αργυρόπουλο, είχε εντολή να πραγματοποιήσει εκκαθαριστικές επιχειρήσεις και να καταλάβει την τοποθεσία Πικροβούνι με υψόμετρο 1512 μ.
*Από τα ανακοινωθέντα του Γενικού Επιτελείου Στρατού, εκείνων των ημερών. 
Σφοδρή χιονοθύελλα στη Ρούμελη.

                Στις 12.30΄ μεσημέρι της 2ας Φεβρουαρίου δόθηκε το σήμα της εκκίνησης.  Οι καιρικές συνθήκες δυσμενείς. Μια διλοχία με επικεφαλής τον υποδιοικητή του Τάγματος λοχαγό Γεώργιο Παναγιωτάκο κατευθύνθηκε βάσει των διαταγών προς την κατεύθυνση ΤΡΙΑ ΤΣΟΥΓΓΑΡΙΑ- ΑΝΩΝΥΜΟ ΔΑΣΩΜΕΝΟ- ΠΙΚΡΟΒΟΥΝΙ. Το υπόλοιπο Τάγμα σε σχετικά κοντινή απόσταση και όσο επέτρεπε η μορφολογία του εδάφους, προχωρούσε και αυτό παράλληλα.
                Ένα τμήμα στρατιωτών κατέλαβε νωρίτερα το ΑΝΩΝΥΜΟ ΔΑΣΩΜΕΝΟ και το μετέτρεψε σε βάση εξόρμησης για τις επόμενες κινήσεις του Τάγματος.
                Η κίνηση των ανδρών γίνονταν μέσα σε χιονοθύελλα. Ο άνεμος λυσσομανούσε και το χιόνι έπεφτε πυκνό. Στις 3.30 μ.μ. η προπορευόμενη διλοχία, πάτησε πόδι παρά τις δυσκολίες της κίνησης στο ΠΙΚΡΟΒΟΥΝΙ.
                Όμως οι δυσκολίες άρχισαν να κάμπτουν τους άνδρες. Επάνω στο ΠΙΚΡΟΒΟΥΝΙ  φάνηκαν τα πρώτα απτά αποτελέσματα των δυσκολιών της κίνησης μέσα στο χιόνι, που είχε φτάσει στα 80 εκατοστά και πάνω.
                Ο επικεφαλής άρχισε να δέχεται τις πρώτες διαμαρτυρίες στρατιωτών και αξιωματικών.
*Απόσπασμα της δραματικής έκθεσης του ταγματάρχη Ιωάννη Αργυρόπουλου

                Στην έκθεση, που διασώθηκε στα Αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού αναφέρεται με την ψυχρή διατύπωση των υπηρεσιακών εγγράφων:
                «Ούτω μετά παρέλευσιν δεκαλέπτου από της ανόδου παρουσιάσθηκαν 10 οπλίται παγόπληκτοι, 6 οπλίται με οξείαν επιπεφυκίτιδα και ικανός αριθμός εξ ευκράτων κλιμάτων καταγομένων οπλιτών εν εξάλλω καταστάσει, ώστε ένιοι τούτων να παρουσιάζουν φαινόμενα επί του νευρικού των συστήματος»!!!
                Παρά τον στόμφο της γλώσσας του συντάκτη της έκθεσης εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς πόσο δύσκολη ήταν η κατάσταση εκείνη τη μέρα στα βουνά της Ρούμελης όπου κυριαρχούσε το χιόνι και ο φόβος.
                Μπροστά σ’ αυτήν την τόσο δραματική εξέλιξη ο διοικητής της διλοχίας κατάλαβε ότι η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο, εκεί σ’ εκείνο το ύψωμα. Αμέσως συνεννοήθηκε με τη  διοίκηση του Τάγματος και διέταξε την επιστροφή των ανδρών του, 600 μ. ανατολικότερα, όπου βρίσκονταν και το υπόλοιπο Τάγμα. Έτσι το Τάγμα εγκαταστάθηκε στη νέα του θέση και ενώ η χιονοθύελλα συνεχίζονταν με μανία.
*Η κακοκαιρία των ημερών εκείνων, έγινε αντικείμενο σάτιρας στις εφημερίδες 
(ΕΜΠΡΟΣ 3 Φεβρουαρίου 1949)

                Η νύχτα εκείνη ήταν απελπιστική.
                Οι στρατιώτες και οι αξιωματικοί διανυκτέρευσαν όρθιοι, γιατί η κατάκλισή τους ήταν αδύνατη!!! Το ξημέρωμα βρήκε το Τάγμα με απώλειες και χωρίς να καλυτερέψουν οι καιρικές συνθήκες. Ο οπλισμός των στρατιωτών, ήταν αδύνατον να χρησιμοποιηθεί. Είχαν παγώσει όλα τα κινητά μέρη των όπλων, ενώ οι κάνες τους είχαν γεμίσει χιόνι!!!
                Ο διοικητής του Τάγματος αντιλαμβάνονταν πλέον ότι η κατάσταση αυτή εγκυμονούσε σοβαρούς κινδύνους ακόμα και για την ύπαρξη της δύναμης. Έτσι επικοινώνησε με τον υπασπιστή της ταξιαρχίας και ανέφερε τα όσα διαδραματίσθηκαν. Ο Ταξίαρχος διέταξε για ασφάλεια την μεταστάθμευση του Τάγματος στη Μεγάλη Κάψη της Φθιώτιδας.
                Τα αποτελέσματα εκείνης της άγριας νύχτας, αποτυπώθηκαν στην έκθεση:
1)      Στρατιώτες με κρυοπαγήματα κάτω και άνω άκρων, β΄ βαθμού, που εισήχθηκαν στο νοσοκομείο, 60, από τους οποίους 1 αξιωματικός!!! Μερικών είχαν παγώσει τα πτερύγια των αυτιών τους.
2)      Στρατιώτες με κρυοπαγήματα α’ βαθμού, που νοσηλεύθηκαν στην έδρα του Τάγματος, 52!!!
3)      Στρατιώτες με οξεία επιπεφυκίτιδα 30!!!
4)      Στρατιώτες που παρουσίασαν «φαινόμενα επί του νευρικού συστήματος συνεπεία της ψύξεως» 12!!!
*Απόσπασμα της έκθεσης του γιατρού Νταλιάνη

        Εξάλλου, σύμφωνα με την έκθεση του γιατρού του Τάγματος Νταλιάνη, 12 στρατιώτες έπεσαν λιπόθυμοι από το κρύο και ενώ η δύναμη βάδιζε προς τον αντικειμενικό σκοπό της.
        «Όλοι ημείς που βρεθήκαμε εκεί, δεν θα ξεχάσωμε το θέαμα των σχηματιζομένων κρυστάλλων εις τας βλεφαρίδας και τους μύστακας των ανδρών». Παραστατική εικόνα…
        Υπήρξαν στρατιώτες των οποίων τα μάτια επηρεάσθηκαν από το χιόνι και το ψύχος και σύρονταν στην πορεία από τους συναδέλφους τους, όπως οι τυφλοί στους δρόμους.
        Ήταν μια φοβερή νύχτα, που ο στρατός πολεμούσε εναντίον των στοιχείων της φύσης. Και οι αντάρτες τι έκαναν;
        Εκείνη τη φοβερή νύχτα, οι αντάρτες δεν εμφανίσθηκαν να απειλήσουν τη δύναμη εκείνη… Πώς να φανούν όμως; Και αυτοί τα ίδια προβλήματα αντιμετώπιζαν, ίσως και κάτω από χειρότερες συνθήκες, έλλειψης τροφίμων και κακού ιματισμού… Το παραδέχονταν και ο διοικητής του 630 Τάγματος Πεζικού Ιωάννης Αργυρόπουλος στην έκθεσή του, γράφοντας:
        «Ως ήτο φυσικόν ουδαμού ενεφανίσθη εχθρός λόγω των επικρατουσών καιρικών συνθηκών, τοσούτον μάλλον καθ’ όσον η ζωή ήτα αδύνατος επί του προαναφερθέντος υψοδείκτου.
        Προσωπική αντίληψις του Τάγματος είναι ότι εάν συνεχίζετο η παραμονή του υπό συνθήκας τοιαύτας τα αποτελέσματα θα ήσαν ολέθρια δια την ύπαρξιν  αυτού τούτου του Τάγματος».
        Ο γνωστός αξιωματικός Χριστόδουλος Τσιγάντες, που παρακολουθούσε εκ του σύνεγγυς τις επιχειρήσεις του εθνικού στρατού, ως στρατιωτικός αναλυτής, σε ανταπόκρισή του από τη Λαμία στην εφημερίδα «Ελευθερία» έγραφε στις 3 Φεβρουαρίου 1949 ότι ο καιρός στο μέτωπο θύμιζε το χειμώνα της Αλβανίας. Μέσα στη Λαμία το χιόνι έφτασε στα 20 εκατοστά. Και προσέθετε ότι πολλοί αντάρτες αυτομολούσαν, πάσχοντες από κρυοπαγήματα!
        Τα ανακοινωθέντα του ΓΕΣ, εκείνες τις μέρες μιλούσαν για σφοδρή χιονοθύελλα που παρεμπόδιζε τις επιχειρήσεις του στρατού.
        Ο εμφύλιος, όπως και να τον δει κανείς, είναι σκληρός και απάνθρωπος…

Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης


ΠΗΓΗ
*Αρχείο Διεύθυνσης Στρατού.

25 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δημήτριος Αναστασιάδης
Σ ευχαριστώ και σε συγχαίρω, φίλε μου Παντελή! Εμφύλιος: Μια πορεία πόνου και καταστροφής! Και για τί; Για το τίποτε, τίποτε!

Ανώνυμος είπε...

Stamatis Alamaniotis
Θέματα της Ιστορίας που καλό είναι να θυμόμαστε,,,αγαπητέ φίλε...!!!!

Ανώνυμος είπε...

Θεόφιλος Ήμαρτον Γουδουσάκης
Νάταν μόνο μια καλά θάταν φίλε και συντοπίτη Παντελή, για πέντε χρόνια μόνο νύχτες κόλασης βράδιαζαν και μόνο μέρες χαλασμών ξημέρωναν,.


SITALKIS είπε...

Φυσικά όλες ήταν νύχτες κόλασης. Διάλεξα αυτήν γιατί περιέχει ενδεικτικά στοιχεία.

Ανώνυμος είπε...

Emmanouil Simos
ΜΑΡΤΥΡΙΚΕΣ ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΜΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΄Η ΔΕΞΙΟΥΣ ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΝΑ ΜΗ ΧΥΘΕΙ ΑΔΕΛΦΙΚΟ ΑΙΜΑ ΣΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ

Ανώνυμος είπε...

Andreas Makrides
Φρίκη ατελείωτη, σε έναν πόλεμο που δεν ήθελε κανένας απ' όσους συμμετείχαν.
Εξαιρετική η ιδέα σου Παντελή να συμπεριλάβεις και το ποίημα του "Αριστοφάνη", για να σκάσει λίγο και το χειλάκι του αναγνώστη...

Ανώνυμος είπε...

Νίκος Παπαδιονυσίου
Καλησπέρα Παντελή..
Τελικά το ΠΙΚΡΟΒΟΥΝΙ είναι περίπου μια- μιάμιση ώρα από Μεγάλη Κάψη με τα πόδια μέσα από ένα υπέροχο τοπίο από δάση ελάτης και αγριοκαστανιάς.. Είναι όπως σου είπα κάτω από το Βελούχι. Με το αυτοκίνητο δεν κάνεις πάνω από 20 λεπτά τώρα και από χρόνια μετά τον Εμφύλιο. Από κάτω από την κορυφούλα του βρίσκεται ο μικρός ναός των Αγίων Αποστόλων όπου κάθε χρόνο γίνεται και συγκέντρωση σαρακατσάνων στο εκεί χωριό με σαρακατσάνικες καλύβες, όπου παλιά έφερναν τα κοπάδια το καλοκαίρι.. Ανήκει στον δήμο Καρπενησίου. Η περιοχή είναι πάνω στα σύνορα με τον νομό Φθιώτιδας.. Σήμερα προσπαθούν να φτιάξουν τεράστιες ανεμογεννήτριες καταστρέφοντας το πραγματικά υπέροχο τοπίο που απέχει ελάχιστα με το αυτοκίνητο από τις Ράχες Τυμφρηστού.
Μπράβο σου για τη δημοσίευση!.. Συμπληρώνεις κάτι που δεν έγραψα στα δικά μου για τον Εμφύλιο στο χωριό μου

Ανώνυμος είπε...

Γιουλα Μπασδεκη
Ευχαριστω που μου δινεται η ευκαιρια μεσα απο εσας να μαθω τοσα πραγματα που πιστευω κανεις δεν τα ξερει....

Ανώνυμος είπε...

Rania Pantazi
Ένα παρελθόν τόσο κοντινό και συνάμα τόσο μακρινό....Είχα ακούσει μια ατάκα το χειμώνα σε μια θεατρική παράσταση (Αυγά Μαύρα, του Χαριτόπουλου, με τον Α.Αντωνίου και τη Ν.Ασίκη) << Όταν βρεθείς μπροστά σε τέτοιο δίλημμα, ό,τι και να διαλέξεις θα είσαι πάντα λειψός και μοιραίος>> Ποτέ ξανά εμφύλιος....

Ανώνυμος είπε...

Ευγενία Μάρκου Κυριαζή
Άγνωστες ή ξεχασμένες σελίδες της ιστορίας πού με την ευγενή φροντίδα σου,αγαπητέ Παντελή, μας υπενθυμίζεις και με τόσο παραστατικές περιγραφές και εικόνες! Απολαυστικός και ο ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ! Ειλικρινά σ' ευχαριστούμε!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Ευγενία Μάρκου Κυριαζή
Άγνωστες ή ξεχασμένες σελίδες της ιστορίας πού με την ευγενή φροντίδα σου,αγαπητέ Παντελή, μας υπενθυμίζεις και με τόσο παραστατικές περιγραφές και εικόνες! Απολαυστικός και ο ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ! Ειλικρινά σ' ευχαριστούμε!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Ευγενία Μάρκου Κυριαζή
Άγνωστες ή ξεχασμένες σελίδες της ιστορίας πού με την ευγενή φροντίδα σου,αγαπητέ Παντελή, μας υπενθυμίζεις και με τόσο παραστατικές περιγραφές και εικόνες! Απολαυστικός και ο ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ! Ειλικρινά σ' ευχαριστούμε!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Pinelopi Gkouma
Συγχαρητήρια για το τόσο αληθινό περιστατικό !!!! Ένας φίλος στρατηγός , πολεμιστής στο μέτωπο της Αλβανίας, έλεγε : από την ζέστη ουδείς απέθανεν ενώ από το κρύο στην καλύτερη περίπτωση να μείνεις χωρίς ... πόδια !!......."μα ο καιρός την έκανε να γίνει ...Σιβηρία .! "

Ανώνυμος είπε...

Pinelopi Gkouma
Συγχαρητήρια για το τόσο αληθινό περιστατικό !!!! Ένας φίλος στρατηγός , πολεμιστής στο μέτωπο της Αλβανίας, έλεγε : από την ζέστη ουδείς απέθανεν ενώ από το κρύο στην καλύτερη περίπτωση να μείνεις χωρίς ... πόδια !!......."μα ο καιρός την έκανε να γίνει ...Σιβηρία .! "

Ανώνυμος είπε...

Stamatis Alamaniotis
Θέματα της Ιστορίας που καλό είναι να θυμόμαστε,,, αγαπητέ φίλε...!!!!

Ανώνυμος είπε...

Soula Sanskri
Το μελανότερο σημείο της ιστορίας μας...Παντελή μου συγχαρητήρια για άλλη μια φορά...

Ανώνυμος είπε...

Αλέξανδρος Καραδέδος
Ο εμφύλιος όπως και να τον δει κανείς είναι κατάρα !!!

Ανώνυμος είπε...

Sakis Liolios
Πολύ άσχημες εποχές εύχομαι να μη τα ξανά ζήσει ο λαός μας.
<>Αν και απ' ότι βλέπω μερικοί ψευτο-ιδεολόγοι του ανύπαρκτου πλέον κουμμουνισμού δεν μάθανε από το πάθημα.<>

Ανώνυμος είπε...

Sakis Liolios
Πολύ άσχημες εποχές εύχομαι να μη τα ξανά ζήσει ο λαός μας.
<>Αν και απ' ότι βλέπω μερικοί ψευτο-ιδεολόγοι του ανύπαρκτου πλέον κουμμουνισμού δεν μάθανε από το πάθημα.<>

Ανώνυμος είπε...

Σύρος 17 Ιουνίου 2015. Ώρα 20.00
Η κίνηση αυτή του 630 Τάγματος Πεζικού,κάτω από δυσμενείς καιρικές συνθήκες και σε έδαφος κακοτράχαλο,χιονοσκεπές και δασωμένο,ήταν από τις λίγες ενέργειες των Μονάδων του Ελληνικού Στρατού,πλην Μονάδων Καταδρομών,που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου.Διατάχθηκε από την Ανωτέρα Στρατιωτική Διοίκηση Στερεάς Ελλάδας να γίνει προς απελευθέρωση του Καρπενησίου,το οποίο είχε καταληφθεί στις 21 Ιανουαρίου 1949 από την 1η και 2η Μεραρχίες του Δημοκρατικού Στρατού με Διοικητές τους Καπετάνιους Διαμαντή [Αλεξάνδρου Ιωάννης] και Γιώτη[Χαρίλαο Φλωράκη] αντίστοιχα.
Παράλληλα με ενέργειες της Ανωτέρας Στρατιωτικής Διοίκησης Στερεάς Ελλάδος από Ανατολικά του Καρπενησίου,από την Λαμία,για την απελευθέρωση του,ενήργησε και η 1η Ταξιαρχία Καταδρομών,από Δυτικά αυτού,από το Αγρίνιο,που ενεργούσε την περίοδο εκείνη στην Πελοπόννησο.Συγκεκριμένα την 30η Ιανουαρίου 1949 η Α΄ Μοίρα Καταδρομών διέβηκε με δυσκολίες τον ποταμό Μέγδοβα,πλημμυρισμένο με επιπλέοντα διάφορα ξύλα και κομμάτια πάγου,από έναν πόρο,με απώλεια δύο Καταδρομέων,και η Β΄ Μοίρα Καταδρομών διαπεραιώθηκε Ανατολικά από την γέφυρα Λογγίστα,την οποία κατάλαβε με αθόρυβη νυκτερινή καταδρομική ενέργεια.Έτσι με το πρώτο φως καταλήφθηκαν αιφνιδιαστικά τα ζωτικά υψώματα και άνοιξε ο δρόμος για το Καρπενήσι.Ο αγώνας των δύο Μοιρών Καταδρομών προς το Καρπενήσι,κάτω από δυσμενέστατες καιρικές συνθήκες και σε χιονοσκεπές,ορεινό και δασωμένο έδαφος,διήρκησε μέχρι την 9η Φεβρουαρίου 1949,οπότε απελευθερώθηκε το Καρπενήσι,και με τμήματα της ΧVης Μεραρχίας από την κατεύθυνση της Λαμίας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ηρωϊσμου και αυτοθυσίας αποτέλεσε η ενέργεια του Λοχία Καταδρομέα Θεολόγου Αμπατζόγλου της Β΄Μοίρας Καταδρομών,ο οποίος,όταν αντιλήφθηκε ότι είχε πατήσει την νάρκη,αμέσως κάλυψε με το σώμα του αυτήν και με την έκρηξή της έσωσε από βέβαιο θάνατο τους δύο Καταδρομείς,που τον ακολουθούσαν.Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων των Α΄και Β΄ Μοιρών Καταδρομών 70 Αξιωματικοί και Οπλίτες υπέστησαν σοβαρά κρυοπαγήματα.
ΠΗΓΕΣ.
Μνήμες Πολέμου και Ειρήνης Στρατηγού Κυρ.Παπαγεωργόπουλου.
Από τον Ιερό Λόχο στους θρυλικούς ΛΟΚ του Στρατηγού Γεωρ. Αραμπατζή.
Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας.

SITALKIS είπε...

Ναι Θεόφιλε. Υπηρέτησα στο Πεδινό Πυροβολικό, 105 χιλ. σε Ορεστιάδα και Διδυμότειχο.

SITALKIS είπε...

Ναι Θεόφιλε. Υπηρέτησα στο Πεδινό Πυροβολικό, 105 χιλ. σε Ορεστιάδα και Διδυμότειχο.

Ανώνυμος είπε...

Ηλίας Προβόπουλος Μικρές Πατρίδες
Γεια σου Παντελή. Σε ευχαριστώ για το δημοσίευμα. Όντως εκείνος ο χειμώνας στην περιοχή ήταν τραγικός. Το χωριό ήταν άδειο, οι κάτοικοι είχαν μεταφερθεί σε άλλα μέρη, στον κάμπο και στη Λαμία και δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία για το τι έγινε εκεί αυτές τις ημέρες. Μετά, όταν επέστρεψαν είδαν τι έγινε και επί πολλά χρόνια μετά όλοι ζούσαν από τον κίνδυνο των ναρκοπεδίων που ήταν ανεπτυγμένα στις πλαγιές του Πικροβουνίου ενώ πολλά ήταν τα ευρήματα σε όπλα και σφαίρες αλλά και σκελετούς. Ο τόπος καθαρίστηκε από τις νάρκες το 1978.

SITALKIS είπε...

Τραγικές ιστορίες... Τέτοια αδέσποτα ναρκοπέδια είχαμε και στον Έβρο. Έχασαν τη ζωή τους πολλοί ανύποπτοι αγρότες, στα κατοπινά χρόνια.

Ανώνυμος είπε...

Νίκος Παπαδιονυσίου
Καλησπέρα Παντελή.. Το ΠΙΚΡΟΒΟΥΝΙ είναι περίπου μια- μιάμιση ώρα από Μεγάλη Κάψη, τον γενέθλιο τόπο μου, με τα πόδια μέσα από ένα υπέροχο τοπίο από δάση ελάτης και αγριοκαστανιάς.. Είναι όπως σου είπα κάτω από το Βελούχι. Με το αυτοκίνητο δεν κάνεις πάνω από 20 λεπτά τώρα και από χρόνια μετά τον Εμφύλιο. Από κάτω από την κορυφούλα του βρίσκεται ο μικρός ναός των Αγίων Αποστόλων όπου κάθε χρόνο γίνεται και συγκέντρωση σαρακατσάνων στο εκεί χωριό με σαρακατσάνικες καλύβες, όπου παλιά έφερναν τα κοπάδια το καλοκαίρι.. Ανήκει στον δήμο Καρπενησίου. Η περιοχή είναι πάνω στα σύνορα Ευρυτανίας με Φθιώτιδα.. .Δεν γνώριζα τα περιστατικά που περιγράφεις. Μετά το αρχείο σου το συμπεριέλαβα σε δικά μου κείμενα για τον Εμφύλιο για το χωριό μου. Μέχει τώρα νόμιζα ότι το υπέροχο σπίτι του παππού μου έκανε κοιλιά και τελικά γκρεμίστηκε από τον ίδιο μετά τον Εμφύλιο, γυρίζοντας, γιατί οι άνδρες του ΔΣ έκαψαν πάτερα της στέγης μη βρίσκοντας ξύλα για τα τζάκια. Τώρα συμπεριλαμβάνω και οπλίτες του ΕΣ στους πιθανούς δράστες..
Μπράβο σου για τη δημοσίευση!.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...