Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

ΟΙ 12 ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ

*Το μνημείο που ανεγέρθηκε στη θέση της εκτέλεσης των 12 κατοίκων του Διδυμοτείχου
    
Γράφει ο Γιώργος Γκαϊλιάκας

     Λίγο πριν από την απελευθέρωση του Διδυμοτείχου από τους Γερμανούς (29 Αυγούστου του 44), οι Ναζί είχαν στις φυλακές τους, πολλούς φυλακισμένους από την ευρύτερη περιοχή του Βορείου Έβρου. Οι φυλακές τότε, βρισκόταν σε ένα στρατόπεδο πίσω από το 3ο Δημοτικό Σχολείο, στο χώρο του μέχρι πρόσφατα Στρατιωτικού Νοσοκομείου. Παλαιότερα τα κτίρια είχαν χρησιμοποιηθεί και ως έδρα της 99ης ΣΔΙ.
     Στις 7 Μαρτίου του 1944 οι Γερμανοί, ως αντίποινα για την αντιστασιακή δράση των ανταρτικών ομάδων της περιοχής και κυρίως υλοποιώντας ένα γενικότερο σχέδιο, που απέβλεπε στην τρομοκράτηση του λαού, αποφάσισαν και εκτέλεσαν τους τυχαία συλληφθέντες κρατούμενους:


*       Βαμβακά Νικόλαο από την Ορεστιάδα
*        Γκουτζικίδη Πασχάλη από τους Πετράδες
       Νταντάκα Δημήτριο από τους Πετράδες 
*        Δημκονίδη Δήμο από την Ορεστιάδα 
*       Ζαγκιόρη Αθανάσιο από το Διδυμότειχο
*        Ζησάκη Αντώνιο και Ζησάκη Ιωάννη (πατέρας και γιός) από τους Πετράδες
*        Καλαϊτζή ή Καλαϊτζίδη Χριστόδουλο από τις Καστανιές
*        Νυφούδη Στέφανο από το Διδυμότειχο
*        Πάλλα Ευάγγελο από το Διδυμότειχο
*        Σαρίδη Κωνσταντίνο από το Διδυμότειχο και
*        Τσιαπράζη Ταξιάρχη από τα Βρυσικά.
          Από τα στοιχεία που υπάρχουν, οι εκτελεσθέντες δεν φαίνεται  να είχαν κάποια εμφανή αντιστασιακή δραστηριότητα, ούτε υπάρχουν στοιχεία κατάταξης τους σε κάποια αντιστασιακή οργάνωση ή κομματική παράταξη.
          Άλλωστε και στο βιβλίο «Η εθνική αντίσταση στον Έβρο» των Λεωνίδα Τερζούδη και Φώτη Βλάχου, γίνεται αναφορά στην κατάσταση των εκτελεσθέντων πολιτών της περιόδου εκείνης και όχι των ανταρτών.
*Ομάδα ανταρτών του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ. Μπροστά καθιστός με το όπλο στα χέρια, 
ο καπετάν Κρίτων (Βαγγέλης Κασάπης, Αλεξανδρουπολίτης). 
Η φωτογραφία είναι από το βιβλίο του "Στον κόρφο της Γκίμπραινας- Η Αντίσταση στον Έβρο".  Αριστερά όρθιος ο ελληνοαμερικανός πράκτορας της OSS, Αλέκος Γεωργιάδης, που με έδρα το ελληνικό προξενείο της Αδριανούπολης, ενίσχυσε τους αντάρτες με κάθε τρόπο.

          Η εκτέλεσή τους, πραγματοποιήθηκε στη δυτική είσοδο του Διδυμοτείχου και συγκεκριμένα μεταξύ της παλαιάς κλινικής του Ιωάννη Τιρρή και του παρεκκλησίου της Αγίας Φωτεινής (1ο χιλ. της επαρχιακής οδού Διδυμοτείχου-  Ελληνοχωρίου). Την ίδια μέρα εκτελέστηκε και ο συγκρατούμενος τους στις ίδιες φυλακές Μούτος Σωτήριος από την Ορεστιάδα, αυτός όμως για κάποιον ανεξήγητο λόγο δεν αναφέρεται από κανέναν. Μάλλον θα θανατώθηκε στα κρατητήρια των φυλακών και για αυτό το λόγο  στην μνήμη του κόσμου έμειναν μόνο δώδεκα οι νεκροί, ίσως γι’ αυτό δεν τον συμπεριλαμβάνει σε μαρτυρίες του και ο τότε κρατούμενος στις φυλακές Διδυμοτείχου, έκτακτος δάσκαλος στο χωριό Πραγγί,  Μάκρας Γιώργος. 
*Το απόσπασμα από το αντιστασιακό έντυπο "Αστήρ του Έβρου"

           Στο παράνομο πολυγραφημένο έντυπο που εναπόκειται στα Αρχεία ΑΣΚΙ «Αστήρ Έβρου» που εξέδιδε η Περιφερειακή Επιτροπή του ΚΚΕ (Αρ. Φύλλου 1, της  26ης Μαρτίου 1944) έγραφε:
          «Έλληνες, τα δώδεκα δολοφονημένα θύματα του Διδυμοτείχου, μαζί με τα άλλα θύματα ας αποτελέσουν το σύνθημα του παλλαϊκού εθνικού συναγερμού. Εφόσον στη χώρα μας παραμένουν ακόμη Γερμανοβούλγαροι εισβολείς και εφόσον και ένας εθνοπροδότης κρατάει ακόμα όπλο στο χέρι , οι συμφορές θα είναι πάντα συμφορές θα ζούμε πάντοτε τη ζωή της αγωνίας τη μαρτυρική ζωή των συλλήψεων και της προσφυγιάς».
*Η πλάκα με τα ονόματα των εκτελεσθέντων

          Μετά την εκτέλεση, όλες οι σοροί των νεκρών, φορτώθηκαν στα στρατιωτικά οχήματα και μεταφέρθηκαν στο Ελληνοχώρι, 4 χιλμ. από το Διδυμότειχο. Εκεί στο χώρο της διασταύρωσης της επαρχιακής οδού και του κεντρικού δρόμου που οδηγεί στην πλατεία του χωριού (τότε υπήρχε ένα κοινοτικό καφενείο και αργότερα έγινε χώρος συγκέντρωσης γάλακτος), πέταξαν τα άψυχα κορμιά των: Βαμβακά Νικόλαου, Ζαγκιόρη Αθανάσιου, Ζησάκη Αντώνιου, Ζησάκη Ιωάννη,  Νυφούδη Στέφανου  και του Δαδάκη ή Νταντάκη Δημήτριου, Τους υπόλοιπους έξι νεκρούς, τους μετέφεραν κατά τα λεγόμενα κατοίκων του Ελληνοχωρίου στο χωριό Λάδη προς τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.
           Όταν συνήλθαν από το σόκ οι Ελληνοχωρίτες, φόρτωσαν τους νεκρούς ανά δύο στα κάρα των Γκλαβαδάνη Χαράλαμπου, Ματέλλα Χαράλαμπου και του Καΐσα  και τους μετέφεραν για να θαφτούν σε χώρο που ετοίμασαν στο νεκροταφείο του χωριού. Από τότε, το σημείο εκείνο χαρακτηρίζεται ως χώρος ταφής των ξένων. Πρόσφατα στην δυτική πλευρά των τάφων τους έχει ανεγερθεί το παρεκκλήσι των νεκροταφείων.
*Ο εκτελεσθείς Ταξιάρχης Τσιαπράζης από τα Βρυσικά
    
          Κατηγορούμενοι για την εκτέλεση των αμάχων θεωρήθηκαν οι αξιωματικοί της Γκεστάπο Künle και Bose. Γερμανών κατηγορούμενοι ήταν επίσης οι Bechan και Von Kruse της Στρατιωτικής ∆ιοίκησης Έβρου υπεύθυνοι για τον εκτοπισµό 800 εβραίων της πόλης, που εξοντώθηκαν στα κρεµατόρια. 
          Στο σημείο των άδικα δολοφονηθέντων Ελλήνων, ανεγέρθηκε μνημείο των αντιστασιακών οργανώσεων, για να τιμάται η μνήμη εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς κατακτητές.
*Στο πρώτο σπίτι αριστερά (τότε ιδιοκτησίας της οικογένειας Δανιηλίδη) που ήταν δίπλα 
στη γερμανική διοίκηση, στη σημερινή οδό Βασιλέως Γεωργίου, έγιναν μάχες με τους ελάχιστους τελευταίους Γερμανούς, που κατέφυγαν εκεί, το πρωί της 19ης Αυγούστου 1944.

          Αξίζει να σημειωθεί ότι στα νεκροταφεία του Διδυμοτείχου υπάρχει και χώρος για τους Ναζί, που  έχασαν τη ζωή τους σε συμπλοκές με τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και κυρίως κατά τη Μάχη του Διδυμοτείχου στις 29 Αυγούστου 1944, όταν απελευθερώθηκε η πόλη. Και ήταν η πρώτη πόλη στην Ευρώπη που απελευθερώθηκε με μάχη από τους Γερμανούς κατακτητές.

Γιώργος Γκαϊλιάκας

Υ.Γ. Βλέπε σχετικά στη θέση http://sitalkisking.blogspot.gr/2011/08/29-1944.html

*Ένας από τους εκτελεσθέντες, ο Χριστόδουλος Καλαϊτζίδης. Η φωτογραφία του από το βιβλίο του Τάκη Τσονίδη "Η Ορεστιάδα μας"

*Ο Ταξιάρχης Τσιαπράζης, την ημέρα του γάμου του. Αρχείο Θεόφιλου Γουδουσάκη


31 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ! ΕΣΥ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΕ ΜΑΣ ΕΔΩ ΜΟΝΟ 12 ΕΙΝΑΙ ?

Dimitrios Karpidas

SITALKIS είπε...

Εδώ μιλάμε για 12 εκτελεσμένους την ίδια μέρα, την ίδια ώρα, στο ίδιο σημείο, με την ίδια απόφαση των Ναζί. Φυσικά σε άλλα σημεία και σε άλλες περιπτώσεις έχουν σκοτωθεί και πολλοί άλλοι.

Ανώνυμος είπε...

ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ! ΟΠΟΥ ΠΑΤΗΣΑΝ ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟ ΦΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΚΛΟΠΕΣ . ΚΟΠΡΟΛΑΟΣ .


Dimitrios Karpidas

Andreas Makrides είπε...

Από την πτώτη στιγμή που εκδηλώθηκε η Αντίσταση στην Ελλάδα, οι χιτλερικοί την αντιμετώπισαν με τυφλά αντίποινα. Βασικός στόχος τους ήταν να εμπεδωθεί στην κοινωνική συνείδηση πως "όποιος σηκώνει τα όπλα κατά των Γερμανών, παίρνει τον κόσμο στο λαιμό του". Δευτερεύων αλλά όχι ήσσονος σημασίας στόχος, ήταν να δείξουν πως στην κατεχόμενη Ελλάδα, δεν ήταν αρκετό να είσαι πειθήνιος ή απλώς "νομοταγής" για να σώσεις τη ζωή σου, αλλά θα έπρεπε να ζητήσεις εσύ ο ίδιος να αντιμετωπίσεις με τα όπλα ή τις πληροφορίες σου, εκείνους που αντιδρούσαν στην παρουσία του κατακτητή.

Χαρακτηριστικά αξίζει να αναφέρουμε, πως στα Κεδρύλλια των Σερρών, ύστερα από χτύπημα της Οργάνωσης "Ελευθερία", της πρώτης οργανωμένης αντιστασιακής ομάδας στην Ελλάδα, οι χιτλερικοί μακέλεψαν την περιοχή, παρότι οι προύχοντές της είχαν δηλώσει την πλήρη συμφωνία τους με τις αρχές Κατοχής και είχαν μάλιστα ζητήσει και ένοπλη προστασία εναντίον των "ληστοσυμμοριτών".

Όπως απέδειξε η Ιστορία, η τακτική αυτή μονάχα έγκλημα κατάφερε να συσσωρεύσει. Η ελληνική Αντίσταση, σε συνεργασία και με το συμμαχικό επιτελείο της Μέσης Ανατολής, κατάφερε να καθηλώσει στη χώρα μας τριακόσιες χιλιάδες γερμανών στρατιωτών, στερώντας από τα μέτωπα της Βέρμαχτ πολύτιμο ανθρώπινο υλικό και αναγκάζοντας τους σιδηρόφραχτους του αγκυλωτού σταυρού να επιστρέψουν στη χώρα τους ηττημένοι και ταπεινωμένοι.

Ανώνυμος είπε...

Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΝΤΕΛΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ.

Maria Kalpakli

Ανώνυμος είπε...


Σε συνέχεια του ωραίου και πολύ ενδιαφέροντος άρθρου, σας λέω πως και ο παππούς μου το όνομα του οποίου φέρω (από τη Μεγάλη Τραύα=σημερινή Δόξα) φυλακίστηκε αρχικά στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Διδυμοτείχου και στη συνέχεια μεταφέρθηκε μαζί με άλλους στο μεγάλο τζαμί της κεντρικής πλατείας, όπου παρέμεινε μέχρι την απελευθέρωση της πόλης (Αύγουστο 1944).


Βαγγέλης Σοβαράς

Pantelis Athanasiadis είπε...

Τράβηξε πολλά τότε ο κόσμος, αλλά τράβηξαν περισσότερα από Αλεξανδρούπολη έως τον ποταμό Στρυμόνα, γιατί εκεί είχε Βουλγαρική Κατοχή

Ανώνυμος είπε...


Συμφωνώ, αυτό ακούω συνέχεια από τους παλαιότερους! Σε χωριό της περιοχής μας εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς, δύο Βούλγαροι οι οποίοι επιχείρησαν να βιάσουν μιά κοπέλα. Στη συνέχεια οι Γερμανοί καλέσανε του χωρικούς να θάψουν τους νεκρούς στο σημείο (πλησίον της βρύσης) όπου εκτελέστηκαν!

Βαγγέλης Σοβαράς

Ανώνυμος είπε...

Πολύ καλή δουλειά! Από τα άγνωστα κομμάτια της τοπικής μας ιστορίας!

Θόδωρος Ορδουμποζάνης

Ανώνυμος είπε...

ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ.ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ.

Manolis Simos

Ανώνυμος είπε...

Λίγο πριν , την απελευθέρωση του Διδυμοτείχου -στις 29 Αυγούστου 1944-οι γερμανοί κατακτητές , ως αντίποινα , για την αντιστασιακή δράση , κάποιων αντάρτικων ομάδων , αλλά και για την γενικότερη τρομοκράτιση του κόσμου, προχώρησαν στην υλοποίηση σχεδίου εκτέλεσης , τυχάια συλληφθέντων κρατουμένων , που από τα υπάρχοντα στοιχεία , δεν φαίνονται , να είχαν , κάποια εμφανή αντιστασιακή δραστηριότητα.Ετσι οδηγούνται στον θάνατο 12 άνθρωποι από αξιωματικούς της Γκεστάπο και στο σημείο εκτέλεσης αναγέρθηκε μνημείο , για να τιμάται η μνήμη τους!!Μια πόλη με ιστορία , το Διδυμότειχο παραμένει η πρωτη πόλη , στην Ευρώπη , που απελευθερώθηκε με μάχη , από τους γερμανούς κατακτητές και μιας και μιλάμε για γερμανική κατοχή , ζώντας στις μέρες μια διαφορετικού τύπου , παρόμοια κατάσταση..αξίζει να προσπαθήσουμε ,ξανά, για την απελευθέρωση μας..


Φανη Πιατα

Ανώνυμος είπε...

Ηρωικός τόπος!!!


Εvangelia Arampatzoglou-Vasilopoulou

Ανώνυμος είπε...


Καθαρματα.


Filippos Mavromatis

Ανώνυμος είπε...

Το πατρικό μου βρισκόταν ακριβώς απέναντι από την 99 ΣΔΙ (το στρατόπεδο) και η μητέρα μου ,12 χρόνων τότε μας περιέγραφε συχνά για την εκτέλεση αυτή. θυμόταν που άκουσε το φορτηγό που τους φορτώσαν στις 5 ηώρα το πρωι και τις φωνές τους να τραγουδούν τον Εθνικο Υμνο.

Anastasia Morou

Ανώνυμος είπε...

Δολοφονοι-εγκληματιες,αιματοκυλησαν ολη την Ελλαδα...

Soula Sanskri

Pantelis Athanasiadis είπε...

Σούλα, δυστυχώς οι Ναζί, έδειξαν τα χειρότερα αισθήματά τους...

Ανώνυμος είπε...

10.000.000 έλληνες εκτελούνται από τους γερμανούς αργά αργά στην Ελλάδα του σήμερα.

Papadakis Triantafyllos

Ανώνυμος είπε...

ΟΜΟΡΦΗ ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΣΕ ΞΑΝΑΔΩ.


Bana Komna

Βασιλική Γκαϊλιάκα είπε...

Στο σημείο που εναποτέθηκαν οι σωροί των νεκρών ο Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ελληνοχωρίου δημιουργεί σήμερα πάρκο και μνημείο με θέμα: ''Ήταν πέντε-έξη νταΐδες''.

Θέλω να επισημάνω ότι οι Ναζί αφαίρεσαν από τους νεκρούς όλα τα πολύτιμα αντικείμενα που είχαν και ανάγκασαν τους Ελληνοχωρίτες να περάσουν να δουν τους σωρούς.Μετά το σοκ οι γυναίκες του χωριού πρόσφεραν τα σεντόνια τους για σάβανα.

Ανώνυμος είπε...

Το μνημείο σε άθλια κατάσταση... Έτσι τιμά το Διδυμότειχο, όσους έδωσαν την ζωή τους για την πατρίδα και την ελευθερία... Οι δοσίλογοι όμως ζουν και βασιλεύουν και τον κόσμο κυριεύουν.

Μιχαήλ Πολυζωίδης

Ανώνυμος είπε...

http://voreasmagazin.blogspot.gr/2012/11/1942-2012-70.html

Ανώνυμος είπε...

Παντελή, για την ενημέρωση σου σε πληροφορώ ότι μετά από εκείνη την δημοσίευση ήρθαν και σε μένα κάποια στοιχεία που ίσως να μην έχουν ιστορική αξία αλλά σίγουρα είναι δείγματα πολιτισμού. α) Οι Γερμανοί την στιγμή που πετούσαν τους νεκρούς από τα οχήματα, τους αφαιρούσαν όποια αντικείμενα αξίας είχαν και β) Τα πρόχειρα σάβανα των νεκρών τα έκαναν αυθόρμητα κάποιες γυναίκες του χωριού από σεντόνια των σπιτιών τους.

Γιώργος Γκαϊλιάκας

Ανώνυμος είπε...

Θεόφιλος Θεόφιλος
Καλημέρα Παντελή, Τον συγχωριανό μου Τσαπράζη Ταξιάρχη τον τίμησα με αφιέρωμα στο βιβλιαράκι μου ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΒΡΥΣΙΚΩΝ ΗΡΩΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΒΡΥΣΙΚΙΩΤΩΝ.

ΤΣΙΑΠΡΑΖΗΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ Από τις ηρωικές μορφές των Βρυσικών
Ένας εργατικός, ταπεινός, πράος και άγνωστος συγχωριανός μας που με την τελευταία πράξη της ζωής του πέρασε στο πάνθεον των αθάνατων Ελλήνων παρασύροντας στη δόξα και το άγνωστο χωριό μας, τα Βρυσικά.
Πολέμησε, σαν όλους τους Έλληνες, γενναία στο Αλβανικό μέτωπο, νίκησε αλλά γύρισε στο χωριό με την πίκρα του ηττημένου στα χείλη να του φαρμακώνει την ψυχή. Συνέχισε να πολεμά τον Γερμανό τώρα κατακτητή με περισσότερο πείσμα και αυτό το έκανε με αυτοθυσία και ηρωισμό, για το καθήκον που ένοιωθε απέναντι στη μεγάλη πατρίδα του, απέναντι στο χωριό του τα Βρυσικά και προπαντός για την γυναίκα του Βασιλική και για τα δυο “κουρτσούδια βλαστάρια του” την Βάια (Βαϊτσα) και το αβάπτιστο μέχρι τότε που αργότερα η γυναίκα του για να τον τιμήσει και για τη δικιά της παρηγοριά το βάφτισε Ταξιαρχούλα. Όμως ο χάρος του έστησε καρτέρι ύπουλο και βάρβαρο, στις 7 Μαρτίου το 1944 οι ναζιστικές Γερμανικές δυνάμεις κατοχής σε συνεργασία με ντόπιους προδότες δοσίλογους συνεργάτες τους τον συνέλαβαν μαζί με άλλους 12 πατριώτες και τους εκτέλεσαν στην περιοχή “ΚΟΥΡΟΥ ΤΣΕΣΜΕ”, λίγο έξω από το Διδυμότειχο, Στη συνέχεια “μοίρασαν” τους εκτελεσμένους στις πλατείες των χωριών καταγωγής των με στόχο την τρομοκράτηση των υπολοίπων κατοίκων του Βόρειου Έβρου. Η βαρβαρότητα τους έφτασε μέχρι του σημείου να αρνηθούν να παραδώσουν τους νεκρούς στους οικείους τους για να τους κηδέψουν.
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ στον Βρυσικιώτη δολοφονηθέντα ήρωα, στον συγχωριανό μας αγνό πατριώτη ΤΣΙΑΠΡΑΖΗ ΤΑΞΙΑΡΧΗ. ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ

Ανώνυμος είπε...

Ελένη Γκαλδάνα
Αφανείς και σχεδόν ξεχασμένοι... είναι ωραίο να αναδεικνύονται οι ιστορίες τους.

Ανώνυμος είπε...

Sinan Özkaraaslan
WE HAVE A DREAM PEACE ALL OF THE WORLDS

Ανώνυμος είπε...

Anastasia Papadopoulou
Ο Ταξιαρχης ηταν φιλος και συμπολεμιστης του παυετα μου στην Αλβανια και θυμουμαι οτι ηταν πολυ στενοχωρημενος οταν μας διηγοταν την εκτελεση αυτου του καλου ανθρωπου.

Ανώνυμος είπε...

Kostas Mpounartzis
Σαν το σκυλί στ΄ αμπέλι . Σκληρά χρόνια .

Ανώνυμος είπε...

Θα μπορούσατε να βγάλετε σας παρακαλώ την προπαγάνδα του μνημείου και να τοποθετήσετε ένα δημόσιο μνημείο αντί του μονομερούς και διχαστικού που προβάλλετε!

SITALKIS είπε...

Φίλε ανώνυμε, δεν θα την βγάλω τη φωτογραφία. Οι εκτελέσθέντες όντως δεν ανήκαν σε συγκεκριμένη πολιτική ομάδα. Όμως οι επιγενόμενοι έπρεπε να ανεγείρουν μνημείο αντιπροσωπευτικό και να μην αφήσουν μια πολιτική ομάδα να προβάλει εαυτήν μέσω του μνημείου. Γι' αυτό η φωτογραφία θα παραμείνει για να θυμίζει ότι κάποιοι δεν πρέπει να είναι εφησυχασμένοι επειδή βρέθηκαν να είναι μαζί με τους νικητές του εμφυλίου. Να μην ξεχνάει κανείς ότι οι εκτελεσθέντες δεν ήταν θύματα του εμφυλίου αλλά των Ναζί.

Ανώνυμος είπε...

Άννα Παπαδημητροπούλου
Συγκλονιστικές αφηγήσεις Παντελή..σ ευχαριστώ γιά την ενημέρωση.

Ανώνυμος είπε...

Αναστασια Ζησακη
Ο παππους μου και ο θειος μου και δυο συγχωριανοι θυματα της γερμανικης θηριωδιας

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...